TALK - Rozmowy [H]

[Błazen]

Wczoraj okolo 21.20 poczułem na plecach taki dziwny przeciąg. Myślałem, że to wiatr, ale po chwili, czyli około 21.30 moje serce zaczęło nagle szybciej bić, by po chwili napierdalać już zdrowo. Poszedłem do dyżurki chwiejnym krokiem i zgłosiłem to. Wyszedł pielęgniarz, kazał usiąść i oddychać nosem. Zmierzył ciśnienie i puls, saturację. Ciśnienie 104/140, puls 150, saturacja 99. Pieczenie i ucisk w klatce piersiowej. Zimne i drętwiejące kończyny, strach przed śmiercią, ogromny lęk, zawroty głowy. Po zamierzeniu wszystkiego powiedział, źe wszystko będzie dobrze. Kazał położyć się do łóżka. W łóżku puls 125. Około 21.45 pielęgniarka podała mi alprę, nie wiem, ile. Prawdopodobnie 1 mg. Około 22.20 przyszła sprawdzić puls, wynosił około 100. Dziwne pieczenie w klatce ustąpiło, ale dziś wciąż czuję ucisk w klacie lekko po lewej stronie.

Mam 27 lat, używałem stymulantów, głównie ketonów, a podczas ich działania puls wynosił jakieś 80 uderzeń na minutę, czasem zwalniał, zamiast przyspieszać.

Co to było? Mikro zawał w młodym wieku, nerwica serca, atak paniki?

Wszystko zdarzyło się bez powody, nagle, ot tak, a przed tym atakiem, tak 45 minut przed, podano mi leki: lamotrygina, hydroksyzyna, mianseryna i kwetiapina. Nie znam dawek, ale wiem, jak wyglądały tabletki: cztery małe i różowe to chyba hydro, jedna żółta dwustronnie wypukła, druga biała i też dwustronnie wypukła, a ostatnia w kształcie rombu z bruzdą pośrodku. Dodam tylko, źe mam covid, ale łagodnie przechodzę. Bez gorączki, jedynie bóle kości i stawów, przytłumiony węch, lekko stępiony smak, kaszel i odkasływana biała wydzielina.

[Blu]

Wygląda na atak paniki.

[Błazen]

No cóż, uspokaja mnie to, a z drugiej strony: skąd to. Mam czasem stany lękowe, drżące łapy mam od haloperidolu i kwetiapiny, ale mój jebany hipochondryczny umysł czasem każe mi myśleć, że to początki Parkinsona wywołane przez napierdalanie ketonów (w sumie kilkanaście razy się tak zaprawiłem, a zabawa trwała tylko kilkanaście tygodni, może jeden dwudniowy ciąg i tyle), ból w nodze od napiętego po wycięciu mięsaka (mięsaka, nie raka, zapamiętałem i już będę stosował poprawne nazewnictwo) mięśnia to powrót nowotworu, strach przed więzieniem, a teraz jeszcze covid na oddziale i dzień spędzony w niemal całkowitym zamknięciu z jednym znerwicowanym typem: to wszystko się po prostu zebrało we mnie i nagle jeb, wpierdolił mi się atak paniki, tak "bez powodu"? Oddział zamknięty też swoje zrobił pewnie i borderline zmieszany z dyssocjalnym i narcystycznym zaburzeniem osobowości. Wszystko wokół się pierdoli, więc organizm nie wytrzymał presji? Przecież radzę sobie ze swoim chujowym położeniem, a jednak atak.

[hubii]

Może to zjazd po czymś? Nie zakończyłeś jakiegoś ciągu ostatnio? Albo przestałeś brać jakiś lek? Ja te specyficzne uczucie na plecach i atak paniki (ale krótki bardzo, po przebudzeniu z rana) miałem po odstawieniu dwóch leków na zimnego indyka.

Organizm może zasysać wiele energii do walki z chorobą, więc odradzał bym ćpania do czasu odzyskania węchu (jedynie leki).

[yoshi420]

Z tym że takie łykanie doraźnie pregaby ma niewiele wspólnego z faktycznym leczeniem. Leki przeciwdepresyjne i terapia mogą pomóc długofalowo.

Tak, ale odnosiłem się do posta w którego treści na dzień dobry widniało "jestem za skrótami" ; )
W dzisiejszych czasach ciężko o lepszy lek doraźnie na uspokojenie stresu/ silnego stresu jeżeli nie chce się ryzykować głową benzosami. Tylko trzeba wytrzymać 2-3 godziny.

[Błazen]

Może to zjazd po czymś? Nie zakończyłeś jakiegoś ciągu ostatnio? Albo przestałeś brać jakiś lek? Ja te specyficzne uczucie na plecach i atak paniki (ale krótki bardzo, po przebudzeniu z rana) miałem po odstawieniu dwóch leków na zimnego indyka.

Organizm może zasysać wiele energii do walki z chorobą, więc odradzał bym ćpania do czasu odzyskania węchu (jedynie leki).

Ziomku, ja od 3 października siedzę na zamkniętym oddziale psychosomatycznym, nic nie ćpam. To nie żaden zjazd, chyba że nagle z jakiegoś powodu źle zareagowałem na leki, które wcześniej nie wywoływały takich skutków ubocznych.

[yoshi420]

Masz organizm przetyrany ciężkimi dragami i aktualnie covid. Do tego jakieś lęki. Twój organizm musi to wszystko przerobić.

[caroo]

Zdecydowanie atak paniki. Nie mów, że sobie radziszGdyby tak było, nie byłoby Ciebie w psychiatryku. Czytałam Ciebie trochę i jestem zdania, że wyolbrzymiasz. Za bardzo jesteś wsłuchany w siebie i przewrażliwiony na własnym pkt . Taka postawa nic dobrego nie przyniesie. Nie odbieraj tego jako atak. Jestem kobietą, której nie brakuje empatii i wrażliwości daleką od rzucania się do gardła człowiekowi z tak kruchą psychiką. Przeraża mnie właściwie fakt, że 27 letni człowiek nie radzi sobie sam z sobą. Jestem sceptyczna co do szufladkowania ludzi i przypisywania im zaburzeń psychicznych w następstwie faszerowanie ich psychotropami. Nie mam tu na myśli schizofrenii czy oczywistych chorób psychicznych. Jesteśmy ludźmi i różnimy się od siebie w zachowaniu. Każdy ma swoje za uszami. Znajdź sobie chłopaku dobrego terapetę, bynajmniej spróbuj takiego rozwiązania. Stracic nic nie stracisz .

[Błazen]

Taki jest plan, no cóż, było ze mną tutaj zdecydowanie gorzej, bo przez tydzień nie ruszałem się z wyra, ale masz rację, ja tego nie odbieram jako atak. Powiem tak: jestem na drodze do radzenia sobie z samym sobą i ze światem, ale jak widać droga jeszcze długa. Będzie następna stacja na całodobowym oddziale psychoterapii przez 3 miechy i potem już indywidualna u dobrego terapeuty lub terapeutki. No tak, atak paniki. Dzięki za odpowiedzi.

[caroo]

Będzie dobrze