Aldous Huxley - krótka notka biograficzna.
Aldous Huxley (1894-1963) pochodził z arystokratycznego angielskiego rodu. Jego ojciec był wydawcą, dziadek - biologiem i przyjacielem Darwina. W szkole średniej Huxley zapadł na chorobę oczu, która doprowadziła niemal do ślepoty. Musiał nauczyć się czytać alfabetem Braille'a. Mimo to w wieku 22 lat ukończył studia w Balliol College w Oksfordzie z najwyższą oceną. Pracował m.in. jako dziennikarz i wykładowca.
Debiutował tomikiem symbolistycznej poezji w 1916 roku, a cztery lata później wydał zbiór opowiadań. Pierwsza powieść, satyra na brytyjską inteligencję "Crome Yellow" z 1921 roku, przyniosła mu sławę. W latach 20. mieszkał we Włoszech i Francji. W 1932 roku stworzył swoje najsłynniejsze dzieło, antyutopię "Nowy, wspaniały świat" ukazującą świat skonstruowany i zarządzany wedle naukowych metod.
W 1937 roku przeniósł się do Kalifornii, licząc na to, że słoneczny klimat odwróci chorobę oczu. W Ameryce zwrócił się ku odmiennym stanom świadomości, eksperymentował z LSD i meskaliną, czego wyrazem stały się "Wrota percepcji" (1954). Zainteresował się także hinduską filozofią. W 1962 roku napisał swoją ostatnią powieść, "Wyspę", wizję społeczeństwa o dalekowschodniej duchowości. Jego śmierć 22 listopada 1963 roku przeszła w mediach bez echa, zagłuszona przez relacje z morderstwa prezydenta Kennedy'ego.
Set & Setting: plener -> dom -> szkola, b. dobry nastrój
Dawkowanie: 800mg piracetam, 2l wino agropol, 0.5l piwo tatra, 0.25g marihuana, 900mg dxm (14mg/kg)
Doświadczenie: alkohol, thc, dxm, amfetamina
T = czas przyjęcia głównego środka, czyli DXM (21:40)
Jest godzina 20:00
T-2:00
Brat pisze mi, czy pójdę z nim na piwo.
Hmm, czemu nie.
?> nazwa substancji: LSD (+mj)
?> poziom doświadczenia: KWAS pierwszy raz... a tak to: mj(za dużo :>), efedryna, dxm(nie dużo)
?> dawka: no jeden papierek, doustnie
?> set & setting: trip był jakis czas planowany, wiec bylem raczej psychicznie przygotowany i chętny doświadczyć czegoś nowego...
To było jakoś w czerwcu. Toruń. Kolejne piwo z sokiem malinowym, w gorącym, południowym słońcu, rozkosznie zniekształcało myśli i obrazy. Powoli zbliżaliśmy się do dość obszernego lasu pod Toruniem, z zamiarem zebrania w nim jagód. Wzięliśmy nawet ze sobą gliniane miseczki kocura, ale i tak jedliśmy na poczekaniu. Przeszliśmy kawałek tego lasu, Mruku, Kocur, Słoniu, Dominik, no i ja. Dominik, naturalnie nawet tutaj przytaszczył ten swój idiotyczny aparat. Miał taki zwyczaj podrywania dziewczyn i doprawdy ujmuje mnie jego wiara w to, że tu także może się przytrafić okazja.
Nie pamiętam nawet swojego pierwszego razu z tą substancją. Naprawdę. Zaczęło się od tego, że popalałam od czasu do czasu w lufce. W pewnym momencie miałam całe poparzone usta, bo jedna, dwie, czy pięć lufek nie wystarczało żeby się upalić. Przerzuciłam się na bongo. Dym był przyjemniejszy. Wmawiałam sobie, że palę tylko dlatego, że lubię jego wygląd. Jestem osobą widzącą piękno w totalnie małych rzeczach. Głównie to pomagają dostrzec mi narkotyki. Nigdy wcześniej nie sądziłam, że będę w stanie zachwycać się niesamowicie prostymi rzeczami, które ludzie mijają obojętnie.
Komentarze