Papier konopny - parę faktów

Do końca dziewiętnastego wieku cała światowa produkcja papieru pochodziła z przeróbki zniszczonych tkanin, np. żagli, prześcieradeł, ubrań i szmat, które w większości wykonane były z konopi (lub lnu). W związku z tym 75-90% papieru pochdziło z przetwórstwa konopi. Podczas rewolucji przemysłowej zapotrzebowanie na papier wzrosło do tego stopnia, że zaczęto rozwijać metody pozyskiwania papieru z surowców naturalnych. Na nieszczęście największe zyski przynosiła eksploracja zasobów leśnych, co zaowocowało prawie całkowitym wyniszczeniem dziewiczych lasów w Europie i Ameryce Północnej. Zmusza to nas do poszukiwania alternatywnych surowców do produkcji papieru. Papier konopny jest znacznie lepszej jakości niż papier drzewny. W dwudziestym wieku papieru konopnego używano do produkcji m.in. bibułek papierosowych, filtrów laboratoryjnych, filtrów do kawy, torebek na herbatę, papieru arytstycznego. Obecnie tylko 0.05% papieru na świecie produkuje się z konopi.

Jack Herer pisze, że z tej samej ilość konopi można pozyskać 3-4 razy więcej papieru niż z drewna. Ponadto miazga drzewna jest bielona w zagrażających środowisku procesach przy użyciu np. chloru, podczas gdy miazgę konopną można bielić przy pomocy względnie nieszkodliwego nadtlenku wodoru (wody utlenionej).

Papier może być pozyskiwany z łyka, co daje producentom konopi dodatkowe źródło dochodu, bowiem rośliny te uprawia się zazwyczaj dla nasion lub włókien. Produkcja papieru z konopi wymaga jednak dużych inwestycji w technologię przetwarzania roślin. Należałoby również, dla zminimalizowania kosztów transportu, zlokalizować przetwórnie w rejonach rozpowszechnionej uprawy konopi.

Wykonywalność (opłacalność) produkcji papieru z konopi zastała niedawno oceniona w obszernym, trzyletnim holenderskim programie badawczym. Projekt ten kosztował 17 milionów guldenów, a udział w nim wzięli naukowcy z 12 instytutów. Holendrzy poszukiwali odmian, które mogliby włączyć do płodozmianu swoich upraw. Badania miały na celu wyeliminowanie pasożytów ziemniaka bez używania pestycydów, jedynie przy pomocy umiejętnej rotacji upraw. Badacze stwierdzili, że konopie mogą być efektywne ekonomicznie i stworzyli szczegółowy business plan. Zalecali aby 1000 plantatorów z północno-wschodniej Holandii ustanowiło spółdzielnię, która byłaby współudziałowcem nowej wytwórni. Nie obyłoby się bez rządowego wsparcia w postaci kredytów i subsydiów. Wstępny koszt wyniósłby 57 milionów guldenów, a po 5 latach zwiększonoby produkcję powiększając koszty do sumy rzędu 127 milionów guldenów.

Jednak gdy przedstawiono plan komisji farmerów, przedstawicieli rządu i producentów papieru zdecydowano, że niektóre założenia projektu są niejasne i konieczne są dalsze badania. To zabierze Holendrom kolejne 2 lata i 8-10 milionów guldenów.