Stale rośnie liczba badań nad potencjałem naturalnych substancji w leczeniu zaburzeń psychicznych. Potrzeba tworzenia nowych terapii skłania świat nauki do poszukiwań skutecznych substancji również w świecie roślin, do niedawna wykorzystywanych wyłącznie w medycynie ludowej.
Stale rośnie liczba badań nad potencjałem naturalnych substancji w leczeniu zaburzeń psychicznych. Potrzeba tworzenia nowych terapii skłania świat nauki do poszukiwań skutecznych substancji również w świecie roślin, do niedawna wykorzystywanych wyłącznie w medycynie ludowej.
Psylocybina to znana substancja psychodysleptyczna pochodzenia naturalnego, występuje w grzybach rodzaju Psilocybe. Figuruje w wykazie środków odurzających w grupie I-P, czyli substancji bez zastosowań medycznych. Zgodnie z przepisami może być używana wyłącznie do badań. Od dawna jej właściwości skłaniają naukowców do badań nad jej wykorzystaniem w lecznictwie. Psylocybina wpływa na percepcję, nastrój i procesy poznawcze człowieka. Dlatego też często jest przyczyną zatruć, zwłaszcza w grupie młodych osób eksperymentujących z substancjami o działaniu narkotycznym. Jednak poza niekorzystnym dla zdrowia działaniem psychotropowym, wykazuje także działania korzystne z medycznego punktu widzenia. Już teraz wykorzystywana jest eksperymentalnie w niektórych terapiach takich jak: leczenie uzależnienia od alkoholu, wspierająco w lęku przed śmiercią u osób z chorobą śmiertelną, w leczeniu zespołu stresu pourazowego, depresji w tym depresji lekoopornej i zaburzeniach afektywnych.
W ślad za udowodnioną wcześniej skutecznością działania psylocybiny w niektórych chorobach psychicznych Instytut Biomedycyny Uniwersytetu Monash w Melbourn podjął kolejne badania dotyczące jej przydatności w leczeniu jadłowstrętu psychicznego, czyli anoreksji. Zespół badawczy poinformował, że badanie przeprowadzone na samicach szczurów pozwoliło zaobserwować, że psylocybina wpłynęła na poprawę elastyczności poznawczej, czyli zdolności do zmiany zachowań lub przekonań, której brakuje w przypadkach jadłowstrętu psychicznego. Samice szczurów leczone tą cząsteczką zmieniły swoje nawyki żywieniowe, a w szczególności zwiększyły spożycie podawanego pokarmu. Naukowcy podkreślają w swoich wnioskach, że wpływ psylocybiny na jadłowstręt psychiczny ma charakter bardziej poznawczy niż metaboliczny.
Cechą charakterystyczną anoreksji jest sztywność poznawcza, czyli trzymanie się przez daną osobę określonych wzorców myślowych i trudności w adaptacji do zmieniających się sytuacji. Często pojawia w anoreksji się zanim jej objawy staną się oczywiste. Kierująca badaniem dr Foldi podkreśla, że ten objaw utrzymuje się nadal po odzyskaniu wagi i dlatego też jest głównym celem interwencji w leczeniu choroby. Autorzy badania podkreślają, że badania tego typu na modelach zwierzęcych są kluczowe, aby lepiej zrozumieć, w jaki sposób psylocybina faktycznie działa na mózg. Stanowią podstawowe narzędzie pozwalające określić jak bezpiecznie używać danej substancji. W ten sposób zespół odkrył specyficzny mechanizm w mózgu, dzięki któremu psylocybina sprawia, że „anorektyczne myślenie” staje się bardziej elastyczne, otwierając w ten sposób drogę do terapii celowanych. W tym badaniu dowiedziono, że psylocybina poprawiła utrzymane masy ciała szczurów. Wyniki badania opublikowano w czasopiśmie naukowym Molecular Psychiatry.
Gorący, parny letni wieczór/noc. Wszystko, czego potrzeba do szczęścia, czyli --> ja, kwas i las!
20:15 – Intoksykacja. Jeszcze w domu, kartonik trafia tam gdzie czuje się najlepiej, a więc pod mój język. Trwają ostatnie przygotowania – zgrywanie muzyki na mp3, pakowanie prowiantu i śpiwora do plecaka.
Pół godziny później zakładam plecak i dziarsko wychodzę – humor dopisuje, co jest zapewne już pierwszym efektem zażytej substancji.
Miasteczko na mazurach, około 20 tysięcy mieszkańców. Nudy że klękaj Stefan, brak słów. Dostęp do substancji psychoaktywnych prawie zerowy, postanowiłem więc spróbować czegoś dostępnego w najbliższej aptece. Padło na kodeinę. Trochę poczytałem o odczuciach, dawkowaniu, sposobach itd. i jako że to miał być mój pierwszy raz jeśli chodzi o kodę wybrałem najprostszą z opcji: Thiocodin do gęby, rozgryźć, zapić. Od rana byłem jakoś dziwnie na to podkręcony a że miałem wolne - postanowiłem to zrobić. Ugadałem się z ziomeczkiem, na potrzeby TR będzie nazywany DDK. Spotkaliśmy się wieczorem, po drodze zaopatrzyłem się w Thio po czym udaliśmy się na poszukiwania jakiegoś buszka. Misja wykonana, siedzimy, czekamy na miejsce żeby móc w spokoju skręcić jointa.
19:30 : wychodzę z domu, idę spotkać się z DDK, po drodze zaopatrzam się w Thiocodin. 10 tabletek, myślę że na początek wystarczy nawet mniej
20:15 : siedzimy i czekając na bucha wrzucam do gęby 9 tabletek, rozgryzam je i popijam wodą, smak jest niemiły ale dzięki temu woda smakuje wręcz słodko
20:40 : czekam na efekty, dla zabicia czasu kopiemy piłkę pod blokiem, spalam papierosa.
W środku nocy wpadłem na pomysł zjedzenia trzech kartonów. Chciałem by był to trip, który będzie terapeutyczny w kontekście nadużywania alkoholu.
Słowem wstępu
Okej. Bardzo potrzebuję to napisać.
Jest chwila przed 16, mam otwarty nowy plik tekstowy, siedzę w pokoju przed laptopem i postaram się oddać jak najwierniej w tekście fale energii, które przepłynęły dzisiejszej nocy przez mój mózg, a także całe ciało. Świat jest jeszcze trochę wyostrzony, jasny. Litery przybierają charakterystyczny – psychodeliczny kształt. Jeszcze trzyma.
Tego dnia chyba wstałem lewą nogą. Dom, autobus, uczenia, przystanek, autobus, dom.
Dzień jak co dzień. Sesja zaliczona, dużo wolnego czasu. Ranek, wstaje jedną nogą z myślą - " kurwa kto zaczyna kosić trawę tak za wczas ". Poprawiam jajca i wychodzę na balkon, "ja pierniczę ale dzisiaj będzie grzało". Wchodzę do środka, a na zegarku 10.30. Zastanawiam się jak to jest możliwe, ze przespałem blisko 11 godzin i się nie wyspałem. No nic, trochę późno - czas zapalić trawkę. Nabijam lufkę, pale ją na trzy buchy. Idę do kuchni - oczywiście lipa. Zrobiłem coś na szybko i myślałem czy mam coś do załatwienia. KUR!! Miałem odebrać z dziekanatu dokumenty dla pracodawcy.
