Czy noworodki z płodowym zespołem abstynencyjnym lepiej leczyć metadonem niż morfiną?

Czasopismo „JAMA Pediatrics” opublikowało wyniki badań na niewielkiej grupie noworodków z płodowym zespołem abstynencyjnym, z których wynika, że zastosowanie metadonu może być bardziej efektywne niż leczenie morfiną.

Objawy płodowego zespołu abstynencyjnego dotyczą funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego oraz oddechowego oraz procesów metabolicznych. Należą do nich m.in.:

• nadmierne pobudzenie i płacz,
• nasilony odruch Moro,
• drżenia umiarkowane do ciężkich,
• zwiększone napięcie mięśni,
• pocenie,
• podwyższona temperatura ciała,
• częste ziewanie,
• zaczerwienienie skóry nosa,
• postękiwanie,
• niedojadanie,
• nadmierne ssanie,
• zwracanie pokarmu,
• luźne stolce.

Narażone na wystąpienie płodowego zespołu abstynencyjnego są dzieci, których matki zażywały w ciąży narkotyki, barbiturany, środki uspokajające, pobudzające czy antydepresyjne.

Nie u wszystkich noworodków, u których stwierdza się płodowy zespół abstynencyjny, stosuje się od razu po porodzie terapię farmakologiczną. W przypadkach o lżejszym przebiegu zaleca się niefarmakologiczne metody – karmienie piersią na żądanie, ograniczenie drażniącego dziecko hałasu, delikatną pielęgnację. 

W terapii farmakologicznej to nie metadon, ale morfina jest zwykle pierwszym wyborem. Amerykańscy naukowcy z Tufts Medical Center w badaniach opisanych przez „JAMA Pediatrics” porównali efektywność obu form leczenia na grupie 116 noworodków, których matki były w trakcie leczenia z uzależnienia opioidowego. Okazało się, że dzieci leczone metadonem opuściły szpital trzy dni wcześniej niż te, którym podano morfinę. W ich przypadku lekarze o dwa dni szybciej zdecydowali również o przerwaniu terapii farmakologicznej. 

Naukowcy liczą, że dalsze badania nad skutecznością metadonu pozwolą wypracować standardy leczenia dzieci z płodowym zespołem abstynencyjnym, których obecnie brakuje.