Przez ostatnią dekadę w Dolinie Krzemowej (ale nie tylko) funkcjonowało przekonanie, że mikrodawkowanie psychodelików to „szwajcarski scyzoryk” dla mózgu – poprawia fokus, libido i leczy depresję. Najnowsze, rygorystyczne badanie kliniczne pokazuje jednak coś zupełnie innego. Pacjenci przyjmujący placebo (w tym przypadku kofeinę) radzili sobie z depresją lepiej niż ci na LSD.
Przez ostatnią dekadę w Dolinie Krzemowej (ale nie tylko) funkcjonowało przekonanie, że mikrodawkowanie psychodelików to „szwajcarski scyzoryk” dla mózgu – poprawia fokus, libido i leczy depresję.
Najnowsze, rygorystyczne badanie kliniczne pokazuje jednak coś zupełnie innego. Pacjenci przyjmujący placebo (w tym przypadku kofeinę) radzili sobie z depresją lepiej niż ci na LSD.
Australijska firma biofarmaceutyczna MindBio Therapeutics chciała udowodnić, że mikrodawki LSD leczą poważne zaburzenia depresyjne (MDD). Przeprowadzili więc jedno z najbardziej rygorystycznych badań w historii (faza 2B): potrójnie ślepą próbę z tzw. „aktywnym placebo”. W badaniu wzięło udział 89 dorosłych pacjentów. Przez 8 tygodni część dostawała mikrodawki LSD (4-20 mikrogramów), a część pigułki z kofeiną (żeby czuli lekkie pobudzenie i nie domyślili się, że są w grupie kontrolnej).
Wyniki? Zaskakujące. Grupa przyjmująca placebo (kofeinę) osiągnęła lepsze wyniki w klinicznej skali depresji (MADRS) niż grupa przyjmująca LSD.
Justin Hanka, CEO MindBio, nie owija w bawełnę:
To prawdopodobnie gwóźdź do trumny wykorzystania mikrodawkowania w leczeniu depresji klinicznej. Poprawia ono samopoczucie, ale nie w stopniu klinicznie istotnym.
Badanie to potwierdza teorię, którą sceptycy głosili od dawna: mikrodawkowanie działa głównie dlatego, że wierzymy, iż działa. Skoro pacjenci w grupie kontrolnej czuli lekkie pobudzenie po kofeinie, ich mózg interpretował to jako działanie „cudownego leku”, co w efekcie realnie poprawiało ich stan psychiczny. To potężna lekcja o sile ludzkiego umysłu (i skuteczności kawy).
Najlepszym podsumowaniem tej porażki jest decyzja samego prezesa MindBio. Justin Hanka przyznał w wywiadzie, że „gdyby 6 lat temu wiedział to, co wie dzisiaj, nie zainwestowałby w to milionów”. Czym teraz zajmie się firma? Tworzeniem aplikacji „Booze A.I.”, która po głosie rozpozna, czy jesteś pijany. Mikrodawkowanie trafia do kosza.
Dla wszystkich, którzy szukają cudownego sposobu na poprawę nastroju w poniedziałek rano: wygląda na to, że espresso z ekspresu jest równie skuteczne, co nielegalne substancje, a przy tym znacznie tańsze i smaczniejsze. I legalne.
Po powrocie do domu przez pół dnia bolała mnie głowa, licząc na to, że sam ból przejdzie, do wieczora nie robiłem z nim nic, dopiero półtorej godziny przed zażyciem DXM postanowiłem władować w siebie paracetamol (2 tabletki 500mg) i wypić słabą kawę, była to gdzieś prawie 22:00, humor zaczął dopisywać, bo nic mnie nie bolało, byłem odprężony, gotowy na tripa, wszystko działo się w moim pokoju, większość tego co się działo pisałem na komputerze, żeby mieć ogólnie rozpisane, jednak na czas podróży na łóżku stwierdziłem, że nie będę z niego wstawał i powołam się na swoją pamięć.
Czas zacząć od godziny zażycia, zacząłem od 23:12, co 5 minut miało być po jednym listku (10 tabletek), jednak czasem zapomniałem i ogólnie 2 listki wziąłem w odstępach 10 minutowych, warto dodać, iż po dawce 450mg (jedna paczka) zrobiłem sobie 15 minut przerwy, ostatni listek zażyłem o 00:05, za godzinę zero przyjmuję sobie 00:13, wtedy zaczynałem czuć pierwsze efekty.
Szczera chęć przeżycia duchowego oczyszczenia, wkraczająca w nietknięty przez martwą, ludzką rękę fragment pradawnego lasu. Czyż mogło być lepiej? A miało to miejsce, pewnej zagubionej, jakby się wydawało, w granicach czasu i przestrzeni... jedynej świadomej, złotej, polskiej jesieni.
Zawsze, pierwszym problemem nazbyt przewrażliwionego autora, jest rozpoczęcie tekstu w taki sposób, by czytelnik już na samym początku nie drgnął w okrutnym spazmie przedwczesnej krytyki, wciskając gorączkowo przycisk cofania w przeglądarce jedną ręką, drugą zaś, sięgając po swe odłożone zawczasu, konopne pigułki, wytwarzane przez ostatnią hippisowską komunę, gdzieś hen daleko, za nieprzebytymi otchłaniami czasu...
Całkiem dobre nastawienie, jedynym niesprzyjającym czynnikiem była niska temperatura i brak miejsc do siedzenia.
POCZĄTEK ZACNEJ OPOWIEŚCI
Nastawienie pozytywne, byłam bardzo ciekawa jak na mnie zadziała pseudoefedryna. Wszystko brałam sama w swoim pokoju.
Wszystko zaczęło się od tego, że byłam chora i miałam zapalenie zatok. Pełno lekarstw w domu, już sama się gubiłam co kiedy mam brać a czego nie brać. Wcześniej miałam doczynienia z Thiocodinem, więc to był jedyny lek, którego znałam skład. Z tego powodu, że interesuję się takimi rzeczami, z nudów zaczęłam czytać składy wszystkich leków. Do ręki mi wpadł Cirrus. Psudoefedrynę w lekach kojarzyłam tak naprawdę tylko z Sudafedu, którego nawet nie brałam, ale znałam mniej więcej działanie.
