?

zawsze w samotności, tripy z innymi są chÓjowe!

Loneliness rulez.

W samotności. Nie lubie w grupie spożywać psychodelików bo zaraz mnie jakieś schizy łapią.
Raz jadłem z kilkoma znajomymi i niezbyt dobrze to wspominam, chciałem kumpla zajebać bo myślałem, że on jest z dżungli

W samotności, co też zaznaczyłam, ewentualnie zgodziłabym się na jedną osobę jeśli ktoś lubi patrzeć jak rzucam się po podłodze albo łóżku bo po deksie taką czuję nieodpartą potrzebę z głębi mięśni

Generalnie to co za sens w grupie, skoro i tak się porozumieć nie idzie? No i jak się jest samemu to nikt nie ściąga na siłę do 'jedynej słusznej' rzeczywistości, hehe.

I tak i tak jest dobrze, w kupie raźniej, a w samotności bardziej lotniczo ponad wyżynami, szczytami. Czasem zdarzy się podróż międzygwiezdna. Jesli chodzi o kilka osób, to we trzech styka. Za duża ekipa, za dużo różnych fal przeciska się przez mózgi

A ja prubowałem w grupie do 4 osób - ma to swój klimat, ale to troche marnotrawstwo bo gadka czasem sie tak ciagnie ze sie przegada trip. Dobre towarzystwo, dobra gadka, dobra gadka nie jest zła, ale do gadania to lepsza jest jednak trawa, na dxm kazdy ma swoje wkrety, a na trawie są wspólne. Na 2 osoby - czaad, muzyka (lata '90, najlepiej elektroniczna, dance), zupełna ciemność (null swiatła), wygodny fotel, który staje sie twoim statkiem kosmicznym gdy słuchasz dune, siedzeniem w klubie z płonącymi pochodniami i tymi lampami co tak sie kreciły w kółko na oldskulowych imprezach gdy słuchasz scootera, jezdzącym po korytarzach sali psychiatrycznej pojazdem gdy sluchasz prodigy, pęd z predkoscia swiatła po tunelu w rytm music instructor, ew plazowo/letnio/taneczny klimacik słuchając dance. I te wykrecone gadki. Ale samemu to juz jest full wypas, tylko jedno jest tu błędem empatia, wtedy dobry jest internet lub telefon, gybys pilnie musiał komuś powiedzieć że życie i on/ona jest zajebisty/a :D

Szkoda, że tego typu klimaty juz nie wrócą, przynajmniej w najbliższym czasie.

powiem tak: w grupie ok, ale maksymalnie do trzech osób. dodatkowo muszą to być osoby, które wiedzą o co chodzi, nie próbują za wszelką cenę nawrócić "na swoje" i wśród których czuję się pewnie. najbardziej lubię zażywać DXM oczywiście w samotności, ale mam taką koleżankę, z którą wspólne tripowanie też jest świetnego rodzaju doświadczeniem.
wszystko zależy od osób i od naszej aktualnej potrzeby - czasem mam ogromną ochotę na towarzystwo przy DXMie :)

Zależy od dawki, ale do 300 mg lubię z jednym kumplem fazować. Powyżej 300 wolę sama, bo i tak nie jestem w stanie rozmawiać :P Zatem odpowiedź trzecia

fazowalem sam w grupie kilku osob, i musze przyznac ze chcialem sie ich jak najszybciej pozbyc i zamknac w "swoim swiecie"

leczylem kaszel z kumplem do tego jeden opiekun, bylo inaczej , przezycia byly mniej osobiste ale jeszcze nie stawiam kreski na fazowaniu w grupie.