Były kiedyś analogiczne projekty, które troszkę rozeszły się po kościach - teraz wreszcie się udało! W nowej, ulepszonej odsłonie uruchamiliśmy pod nazwą Kuchnia [H]yperreala projekt, którego celem jest stworzenie alternatywnej, niecenzurowanej wiki dotyczącej substancji psychoaktywnych.
O tym, że ta oficjalna ma w tym względzie spore braki i prowadzi niekompatybilną z naszymi potrzebami politykę nie trzeba chyba nikogo specjalnie przekonywać? Wystarczy spojrzeć, jak często trzebione są z niej informacje dotyczące metod zażywania substancji, ich dawkowania, otrzymywania/pozyskiwania i podobne. Nasz własny hyperrealny projekt będzie wolny od tego typu niedostatków - ponieważ będzie tworzony przez Was. Odnośnik znajdziecie wyżej, obok logo [H], do zalogowania się posłuży Wam login i hasło z forum.
Zapraszamy! Pierwsze artykuły już sukcesywnie się pojawiają - może kolej na Was, by podzielić się wiedzą?
Doświadczenie i wiek : Benzydamina, alkohol, MJ, dopalacze, nikotyna.. 17 lat.
Dawkowanie : 450mg dxm w postaci Acodinu, doustnie-co ~10min po 5 tabletek. 47kg/168cm.
Set'n'Setting : Dawkowanie zaczęło się około 15:50 przed wyjściem z domu do kolegi. Cel? Ten sam co dzień i dwa temu-chęć lepszego odbierania dźwięków, kolejny raz doznania uczucia zapadającej się ziemi etc, i najlepiej jakieś małe halucynacje (no może nie takie małe).
To było siedem lat temu, dokładnie 1 sierpnia 1996. Takich dat nigdy się nie zapomina, takie dni pamięta się do końca dni na tym świecie, przynajmniej ja:)
Był słoneczny dzień, olimpiada w Atlancie i Hoffman do podjęcia z BABĄ NA ROWERZE - taki obrazek jak wiecie:) Było dwóch kumpli i trochę żetonów już na koncie. Jednak BABA NA ROWERZE z 1 sierpnia 1996 była najbardziej wyjątkową z bab! Przywieziona prosto z Amsterku aż kleiła się w łapach. Była świeżutka a jej oleistość napawała nadzieją niezłej jazdy...
Odczuwalne było lekkie załamanie przez szkołę, smutek, brak akceptacji siebie, ciągle wady wokół, problemy w rodzinie i kłótnie w kręgu znajomych. Nastawienie - ciekawość, wielka niewiadoma.
Zacznę od tego, że opisuje to dokładnie chwilę po wyjściu przyjaciela.
18.01.2014 r. dzień jak każdy inny, nikt nie mówił że będzie w życiu łatwo rodzice po rozwodzie, kłótnie ze znajomymi, najlepsza szkoła, miłość do smutnych piosenek - zwyczajna nastolatka, skrzywdzona strasznie przez chłopaka. Nic takiego nie mogło się stać, co mi zależy, trzeba spróbować w życiu czegoś niesamowitego. Nie chcę się uzależnić, nie chce się zabić, po prostu przeżyć przez chwilę cos innego, panuję nad tym - wiem, jestem silna.
