Wpływ konopi siewnych na kobiety w ciąży i noworodki

Kobiety w ciąży i marihuana to niemalże temat zakazany. Brudny, mały sekret kobiet, które sięgają po konopie siewne w celu powstrzymania nudności i ukojenia stresu, szczególnie podczas męczącego pierwszego kwartału ciąży.

Ciężarne kobiety na Jamajce systematycznie zażywają marihuanę w celu powstrzymania nudności, stresu oraz depresji, często w postaci herbaty bądź mikstury.

W późnych latach 60’ profesorzy zaprosili świeżą absolwentkę uczelni, Melanie Dreher, do przeprowadzenia badania etnograficznego na temat wykorzystania marihuany na Jamajce, w celu śledzenia i dokumentacji konsekwencji jej używania dla kobiet w ciąży. Dreher zbadała 24 jamajskie noworodki wystawione na działanie marihuany przed urodzeniem i 20 noworodków, które nie były. Jej praca przekształciła się w książkę "Kobiety i konopie siewne: medycyna, nauka i socjologia", której część dotyczyła jej kierunku studiów.

Większość wcześniejszych badań z Ameryki Północnej pokazywała, że marihuana może powodować u dzieci wady wrodzone i problemy rozwojowe. Te analizy nie wyodrębniły jednak używania marihuany, tylko wrzuciły do jednego worka konopie z bardziej zgubnymi substancjami, rozciągającymi się od alkoholu i tytoniu, do metamfetaminy i heroiny.

Na Jamajce Dreher znalazła społeczność, która nadzoruje spożywanie gandzi w jej kręgach i uznaje jej używanie za sprawę duchową. Jeśli chodzi o wpływ zioła na ciążę, Dreher prowadziła badania wykorzystując Skalę Brazeltona - wysoce uznaną analizę behawioralną noworodków oceniającą ich zachowanie.

Opracowanie analizuje siłę, odruchy przystosowawcze i możliwe zagrożenia dla niemowlęcia. Naukowcy analizowali dzieci poddane badaniu do ich 5 roku życia. Wyniki nie wykazały żadnego negatywnego wpływu na dzieci, wręcz przeciwnie, wydawały się one przodować nad innymi.

Wielu decydentom nie spodobał się ten rezultat badań, a szczególnie nie przypadł do gustu ich fundatorowi, Krajowemu Instytutowi ds. Nadużywania Narkotyków (the National Institute on Drug Abuse - NIDA). Zaprzestali finansowania kolejnych badań i nie byli skłonni do publikowania ich wyników.

„Marsz Dziesięciocentówek był pomocny,” powiedziała Dreher. „Ale oczywistym było, że NIDA nie była zainteresowana dalszym wspieraniem badania, które nie ukazywało negatywnych wyników. Powiedziano mi, bym do niego nie wracała. Straciliśmy szansę na kontynuację badania w okresie dorastania i dojrzałości.”

Dreher, obecnie dziekan pielęgniarstwa na Uniwersytecie Rush, z dyplomami w dziedzinach pielęgniarstwa, antropologii i filozofii oraz doktoratem w dziedzinie antropologii z Uniwersytetu w Kolumbii, nie miała styczności z marihuaną, przed swoim wyjazdem na Jamajkę.

Obecna obrończyni marihuany mówi, że Raphael Mechoulam, pierwsza osoba, która wyodrębniła THC, powinien dostać nagrodę Pulitzera. Jednakże, rozumie ona, że profesjonaliści w dziedzinie medycyny są powściągliwi od robienia czegokolwiek, co mogłoby spowodować utratę poparcia dla ich pracy, mimo udowodnionego leczniczego wpływu marihuany, szczególnie na kobiety w ciąży.

Opracowanie Dr Melanie Dreher to nie pierwszy raz, kiedy palenie trawy przez Jamajczyków zostało poddane badaniom naukowym. Tym najbardziej wyczerpującym było badanie przeprowadzone przez Verę Rubin i Lambrosa Comitasa pt. „Gandzia na Jamajce – medyczne badanie antropologiczne chronicznego zażywania marihuany.”, które zostało opublikowane w 1975 r.

I znowu, niekorzystnie dla decydentów Krajowego Instytutu ds. Nadużywania Narkotyków, medyczne badanie antropologiczne wykazało, że pomimo nielegalności, gandzia na Jamajce jest wszechobecna, skala i częstotliwość użycia jest bardzo wysoka, marihuana jest palona w dłuższym okresie i w większych ilościach, z większą mocą THC niż w USA, jednak dzieje się to bez zgubnych konsekwencji społecznych, bądź psychologicznych.