TALK - Rozmowy [H]

[pomasujplecki]

Ale nieustatkowany 40 to juz brak perspektyw chyba ze ranczo i duza kasa

[ledzeppelin2]

Możesz sobie gdybać. Życie jest przewrotne.
Składa się z gorszych okresów i okresów lepszych .
To jest taka sinusoida . Ying i yang .
Trzeba nawet iść.w.zaparte, bo ktoś urządza tak.ten świat by niszczyć człowieka.
Depopulacja na wielu polach. Eugenika, uprzykrzanie życia ludziom poprzez podatki, treści internetowe pokazujące jak ludzie żyją high life a jak zyjesz Ty ( co jest piękne zakrzywianiem rzeczywistości).
Trucie nas fluorem, aluminium i glifasatem .
Co jest zabójcze dla szyszynki.
Dodaj do tego fale elektromagnetyczne na poziomie 2.4 GHz
Po pierwsze. Nie dać im satysfakcji.
Dla nich to będzie zwycięstwo jak się odpalisz


https://www.nexto.pl/upload/virtualo/st ... DoQ1RY_OKx

[WladyslawWygiello]

2.4GHz to masz w domowym Wi-Fi i to nie jest jedna z tych częstotliwości, które Ci super zaszkodzą i nie o samą częstotliwość w tym wszystkim chodzi bo gdyby tak było to światło widzialne by Cię zabiło skoro to kilkaset tysięcy razy większa częstotliwość. Co do reszty to się zgadzam, obecnie wkraczający transhumanism oraz fuzja świata biologii i cyfrowego to największe dla nas obecnie zagrożenia i w gruncie rzeczy to jest nowa, zamaskowana eugenika ubrana w ładne słowa

[mj2086]

mnie najbardziej przerażają takie racjonalne spokojne myśli samobójcze, niby nic się nie dzieje a nagle depresja tak dopierdala smętnie i rzeczowo, że nie można jej odmówić

w amoku bym się chyba nigdy nie odjebał pod wpływem złej chwili, ale za to czasem mi mózg takie przedstawia chłodne wyliczenia że do końca nie wiem

[larwa666]

Warto jednak żyć z nadzieją na lepsze jutro. Fakt że życie po śmierci nie istnieje jest dla mnie kluczowy. Szkoda jedyną szanse marnować przez jakieś głupoty, już nie będę wymieniał bo pewnie kogoś to obrazi a to nie mój cel. Mam 25 lat więc moje spojrzenie pewnie się różni od ludzi z doświadczeniem życiowym.
[/quote]


Tu się z Tobą zgodzę... teraz mam 32 lata, a myśli samobójcze od wieku nastoletniego... nigdy nikomu o tym nie mówiłam. Teraz zdarzają się rzadziej, ale pamiętam, że jako małolata mówiłam wtedy sobie zawsze: "ej, daj sobie szansę, nie ciekawi Cię, kim będziesz jak dorośniesz? czy będziesz miała rodzinę" itp. No i jakoś to życie leci. Życie pokazało mi, że może być naprawdę chujowo, ale czas leczy rany.. zawsze. Nacierpiałam się w chujj, jak się poprawiało, to przyrzekałam sobie, że więcej bólu nie zniosę. A wiadomo,że kolejne cierpienie przychodziło... Tak myślę, że chyba narkotyki zaczęły mi przynosić ukojenie. Odkąd zaczęłam jarać, a za kilka lat sporadycznie wciągać (potem juz częściej...), to jakoś łatwiej... choć wiadomo bania się psuje, ja się staram wysokofunkcjonować i udaje mi się.

[london5]

A ja wam powtarzam, że jest życie po życiu.
Jak miałem zatrzymanie akcji serca to przeżyłem śmierć kliniczną.

[larwa666]

Opisz, co widziałeś. Jestem ciekawa

[london5]

Założyłem taki wątek już.
"Śmierć kliniczna", poszukaj.
Wygląda na to, że jestem jedynym na forum który to przeżył.
Bóg dał mi szanse, żebym to opowiadał, szerzył wiarę etc.
W żaden sposób mnie to jednak nie zmieniło.
To było dosyć dawno, w 2016 roku.

[DobryWujas]

Też się zatrzymałem. Przedawkowałem metadon z benzodiazepinami. Mój znajomy też ale on wyżarł 7 tabl DHC 90mg, blister klonów i 30ml GBL.

Jest tylko bezkresny spokój. Obudziłem się dwa dni później na OIOMie.

[Br0wnSugar]

A ja wam powtarzam, że jest życie po życiu.
Jak miałem zatrzymanie akcji serca to przeżyłem śmierć kliniczną.

Również miałem coś podobnego. Po opowiadaniu tej historii różnym osobom, wszyscy mi mówili, że to było coś w rodzaju OOBE (wyjście z ciała i to całkowicie Nieświadome) Wiedziałem, że moje ciało nie oddycha. Ba. Widziałem siebie z góry, to coś czym byłem u góry też traciło oddech i wcale nie czułem z tego powodu paniki, wręcz spokój i lekkość, nawet taką... Euforię. Potem przestałem oddychać. Widziałem siebie z góry, całe pomieszczenie, słyszałem wszystko co kto mówił i pamiętałem to po tak jakby "powrocie do ciała" Czułem się dobrze, szczęśliwy, spokojny. Nagle poczułem przypływ mega adrenaliny, na chwilę jakby "zniknąłem" bo chyba najwyraźniej wróciłem do ciała, bo nagle usiadłem oddychając tak, jakbym łapał łapczywie oddech po topieniu się a potem cały się trzęsąc wpadłem w paniczny atak płaczu i lęku. To tak w skrócie oczywiście, ale coś w tym jest.
Ps. Mierzyłem ciśnienie gdy się uspokoiłem z tego ataku paniki i o dziwo było dziwnie niskie - miko tego, że przed chwilą byłem roztrzęsiony w ataku.
P.S 2 Nie, nic nie brałem. Wtedy nawet jeszcze nie ćpałem.

Whatever. Ja I tak wierzę, że coś tam jest.