Marycha - moja żono...

W badaniu Studenci 2000 polski Instytut Psychologii Zdrowia potwierdził to, co pokazują nasze imprezy - do najpowszechniej stosowanych przez studentów środków psychoaktywnych należy marihuana, haszysz i skun. Mniej więcej co dziesiąty badany sięga po nie regularnie, zdając sobie przy tym sprawę ze szkodliwości narkotyku. Psychologowie alarmują: wzrasta ilość młodych ludzi uzależnionych.

- Przypalam sporadycznie, nie ma w tym nic złego - przekonuje Paweł, tegoroczny absolwent. - Wkrótce zostanę nauczycielem w gimnazjum, ale nie widzę powodu, dla którego miałbym przestać palić. Przecież przy dzieciakach tego robić nie będę - a jeżeli wyjdzie rozmowa na temat marihuany, to na pewno nie będę nikogo do niczego zachęcał. Każdy decyduje się używać gandzi na własną odpowiedzialność. Ja np. przed obroną pracy magisterskiej przestałem palić. Nie żeby coś się działo, ale na wszelki wypadek - dodaje.

Przywoływanie naukowych ustaleń nie jest wprawdzie trendy, ale warto wspomnieć wyniki badań opublikowanych równo rok temu przez psychiatrów amerykańskich, które stwierdzają, że zażywanie słabszych narkotyków - właśnie jak marihuana - związane jest z ryzykiem wystąpienia chorób psychicznych po 20. roku życia. Aż 85 proc. osób, które we wczesnej młodości nadużywały marihuany, miało po 20. roku życia objawy depresji klinicznej.

Już nie jest śmiesznie

- Po dwóch latach zabawy z marihuaną przestało być śmiesznie - wspomina Sylwia. - Nic mi się nie chciało, wszystko wydawało się bez sensu, nużyło mnie nawet powtarzanie czynności przypalania lufki. Czułam, że tak nie można i przestraszyłam się, że wpadnę w deprechę i matka wyśle mnie do psychiatryka. Do Monaru wstydziłam się pójść, zresztą do dziś nie uważam się za narkomankę. Faktycznie, miałam mały kryzys, ale chyba wszystko wraca do normy. Tzn. dalej mi się nie chce różnych rzeczy, ale teraz się zmuszam, żeby je robić. Chociaż czasem znów mam wrażenie, że nie wytrzymam tej presji, która pochodzi w sumie nie wiadomo skąd - opowiada.

- Cannabis osłabia możliwości poznawcze człowieka - mówi "Kornel", wolontariusz pracujący z tzw. trudnymi dziećmi. - Widzę to po moich podopiecznych. Ci, którzy popalają, mają zupełnie inne zainteresowania niż ci, którzy spędzają czas bardziej twórczo. Zamiast wiedzą nadrabiają w towarzystwie szpanowaniem i tym, że "są wtajemniczeni". To żałosne, ale podobnie zachowują się moi dorośli koledzy na studiach - dziwi się.

Szczęście w trawce?

Nie każdy, kto zapali raz, uzależni się. Poza okolicznościami, w jakich to zrobi, ważny jest też jego własny czynnik osobowościowy - to, czy ma on skłonności do uzależnień, ile wie o skutkach używania narkotyków, czy pali papierosy (palenie marihuany to przecież rytuał prawie identyczny z paleniem nikotyny) i jaki ma stosunek do samego siebie. Ktoś, kto siebie w pełni akceptuje i ma unormowane kontakty ze światem (w tym ze sferą metafizyczną), nie będzie szukał szczęścia w trawce.

- To nie jest tak, że marihuana oznacza śmierć - mówi Przemek, zwolennik zalegalizowania w Polsce tzw. miękkich narkotyków. - Palenie skrętów jest po prostu na tyle przyjemne, że z czasem staje się zasadniczym składnikiem spotkania ze znajomymi, bo łączy ludzi w jakiś sposób! Przenosi człowieka w zupełnie inny świat, pozwala złapać oddech od całego tego bagna, zmienia słuchanie muzyki, poszerza odczuwanie smaków, wzbogaca percepcję! - wylicza. - Po sobie nie widzę negatywnych skutków palenia, ale mojego kolegę wciągnęło to na tyle mocno, że jest dzisiaj w bardzo złym stanie. Bierze jakieś świństwa, coś miksuje, prawie nigdy nie jest trzeźwy. I ciągle mówi, że kiedy będzie chciał, to przestanie...