Uwagi do projektu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, sporządzone na spotkaniu roboczym organizacji pozarządowych w dniu 26 stycznia 2005 roku w Warszawie.
1. W art. 6 ust. 3 projektu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (zwanego dalej projektem ) proponujemy przesunięcie pkt 13 na miejsce pkt 3. Kolejnym punktom w tym ustępie należy wówczas nadać kolejne numery (pkt 3 staje się pkt 4 itd.). Za taką konstrukcją przepisu przemawia adekwatny dobór priorytetów, gdzie powierzanie i wspieranie zadań związanych z przeciwdziałaniem narkomanii jest sprawą kluczową dla realizacji polityki społecznej wobec narkomanii.
2. Zwracamy uwagę, że okres obowiązywania Krajowego Programu wskazany w art. 7 ust. 5, powinien pokrywać się z okresem obowiązywania planów działań Unii Europejskiej w zakresie walki z narkotykami.
3. W art. 8 sugerujemy dopisanie ust. 3, w brzmieniu Informacja o realizacji Krajowego Programu w roku poprzednim musi zawierać szczegółową ocenę skuteczności jego wykonania, przede wszystkim w odniesieniu do:
1) zapobiegania spożywania narkotyków i zapobiegania uzależnieniom,
2) ograniczenie podaży i popytu na nielegalne narkotyki,
3) ograniczenie szkód społecznych,
4) ograniczenie szkód dla zdrowia,
5) ograniczenie przestępczości zorganizowanej związanej z obrotem narkotykami i ograniczenie drobnej przestępczości związanej z używaniem narkotyków.
4. W art. 20 ust. 3 proponujemy zastąpienie słów mogą wchodzić , słowem wchodzą . W art. 20 ust. 3 pkt 5 proponujemy zastąpić słowa innych jednostek słowami organizacji pozarządowych , jak też po słowach przeciwdziałania narkomanii , dodanie przecinka a po nim słów w tym organizacji skupiających użytkowników narkotyków . Od kilkunastu lat rola organizacji pozarządowych w przeciwdziałaniu narkomanii sukcesywnie wzrasta. W związku z tym udział ich przedstawicieli w pracach Komitetu Stałego Rady wydaje się być uzasadniony i potrzebny.
5. Sugerujemy nadanie nowego brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 4 w brzmieniu edukacja psychologiczna i społeczna . Termin obecnie znajdujący się w projekcie jest niejasny. Termin edukacja jest znacznie bardziej adekwatny z punktu widzenia zamierzonych celów regulacji.
6. Sugerujemy dodanie w art. 21 ust. 4 w brzmieniu Zadania, o których mowa w ust. 1 powinny być realizowane opierając się na wiedzy naukowej w zakresie konsekwencji używania różnego typu środków odurzających lub substancji psychotropowych . Dodanie tego ustępu stanowi realizację zaleceń Parlamentu Europejskiego dla Rady i Rady Europejskiej w sprawie Europejskiej Strategii Narkotykowej 2005 - 2012 (2004/2221(INI)).
7. Sugerujemy wykreślenie art. 22. Proponujemy również nowe brzmienie art. 69 Kto publicznie zachęca lub nakłania, wszelkimi sposobami, do używania środków odurzających lub substancji psychotropowych w celach innych niż medyczne podlega karze grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do roku . Obecna regulacja (art. 22 i obecne brzmienie art. 69) jest zbyt restrykcyjna i zezwalałaby również na pociągnięcie do odpowiedzialności karno-administracyjnej niektórych organizacji działających na rzecz przeciwdziałania narkomanii. Sugerowane brzmienie przepisu art. 69 jest zgodne z brzmieniem art. 3 ust. 1 lit c pkt iii Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi sporządzonej w Wiedniu, dnia 20 grudnia 1988 roku, której Rzeczpospolita Polska jest stroną. Wymaga to oczywistej zmiany w systematyce aktu (w tym zwłaszcza art. 70 ust. 1).
8. Zwracamy uwagę na potrzebę dokładnej, ponownej analizy konsekwencji wprowadzenia do art. 58 ust. 1 znamienia działania poza systemem ochrony zdrowia . Zwracamy uwagę, iż znamię to ma sens w odniesieniu do czynności czasownikowej umożliwia , natomiast w stosunku do znamion udzielania i nakłaniania prowadzi do wewnętrznej niespójności tego przepisu.
9. Sugerujemy rezygnację z art. 60 projektu. Przepis ten zdejmuje de facto odpowiedzialność z organów policji, przenosząc ją na właścicieli lokali. Obowiązek powiadomienia o popełnieniu przestępstwa wynika z kodeksu karnego i w równym stopniu obciąża każdego obywatela.
10. Popieramy generalnie kierunek zmian regulacji dotyczący posiadania niewielkiej ilości narkotyków na własny użytek, zaproponowany w art. 62 projektu, zmierzający do depenalizacji takiego posiadania. Zwracamy równocześnie uwagę, iż bez względu na to jaki ostateczny charakter przyjmie zapis art. 62 ust. 3, niezbędnym jest dokonanie w takiej czy innej formie, legalnej definicji pojęcia nieznacznej ilości (w postaci wagowo określonych wartości granicznych). Jest to konieczne, tak w przypadku przyjęcia, iż posiadanie nieznacznych ilości środków odurzających lub substancji psychotropowych na własny użytek stanowi okoliczność wyłączającą karalność, jak i w przypadku przyjęcia, iż czyn taki miałby stanowić wykroczenie.
11. W pełni popieramy kierunek regulacji zmierzający do rozszerzenia kręgu podmiotów, które mogą realizować leczenie substytucyjne.
12. Zwracamy uwagę na konieczność rozważenia, czy sformułowanie art. 75 ust. 2 nie jest ograniczeniem zbyt daleko idącym, a nawet ewentualnej rezygnacji z tego przepisu.
*Jagoda Władoń, Stowarzyszenie MONAR
*Jacek Charmast, Stowarzyszenie MONAR
*Grzegorz Wodowski, Członek Stowarzyszenia MONAR
*Dariusz Denis, Sekretarz Małopolskiego Oddziału MONAR
*Grażyna Budka Konieczny, Przewodnicząca Społecznego Komitetu ds. AIDS
*Artur Lutarewicz, Sekretarz Społecznego Komitetu ds. AIDS
*Łukasz Ługowski, Dyrektor Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii KĄT
*Artur Radosz, Koordynator Kanaba.info
*prof. Krzysztof Krajewski, Uniwersytet Jagielloński, Katedra Kryminologii
*Krystyna Karwicka, Członek Zarządu Głównego Towarzystwa Powrót z U
*Barbara Nyk-Bednarczyk, Prezes Małopolskiego Stowarzyszenia PROBACJA
*Krzysztof Wilamowski, Helsińska Fundacja Praw Człowieka
