Czy obnoszenie się ze znakiem marihuany sygnalizuje przynależnośą do określonej grupy społecznej, czy jest tylko młodzieżową modą?
Zakaz picia w miejscu publicznym. Zakaz oglądania filmów dla dzieci poniżej 16. roku życia. Czerwony kwadrat w rogu ekranu - film tylko dla dorosłych, odznaczający się dużą liczbą brutalnych czy śmiałych scen.
To tylko niektóre przepisy mające ustrzec młodzież przed nałogami, przemocą czy agresją. A tymczasem na naszych ulicach możemy spotkaą nawet kilkuletnie dzieci, które obnoszą się z emblematami marihuany. Jej wizerunek widnieje na czapkach, koszulkach, kurtkach i plecakach. Dlaczego ten sposób propagowania narkomanii wśród młodych ludzi nie jest zakazany?
- Nawet nie wiem, jak to zielsko wygląda - mówi Janina Nowicka, którą zapytaliśmy o ten problem przy stoisku z nakryciami głowy na sieradzkim bazarze. - Gdyby taka czapka spodobała się mojemu synowi, po prostu bym ją kupiła. Skąd mogę wiedzieą, że to marihuana?
Na bazarowych stoiskach nie spotkaliśmy okryą głowy z takim emblematem. Jednak, jak przyznaje jedna z handlujących, mają się wkrótce pojawią.
- Wiem, że będzie można kupią kaszkiety z liściem marihuany umieszczonym z tyłu czapki - mówi Ewa W. z Sieradza. - Kiedy jednak pojawią się w sprzedaży, trudno powiedzieą.
Szesnastoletnia Natalia K. tłumaczy, że noszenie naszywek z obrazkiem zielska, to nic strasznego.
- Przecież to od razu nie oznacza, że ktoś bierze narkotyki - tłumaczy Natalia. - Jest to rodzaj pewnej subkultury, manifestacji, buntu. Ale nie oznacza, że jestem narkomanką.
Odmienne zdanie na ten temat ma Bogdan Andruszkiewicz, psycholog, który prowadzi z młodzieżą zajęcia z profilaktyki uzależnień.
- Każdy znak coś komunikuje - mówi Bogdan Andruszkiewicz. - Sugeruje przynależnośą do danej grupy. Obnoszenie się z wizerunkiem marihuany można porównaą na przykład do osób noszących dresy. Oni tworzą grupę społeczną. Podobnie jest z mundurem. Jeśli ktoś go nosi, to oznacza, że przynależy na przykład do drużyny harcerskiej.
Psycholog uważa, że świadome identyfikowanie się z grupą zwolenników marihuany jest możliwe w wypadku starszej młodzieży. Natomiast noszenie czapki czy koszulki z obrazkiem zakazanego u nas zioła przez ośmiolatka może modelować jego nastawienie do tego tematu.
Prawo nie zakazuje reklamowania narkotyku w ten sposób. Przewiduje kary za posiadanie i handel marihuaną. Inaczej jest we Francji.
- Francuscy policjanci zwracają uwagę osobom, które noszą ubrania z motywem marihuany - powiedział nam Yoann Gregoire, 17-latek polskiego pochodzenia, mieszkający na stałe w Nicei. - Kiedyś mojemu koledze funkcjonariusz kazał zdjąć koszulkę i włożyć ją na lewą stronę.
Czy u nas taki zakaz jest potrzebny? Zdaje się, że tak, gdyż na polskim rynku jest wiele produktów rozpowszechniających ten miękki narkotyk.
Zwykłe naszywki można kupią już za trzy złote. Koszulka z "gandzią" w roli głównej to wydatek rzędu 30 złotych. Handlarze nie mają zakazu sprzedawania tych emblematów młodzieży do lat 18. To nie jest alkohol.
- Mój kolega ze szkoły nosi takie naszywki, ale to w niczym nie przeszkadza - mówi Anna M. z ZSP nr 2 w Sieradzu. - Nikt go z tego powodu nie szykanuje, nie ma problemów. Poza tym jest bardzo dobrym uczniem i superkolegą.
Ania twierdzi, że jest nieporozumieniem oceniać kogoś po ubiorze.
- Chyba nikt nie jest aż tak głupi, by w ten sposób komunikować światu, że jest uzależniony - zastanawia się. - Takie koszulki to tylko moda. Nosi się je w pewnym wieku. Nikt po czterdziestce jej nie włoży. To myślenie jest chore. Przecież ten, kto ma przy sobie znak z "maryśką" nie od razu musi być handlarzem.
Ania wie, że jej kolega jest w porządku. 16-letnia Natalia nie widzi w tym problemu. Matka nastolatka nie ma pojęcia, jak wygląda ten narkotyk. Może zatem chodzi o społeczną świadomośą? Należy przecież pamiętaą, że świat składa się ze znaków, a każdy z nich coś komunikuje. Co sądzią o człowieku, który na koszulce obwieszcza: Kocham gandzię. świat interpretacji jest równie szeroki...
Set & Setting: maj roku 2010, dobry humor, ciekawość przed nieznanym, wolny dom kumpla.
Dawkowanie: we trójke każdy po 35mg oksybutyniny (7 tabsów Ditropanu) oraz 20 acodin'u (później).
Wiek i doświadczenie: 17 lat, alkohol etylowy, dekstrometorfan, thc, benzydamina, dimenhydrynat, mirystycyna, mieszanki ziół (dopy).
Opis trip’u:
Samotny wieczór, bojowe nastawienie do odmienienia mojego zdania na temat substancji, z którą nie miałem wcześniej zbyt ekscytujących przygód.
Nigdy nie przepadałem za żadnego rodzaju opioidami. Zawsze za to przepadałem za upierdoleniem się czymkolwiek co było pod ręką. Ba, nie znoszę po prostu być trzeżwy. Przyprawia mnie to o nieciekawe myśli i brak weny.
Własny dom, bardzo negatywne nastawienie, po kłótni z rodziną.
Po powrocie z imprezy, i wielkiej kłótni z rodziną stwierdziłam, iż nie ma nic do stracenia. Biorę ten kwas, albo sie zabije. Myślę sobie - zabić mogę się zawsze, zatem najpierw podejmę próbę, pewnie i tak nie zadziała. Wyciągam znaczek, trzymam pod językiem. Był bez smaku i bez zapachu, nadruk w zielono czarne kropki.
T+1h Wykąpałam się, siedziałam w łazience. Oglądam siebie w lustrze, nic.
T+2h Kładę się do łóżka, nie działa. Oszukali mnie i tyle. Idę spać. Połknęłam ten znaczek.
Spontan na mieście z dawno niewidzianym ziomkiem, potem na jego osiedlu, jego dom, potem mój, a później galaktyka kurwix.
Na wstępie słów kilka.
Po ostatnich przygodach ( 10 dniowy ciąg na mxe), zauważyłem u siebie dziwny efekt. Po małych dawkach rzędu 50 - 60 mg dziennie, miewałem zaburzenia osobowości, nawet rozdwojenie jazni. Jazdy na mxe nieco mnie odrealniły. Jednak mimo to nadal prowadziłem w miare normalne życie.
Częśc pierwsza.
Komentarze