REKLAMA




Kanada: amnestia dla ofiar przedawkowań to kwestia elementarnej przyzwoitości

W kanadyjskim parlamencie przedstawiono projekt ustawy nazywanej Prawem Dobrego Samarytanina, które dawałoby ofiarom przedawkowań immunitet od odpowiedzialności karnej za posiadanie narkotyków, by w ten sposób zachęcić te osoby do wzywania pomocy w krytycznych sytuacjach.

Kanada uczyniła wczoraj (23.02.2016) pewien niewielki postęp propozycją wprowadzenia prawa "Dobrego Samarytanina" które dawałoby immunitet od zarzutu posiadania narkotyków osobom zgłaszającym przedawkowanie.

Ron McKinnon, reprezentant liberałów z okregu Coquitlam-Port Coquitlam w Kolumbii Brytyjskiej, przedstawił projekt ustawy w związku z rosnącą liczbą śmiertelnych przedawkowań w całej Kanadzie. Badanie przeprowadzone przez Radę Zapobiegania Przestępczości Regionu Waterloo ujawniło, że tylko 46 procent respondentów byłaby skłonna zadzwonić pod numer 911 w razie przedawkowania, podczas gdy reszta respondentów podawała strach przed oskarżeniem jako najczęstszy powód rezygnacji z wezwania pomocy.

McKinnon powiedział, że spodziewa się, że ustawa otrzyma szerokie wsparcie ze strony jego partii i NDP, ale jest mniej pewny tego, jak zareagują jak konserwatyści : "Ludzie, którzy postrzegają to jako kwestię prawa i porządku mogą mieć z tym problem. Ci, którzy jak ja uważają, że jest to problemem zdrowotny, zrozumieją, że chodzi o ratowanie życia."

Do tej pory jednakże kanadyjscy politycy prawego skrzydła robią wokół tej sprawy zaskakująco mało szumu – co, w zestawieniu z podobnej wymowy aktami prawnymi, które w kilku stanach w USA zdobywają międzypartyjne poparcie, może być znakiem, że po latach sprzeciwu wobec polityki redukcji szkód prawodawcy Ameryki Północnej zaczynają zdawać sobie sprawę, jak istotne są tego typu regulacje. Oponenci tego rodzaju inicjatyw wydają się wierzyć, że doprowadzą one do zwiększenia dostępności narkotyków, w tym także dla dzieci. Niektórzy uważają, że wszyscy użytkownicy narkotyków powinni być karani – najpewniej przez osadzenie w więzieniu, gdzie jak wiadomo nikt nie ma możliwości kupowania czy zażywania narkotyków – i że ich zasadniczą, niewybaczalną winą jest samo łamanie prawa. Choć osobiście w pełni popieram pełną dekryminalizację, która z takim powodzeniem obniżyła liczbę przedawkowań w Portugalii (nie wspominając już o drastycznym zmniejszeniu się nieproporcjonalnych wcześniej wskaźników zakażeń HIV), rozumiem zarazem czemu wiele osób jest temu przeciwnych i nie jest w tym momencie moim celem przekonywanie do takiego rozwiązania.

Nie chodzi o to, aby dostęp do narkotyków stał się łatwiejszy, ani o zachęcanie ludzi do korzystania z nich, ponieważ prawo Dobrego Samarytanina dotyczy tylko tych, dla których narkotyki są już w tym momencie częścią życia. Mówiąc szczerze – zazwyczaj od dawna. Dla ratowania życia przy przedawkowaniu czas ma kluczowe znaczenie. Obawa przed ściganiem może oznaczać różnicę między szukaniem pomocy natychmiast, gdy tylko zaistnieje podejrzenie przedawkowania, a czekaniem, aż będzie za późno. To ten sam problem, przez który na całym świecie osoby prostytuujące się nie zgłaszaja przypadków napaści – z obawy przed postawieniem w stan oskarżenia. To toporna polityka ciężkiej ręki, która naraża życie milionów.

Prawo Dobrego Samarytanina nie jest w Kanadzie zupełnie nową ideą: po jednorocznym okresie próbnym, który rozpoczął się w 2003 roku, policja w Vancouver przyjęła politykę niereagowania na niezakończone zgonem doniesienia o przedawkowaniach, wysyłając na miejsce tylko sanitariuszy.

Nazwijcie mnie odklejonym lewakiem, ale myślę, że powstrzymywanie ludzi przed umieraniem jest dobre, a propozycja McKinnona podkreśla potrzebę realizowania polityki narkotykowej podyktowanej tym, co jest rzeczywiście najlepsze dla obywateli Kanady, a nie wykuwanej w ogniu ideologicznej walki lewicy i prawicy. W obawie przed stworzeniem wrażenia, że miękną w sprawie narkotyków, administracja Harpera wielokrotnie walczyła przeciwko inicjatywom redukcji szkód, w tym bezpiecznym pokojom iniekcyjnym, ale ustawa o prawie Dobrego Samarytanina jest dla nowych torysów znakomitą okazją, aby odróżnić się od starego reżimu. Poza tym wszystkim - nałóg nie dyskryminuje. Uzależnienie jest ponadpartyjne.

Trudno powiedzieć dokładnie, ilu Kanadyjczyków umiera corocznie wskutek przedawkowania, ze względu na różne sposoby, w jakie prowincje prowadzą tego rodzaju statystyki, ale liczba ta jest liczona w tysiącach.

Setki Kanadyjczyków zmarło w ostatnich latach w efekcie samych tylko przedawkowań fentanylu. W czasach, gdy medycyna jest wystarczająco zaawansowana, aby w większości przypadków odwrócić fatalne skutki przedawkowania narkotyków, to wstyd, że tak wiele osób wciąż umiera niepotrzebnie. Christine Padaric, którego 17-letni syn Austin zmarł z powodu przedawkowania hydromorfonu w 2013 roku, powiedział Toronto Star : "Sądzę, że gdyby działało takie prawo [Dobrego Samarytanina] można rozsądnie zakładać, że ludzie dzwoniliby wówczas po pomoc o wiele chętniej."

Oceń treść:

Average: 10 (2 votes)
Zajawki z NeuroGroove
  • Muchomor czerwony

Pewnego letniego dnia postanowilem spróbować właściwości psychoaktywnych

muchomora czerwonego. Po dokładnym przestudiowaniu wszystkich informacji z

hyperreala i erowida doszedłem do wnisku, iż najbezpieczniej będzie spalić

skórkę od muchomora w zwykłej fifce. Ususzyłem więc czerwoną skórkę zdartą z

kapelusza o średnicy około 10 cm. Nabiłem do fifki i spaliłem całą. Czekałem

godzinę i nic. Nie zwarzając na niepowodzenia następnego dnia postanowiłem

  • Mefedron

Autor: Nikoś

Set & Setting: samopoczucie dobre,małe zdenerwowanie, ponieważ za około 1,5 godziny miałem iść do domu.

Dawka: około 150 mg

Doświadczenie: alkohol, MJ, Amfetamina, Mefedron

19.30 Zaaplikowałem mefe, z początku nic nie czułem więc pomyślałem, że feta jest jednak lepsza.

19.45 Nagle poczułem dziwne uczucie i nogi zaczęły mi się wykręcać a w głowie czułem wielką euforię, z początku nie mogłem jej opanować.

  • Inne
  • Tripraport

Działka nad zbiornikiem wodnym, względna pogoda i niezły humor. 8 osób. Wśród tych 8 osób roboczo wyróżniłem grupę gamma (D.,I.,K.,W.,), grupę alfa (sinus i M.) a także siebie i Cosinusa. Grupy oznaczone greckimi literami alfabetu nie znały się ze sobą, a ja i Cosinus znaliśmy wszystkich. Powodowało to u mnie pewnie wątpliwości co do wrzucania sajo w takiej liczebności

 

Wstęp

Jak w każde kanikuły miał odbyć się „jakiś tam sajko trip”. Jak rok temu padło na działkę w okolicy idealnie się do tego nadającej. Różnicą była liczba osób – nie wrzucałem wcześniej niczego psychodelicznego w takiej grupie. Zebraliśmy się na miejscu o godzinie 21. Kilkanaście minut zeszło nam na ustaleniu tego gdzie właściwie idziemy (w sumie to jak zwykle chuja co ustaliliśmy) i zebranie niezbędnych do przetrwania w głuszy itemów.

Faza

  • Inne
  • Pierwszy raz

Brak zajęć, których niewykonanie skutkowałoby jakimiś konsekwencjami. Miałem trochę wolnego czasu, który mogłem wykorzystać na relaks.

+23.00 wtorek.
Biorę 2,2 mg etizolamu w postaci blottera. Chwilkę go potrzymałem na języku aby sprawdzić czy ma jakikolwiek smak i po jakimś czasie okazał się wykazywać delikatną gorycz. Wtedy go połknąłem.

+23.30
Chyba coś zaczęło działać. Czuję rozluźnienie. Robię projekt na komputerze. Praca jest jakaś przyjemniejsza niż zwykle.
W ustach pojawiła się delikatna suchość. Czuje, że jak substancja zacznie działać to będzie bardzo przyjemna.

+

randomness