Badanie przeprowadzone przez Huntsman Mental Health Institute przy Uniwersytecie Utah wykazało, że pracownicy ochrony zdrowia zmagający się z depresją i wypaleniem zawodowym, doświadczyli znaczącej poprawy po terapii łączącej psylocybinę z programem mindfulness.
Badanie przeprowadzone przez Huntsman Mental Health Institute przy Uniwersytecie Utah wykazało, że pracownicy ochrony zdrowia zmagający się z depresją i wypaleniem zawodowym, doświadczyli znaczącej poprawy po terapii łączącej psylocybinę z programem mindfulness.
Nowe badanie z Huntsman Mental Health Institute pokazuje, że pracownicy ochrony zdrowia walczący z depresją po pandemii COVID-19 mogą znaleźć ulgę dzięki terapii łączącej psylocybinę i trening uważności. W ramach programu uczestnicy otrzymali pojedynczą dawkę psylocybiny w kontrolowanych warunkach klinicznych oraz ośmiotygodniowy kurs Mindfulness Based Stress Reduction. Drugi zespół uczestników przeszedł wyłącznie trening mindfulness.
U osób korzystających z terapii łączonej, wskaźniki depresji spadły ponad dwukrotnie w porównaniu z grupą mindfulness-only. Ponadto uczestnicy zgłaszali mniejsze wyczerpanie emocjonalne i lepsze poczucie kontaktu ze sobą i innymi. Prawie połowa (46%) pracowników medycznych połączonej grupy była wolna od depresji już po dwóch tygodniach, podczas gdy w grupie samej medytacji ten odsetek wynosił tylko 8%.
Większość badań nad psylocybiną jest kosztowna i trudna do powielenia, ponieważ wymaga dwóch terapeutów na jednego pacjenta w sesjach indywidualnych. W tym badaniu zastosowano terapię grupową, co ułatwia skalowanie i zwiększa dostępność dla pracowników ochrony zdrowia szukających wsparcia.
Dr Benjamin Lewis podkreśla znaczenie podejścia łączącego:
Kiedy pandemia pogłębiła problemy z depresją i wypaleniem, uznaliśmy, że konieczne jest wypróbowanie czegoś innego, aby zrozumieć, jak możemy pomóc tym osobom, które poświęcają się dla innych.
Wyniki badań sugerują, że kombinacja psylocybiny i uważności może stać się wartościową alternatywą dla tradycyjnych terapii psychologicznych w walce z depresją i wypaleniem wśród medyków.
Pozytywne: zmęczenie i ciekawość.
Streszczenie: Pierwsze doświadczenie z DXM. Piątek: 300mg, czyli ok. 4,6mg/kg masy ciała, pozytywne doznanie i lekki, pastelowy niedosyt. Sobota: 450mg, odlot zakończony umiarkowanie nieprzyjemnym zjazdem. Raport pisany w niedzielę, ramy czasowe orientacyjne. Inicjały osób trzecich przypisałem losowo.
HELlo !!! Zapraszam do przeczytania mojego trip-reportu!!! :)))
To już moje czwarte spotkanie z DXM. Dlaczego go biorę? Czemu
nie ćpam narkotyków (np. amfy) lub czemu nie palę trawy? Bo
bezpośrednio nie znam osób, które ćpają czy palą. Dopiero
poznaję takie osoby. A do apteki jest zawsze bliżej i łatwiej
skoczyć niż do jakiegoś dilera. Bo to jest tak, że niby
narkotyki są wszędzie: w domu, szkole, na ulicy :) ale żeby ćpać
trzeba znać pewnych ludzi.
Stan, warunki etc.: Generalnie nastrój ani specjalnie zły, ani dobry. Siedzę w domu, sierpień. Lekki ból głowy. Zaciekawienie ralacjami o gałce, na które przypadkiem wpadłem na hyperreal.
Doświadczenie: to było dawno i nieprawda ;) A co do gałki, lata temu zjadłem półtorej i nic, uznałem wtedy pogłoski o jej tajemniczej mocy za jakąś miejską legendę ;)
