Wyreżyserowana za sprawą policjantów z Żor historia młodej dziewczyny wstrząsnęła internetem. W ciągu zaledwie 5 dni zyskała ponad 14 tys. wyświetleń.
Wyreżyserowana za sprawą policjantów z Żor historia młodej dziewczyny wstrząsnęła internetem. W ciągu zaledwie 5 dni zyskała ponad 14 tys. wyświetleń.
Profilaktyczny spot powstał przy współpracy z młodym reżyserem, który używając wymownego flashbacku dobitnie uświadomił nastolatkom, że ich wybory należą wyłącznie do nich. Statystycznie co czwarty mieszkaniec niespełna 60-tys. miasta obejrzał poruszający film, a liczba jego odbiorców nadal rośnie. W piątek młodzież zobaczyła go po raz kolejny.
W miniony piątek na deskach Miejskiego Ośrodka Kultury w Żorach odbył się XI Wiosenny Przegląd Teatrów Profilaktycznych, w ramach którego zaprezentowali się młodzi, utalentowani aktorzy z miejscowych szkół. Młodzież poprzez sztukę nie tylko wyraziła swój sprzeciw wobec uzależnień, ale i zachęcała zasiadających na widowni równieśników do dokonywania wolnych wyborów. Obok spektakli przygotowanych specjalnie na tę okazję, uczestnicy mogli obejrzeć także te przedstawienia, które zwyciężyły w tegorocznym konkursie pod hasłem "Dopalacze kradną życie. Wybieram młodość!". Jednak przede wszystkim młodzież miała okazję poznać kilkuminutową, wstrząsającą historię Eweliny - bohaterki filmu profilaktycznego, który powstał z inicjatywy żorskich policjantów.
Od 2015 roku w Żorach realizowana jest miejska kampania społeczna pod hasłem "STOP dopalaczom. Chroń swoje dzieci!". Zainaugurowana została ona konferencją naukową, w której wzięli udział przedstawiciele różnych środowisk. Wśród prelegentów znaleźli się eksperci z Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Centrum Doradztwa i Kształcenia Kadr w Rybniku, policjanci oraz dr hab. n. hum. Lesław Niebrój ze Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach, który wygłosił wykład pt.: „Nowa wojna narkotykowa: bioetyka wobec problemu dopalaczy.”.
2 lata temu w Żorach ruszyła kampania, która zbiegła się w czasie z uroczystą inauguracją ogólnopolskiej inicjatywy "Dopalacze kradną życie" jaka została row Ministerstwie Spraw Wewnętrznych przypieczętowana paktem o współpracy. Podpisała go ówczesną premier, ministrowie: spraw wewnętrznych, sprawiedliwości, zdrowia, administracji i cyfryzacji, sekretarz stanu MEN oraz Zastępca Komendanta Główengo Policji. Od tego czasu policjanci z Żor zrealizowali wraz z partnerami szereg ciekawych inicjatyw. Jedną z nich jest konkursu pod hasłem ogólnopolskiej kampanii "Dopalacze kradną życie - wybieram młodość!", czy jego kontynuacja w ramach corocznego Przeglądu Teatrów Profilaktycznych.
Największym jednak sukcesem okazał się 7-minutowy spot filmowy, który powstał z inicjatywy żorskich profilaktyków. Premiera jego miała miejsce pod koniec marca br, podczas Finału II Edycji Konkursu "Dopalacze kradną życie - wybieram młodość!". Wyreżyserowana przez współpracującego z policjantami młodego reżysera Marka Dyoniziaka historia utalentowanej uczennicy, która uległa namowom koleżanek i zażyła dopalacze poruszyła na tyle publiczność, że już po kilku dniach liczba wyświetleń w internecie sięgnęła ponad 14 tysięcy! Niewątpliwie najbardziej dotykającą odbiorców i skłaniającą ich do myślenia jest ostatnia ze scen spotu, która rozgrywa się w prosektorium. Dzięki zastosowanej przez twórcę technice flashbacku główna bohaterka zostaje pośmiertnie przeniesiona do przeszłości po to, aby jeszcze raz wskazać na tragiczny w skutkach wybór jakiego dokonała pewnej czerwcowej nocy. Ogromna popularność filmu jest zasługą wielu osób, przede wszystkim reżysera, policjantów, ale także tych, którzy przyczynili się do jego realizacji. W gronie tym znaleźli się urzędnicy magistratu, dyrektorzy szkół, uczniowie, ratownicy medyczni, ksiądz, radna, ale i poruszeni losem młodzieży, a zwłaszcza nie bagatelizujący współczesnych zagrożeń, lokalni przedsiębiorcy. Dzisiaj liczba jego wyświetleń sięga już ponad 16 tys.! Zachęcamy do obejrzenia!
Spożycie podczas śniadania
Kontynuacja spowiedzi z mojej terapii LSD. Po szerszy kontekst zapraszam do części pierwszej :)
Biorę głęboki oddech i czuję, jak mroźne powietrze zamraża mi smarki. Siedzę na zimnym moście i oglądam, jak tory wiją się w stronę horyzontu, migoczący szron zwraca na siebie uwagę i nawet czasem jakiś brudny pociąg leniwie śmignie mi pod butami. Żegnam słońce, które znika mi z oczu, obserwuję ostatnie rysy pomarańczowego błysku by w końcu ostatni raz olśniło złote wstęgi torów.
Substancja przyjęta w pogodny dzień ok. godziny 13. Do doświadczenia psychodelicznego starałem się przygotować jak najlepiej.
WSTĘP:
Do tego eksperymentu psychodelicznego starałem się solidnie przygotować. Czas gdy moja percepcja będzie zmieniona chciałem wykorzystać jak najlepiej.
Cele, które zamierzałem zrealizować to:
Piękny słoneczny dzień. Słońce niedługo będzie zachodzić. Na ziemi resztki śniegu, ja sam w niezłym humorze.
Wkładam malutki kartonik pod dziąsło. Gorzki smak jest ledwie wyczuwalny, zdrętwienie twarzy jest również ledwie wyczuwalne. Mija 20 minut i zaczynam czuć bodyload. Bodyload jest nieoczekiwanie mały. Zero wazokonstrykcji, niemal nie chce mi się rzygać, nie odpala mi się gratisowy patologiczny kaszel. Cudnie.
Komentarze