Wiele osób donosi o utrzymujących się pozytywnych skutkach po zastosowaniu w przypadku uzależnienia od opioidów detoksykacji wspomaganej ibogainą, zarazem jednak wielu pacjentów nie otrzymuje po leczeniu odpowiedniego wsparcia - wynika z najnowszych badań opublikowanych na łamach Journal of Psychoactive Drugs.
Ibogaina to substancja psychoaktywna naturalnie występująca w korzeniach afrykańskiej rośliny Tabernanthe iboga, co do której badania sugerują, że może być pomocna w łagodzeniu objawów odstawienia opioidów.
Zainteresowałem się tym tematem ze względu na coraz większą liczbę dowodów sugerujących, że ibogaina może być przydatna dla niektórych osób używających w sposób problemowy opioidów.
- wyjaśnia Alan Kooi Davis, pracownik naukowy w dziale badawczym Johns Hopkins Behavioural Pharmacology Research i autor wspomnianego badania.
Chociaż sceptycznie podchodzę do tego, czy tego rodzaju terapie kiedykolwiek staną się dostępne w USA, wiele osób wyjeżdża za granicę, by szukać ich w krajach, których nie jest to uregulowane, a przeprowadzenie badania mającego na celu zbadanie istoty doświadczeń związanych z [poddawaniem się] tego rodzaju nieuregulowanym terapiom jest ważnym krokiem w kierunku zrozumienia, w jakich okolicznościach mogą być one pomocne.
Badacze przeprowadzili ankietę wśród 73 osób, które przeszły tygodniową detoksykację wspieraną ibogainą w klinice w Meksyku w latach 2012-2015. Większość uczestników badania stosowała uprzednio heroinę lub opioidy na receptę przez co najmniej cztery lata.
Wielu respondentów (45%) zgłosiło spadek stosowania opioidów po leczeniu, 36% całkowite zaprzestanie ich stosowania, a 15% nie odnotowało w tej kwestii żadnych zmian. 4% zgłosiło wzrost użycia opioidów.
Większość uczestników badania uważała, że leczenie ibogainą spowodowało pozytywne zmiany w ich funkcjonowaniu na poziomie psychologicznym, behawioralnym i społecznym. Jednocześnie jednak wielu z nich informowało również o trudnościach z włączeniem ich doświadczeń z ibogainą w codzienne życie.
Detoksykacja wspomagana przez ibogainę, podobnie jak inne potencjalne metody leczenia uzależnień, to nie magiczna kula. Nie tylko u większości osób występują nawroty (podobnie jak po zastosowaniu innych metod leczenia), ale istotne jest też ryzyko związane z podróżą do kraju, w którym leczenie to nie jest uregulowane. Okazało się, że uczestnicy istotnie odnotowywali trudności związane z tym procesem, w tym kwestią powrotu do domu i brakiem wsparcia ze strony placówki, z której usług korzystali.
- oznajmił Davis w wypowiedzi dla PsyPost.
Brak odpowiedniego wsparcia po takim leczeniu sprawia, że ludziom tym trudno jest odnieść ostateczny sukces w wychodzeniu z uzależnienia od opioidów. Niemniej jednak ci, którzy byli w stanie utrzymać abstynencję lub ograniczyć używanie opioidów, zgłosili poprawę ogólnego stanu zdrowia, nastroju i wrażenie pozytywnego ukierunkowania życia, nowych perspektyw życiowych, co przynajmniej w części przypisywali leczeniu ibogainą.
Ci, którzy zareagowali na leczenie, zgłaszali
pozytywne zmiany w sferze poczucia wdzięczności, zdolności bycia bardziej autentyczną osobą, odczuwania sensu życia, docenienia życia, doświadczania wewnętrznego spokoju, uczucia miłości i otwartości, doświadczaniea radości" lub błogości, doświadczania świętości w życiu codziennym, umiejętności tolerowania trudnych lub bolesnych uczuć i zdolności radzenia sobie ze stresem.
Chociaż ibogaina wygląda obiecująco, jeśli chodzi o zwalczanie uzależnień, badania nad tą substancją wciąż są na początkowym etapie.
Wiele jest rzeczy, których musimy się na temat tej metody leczenia nauczyć. Wiele jest potencjalnych niebezpieczeństw związanych z kontekstem i ostrymi skutkami działania substancji. Ludzie powinni być bardzo ostrożni, gdy rozważają podjęcie tego leczenia w obcym kraju. Do czasu przeprowadzenia randomizowanych, kontrolowanych prób na dużą skalę, dowody, które przytoczyliśmy w niniejszej publikacji, należy uznać za wstępne.
- zastrzega Davis.
Badanie "Analiza metodą mieszaną trwałych efektów związanych z pozytywnymi rezultatami detoksykacji przy użyciu ibogainy" zostało opracowane przez Alana K. Davisa, Elise Renn, Austina-Marleya Windhama-Hermana, Martina Polanco i Josepha P. Barsuglię.
