Grzyby psylocybinowe mogą zmniejszyć spożywanie alkoholu nawet o 50%

Najnowsze badania dotyczące wpływu psylocybiny, aktywnego składnika grzybów halucynogennych, otwierają nowe spojrzenie na zachowania związane ze spożywaniem alkoholu. Wyniki nowych badań mogą znacząco wpłynąć na przyszłe terapie uzależnień, zwłaszcza w kontekście nadużywania alkoholu, które pozostaje globalnym problemem zdrowia publicznego.

Psylocybina od dawna budzi zainteresowanie jako potencjalne narzędzie terapeutyczne w leczeniu uzależnień. Pomimo obiecujących wyników, dokładne mechanizmy działania tej substancji są wciąż nie w pełni poznane. Najnowsze badania opublikowane przez Oxford Academic wskazują, że kluczowa jest tutaj specyficzna aktywacja lewego jądra półleżącego. Te odkrycia mogą przyczynić się do opracowania nowych, bardziej skutecznych metod leczenia uzależnień od alkoholu, co może przynieść przełom w terapii tych zaburzeń.

Dotychczasowe badania nad psylocybiną wykazały jej skuteczność w redukcji objawów depresji, lęku i uzależnień. W kontekście terapii uzależnień, badania na ludziach i zwierzętach sugerują, że psylocybina zawarta w niektórych gatunkach grzybów może znacząco zmniejszyć pragnienie alkoholu i poprawić wyniki terapii. Jednak szczegółowe mechanizmy działania, zwłaszcza na poziomie neurobiologicznym, pozostają niejasne. Nowe badania przeprowadzone przez zespół naukowców z Uniwersytetu w Picardii Jules Verne (UPJV) oraz Instytutu INSERM dostarczają cennych informacji na ten temat.

METODY BADAŃ

W badaniach użyto szczurów Long Evans, które są często wykorzystywane w badaniach nad uzależnieniami ze względu na ich predyspozycje do samopodawania substancji uzależniających. Szczury te przechodziły przez proces regularnego samopodawania alkoholu, co pozwoliło na dokładne monitorowanie wpływu psylocybiny na ich zachowania związane z konsumpcją alkoholu. Badania przeprowadzono w kilku etapach. Najpierw szczury nauczono samopodawania alkoholu, co polegało na tym, że zwierzęta mogły samodzielnie decydować o spożyciu alkoholu poprzez naciskanie dźwigni. Po osiągnięciu stabilnego poziomu samopodawania, wprowadzono interwencje farmakologiczne, w tym podanie psylocybiny.

Psylocybinę podawano w dwóch głównych formach: intraperitonealnie (tj. poprzez iniekcję dootrzewnową) oraz bezpośrednio do jądra półleżącego. Dawki psylocybiny wynosiły odpowiednio 1 mg/kg przy podaniu intraperitonealnym oraz 0,15 μg przy iniekcji bezpośredniej do jądra półleżącego. Szczególną uwagę zwrócono na różnice w efektach pomiędzy lewym i prawym jądrem półleżącym. Aby zrozumieć molekularne mechanizmy działania psylocybiny, badacze przeprowadzili analizę ekspresji genów związanych z układem dopaminergicznym. Analizy te obejmowały pomiar poziomów transkryptów receptorów dopaminowych D1 i D2 w jądrze półleżącym oraz korze przedczołowej. Zmiany w ekspresji tych receptorów mogą wyjaśniać behawioralne efekty psylocybiny obserwowane u szczurów.

WYNIKI BADAŃ

Badania wykazały, że podanie psylocybiny znacząco zmniejszało samodzielne przyjmowanie alkoholu u szczurów. Przy podaniu intraperitonealnym, spożycie alkoholu zmniejszyło się o 50%. Co więcej, podobne efekty zaobserwowano przy bezpośrednim podaniu psylocybiny do lewego jądra półleżącego, natomiast brak efektów stwierdzono przy iniekcji do prawego jądra półleżącego.

Efekty psylocybiny były zależne od hemisfery mózgu, co sugeruje specyficzną aktywację lewego jądra półleżącego. Blokada działania psylocybiny przez antagonistę 5-HT2AR, ketanserin, dodatkowo potwierdziła kluczową rolę receptorów serotoninowych w tym procesie.

MECHANIZMY MOLEKULARNE

Podanie psylocybiny zwiększało aktywność pewnych receptorów w mózgu szczurów, które samodzielnie spożywały alkohol. W szczególności, psylocybina zwiększała liczbę receptorów dopaminowych D2 w jądrze półleżącym oraz w korze przedczołowej. Dodatkowo, liczba receptorów dopaminowych D1 wzrastała tylko w korze przedczołowej. Te zmiany mogą wyjaśniać, jak grzyby psylocybinowe pomaga zmniejszyć spożycie alkoholu poprzez wpływ na układ dopaminowy, który odgrywa ważną rolę w odczuwaniu przyjemności i nagradzaniu.

Badania pokazały także, że efekty psylocybiny zależą od strony mózgu. Na przykład, liczba receptorów serotoninowych 5-HT2A oraz genów związanych z plastycznością mózgu (jak BDNF) zwiększała się w specyficzny sposób po lewej i prawej stronie jądra półleżącego. To oznacza, że psylocybina działa różnie na lewą i prawą półkulę mózgu, co jest ważne dla zrozumienia jej pełnego wpływu.

DYSKUSJA

Wyniki badań na szczurach są zgodne z obserwacjami klinicznymi u ludzi, gdzie psylocybina wykazuje potencjał w redukcji spożycia alkoholu. Hemisferyczna lateralizacja efektów psylocybiny może mieć istotne implikacje dla terapii uzależnień u ludzi.

Odkrycie, że psylocybina działa selektywnie na lewe jądro półleżące, otwiera nowe możliwości badawcze i terapeutyczne. Zrozumienie, jak hemisferyczna lateralizacja wpływa na efekty terapeutyczne, może prowadzić do bardziej precyzyjnych metod leczenia uzależnień.

Mechanizmy działania psylocybiny, w tym modulacja receptorów dopaminowych i serotoninowych, mogą być kluczowe dla jej efektów terapeutycznych. Dalsze badania nad tymi mechanizmami mogą przyczynić się do opracowania nowych terapii uzależnień.

PODSUMOWANIE

Badania wykazały, że psylocybina znacząco zmniejsza samodzielne przyjmowanie alkoholu u szczurów poprzez selektywną aktywację lewego jądra półleżącego. Kluczową rolę w tym procesie odgrywają receptory serotoninowe 5-HT2A oraz receptory dopaminowe D2.

Psylocybina ma potencjał jako skuteczny środek w terapii uzależnień od alkoholu. Hemisferyczna lateralizacja efektów może prowadzić do bardziej precyzyjnych i skutecznych metod leczenia.

Dalsze badania nad lateralizacją efektów psychodelików oraz ich zastosowaniem w medycynie są niezbędne. Mapowanie tych efektów i ich potencjalne zastosowanie w terapii innych uzależnień (np. LSD, DMT) otwiera nowe, ekscytujące możliwości badawcze.