Istnieje spore prawdopodobieństwo, że już niedługo nastąpi zmiana statusu leków na bazie konopi zawierających THC. Nowelizacja dotychczasowych przepisów została zaproponowana przez DEA (Amerykańską Agencję ds. Zwalczania Narkotyków).
Istnieje spore prawdopodobieństwo, że już niedługo nastąpi zmiana statusu leków na bazie konopi zawierających THC. Nowelizacja dotychczasowych przepisów została zaproponowana przez DEA (Amerykańską Agencję ds. Zwalczania Narkotyków).
Wielu pacjentów zyskało szansę na nowe życie dzięki produktom leczniczym na bazie konopi. Dobrym przykładem są wyniki badania opublikowanego w 2023 roku na łamach czasopisma JAMA. Ponad połowa uczestników analizy potwierdziła, że stosowanie medycznej marihuany pozwoliło zmniejszyć ilość stosowanych leków przeciwbólowych, w tym także środków opioidowych. Co więcej, aż dla 38,7% osób z przewlekłym bólem terapia konopna pozwoliła ograniczyć fizjoterapię [1]. W ubiegłym miesiącu DEA zaproponowało nowe przepisy, które spowodują, że medyczna marihuana zmieni status prawny.
Obecnie federalny status prawny leków zawierających Δ-9 THC to narkotyk bez akceptowanego zastosowania medycznego i o dużym potencjale nadużywania. Ten sam status dotyczy m.in. LSD, metakwalonu czy chociażby heroiny. DEA zaproponowało zmianę na lek regulowany, co oznacza narkotyki o umiarkowanym lub niskim potencjalne uzależnienia fizycznego i psychicznego. Wówczas mariguana znalazła się w tej samej grupie co m.in. ketamina czy testosteron. Jeżeli medyczna marihuana zmieni status prawny, to wówczas produkty lecznicze z Δ-9 THC mogą być zatwierdzanie przez FDA. W związku z tym każdy nowy lek będzie musiał przejść pełny proces badań klinicznych, co pozwoli potwierdzić bezpieczeństwo i skuteczność stosowania.
Zdania na temat tego pomysłu są podzielone. Igor Grant, który jest dyrektorem Centrum Badań nad Medyczną Marihuaną Uniwersytetu Kalifornijskiego, ma sceptyczne nastawienie. Sądzi, że taka forma legalizacji konopi może odrzucić firmy farmaceutyczne do inwestowania w dalsze badania.
– Wejście w taki biznes może być po prostu niezbyt opłacalne, gdyż muszą konkurować z tanimi produktami znajdującymi się na aptecznych półkach. Opracowanie leku do zatwierdzenia przez FDA to proces składający się z trzech etapów, który może kosztować nawet setki milionów dolarów — wyjaśnia Grant.
Co gorsza, zawsze istnieje prawdopodobieństwo, że lek zostanie na pewnym etapie odrzucony. W jednym z badań opublikowanych na łamach czasopisma JAMA oszacowano, że finalny koszt wprowadzenia nowego produktu leczniczego na rynek może wynosić blisko miliard dolarów [2]. Warto jednak zauważyć, iż niektóre firmy zdecydowały się wejść w medycynę konopną, czego przykładem jest Pfizer przejmujący Arena Pharmaceuticals.
Z kolei dr Peter Grinspoon z Harvard Medical School rozumie przypuszczalną niechęć zakładów produkujących leki.
– Firmy farmaceutyczne były przeciwne legalizacji marihuany praktycznie na każdym szczeblu procesu legalizacji. Dlaczego? Ponieważ mogłyby ją sprzedać jako drogi narkotyk – tłumaczy Grinspoon
Wykładowca Harvard Medical School zwraca uwagę, że najlepszym rozwiązaniem dla Big Pharmy nie jest konkurowanie, lecz dołączenie do firm konopnych np. inwestując w nie.
Natomiast Jahan Maracu, który jest autorem książki dotyczącej procesu regulacji marihuany, dostrzega inną opcję dla firm farmaceutycznych. Przedsiębiorstwa powinny starać się o uzyskanie zatwierdzenia leków konopnych w krajach o utrudnionym dostępie do medycznej marihuany. Przykładem jest irlandzka Jazz Pharmaceuticals. twórca preparatu Epidiolex z czystym CBD, który wykorzystuje się w przypadku niektórych postaci ataków epileptycznych. Aktualnie lek jest dostępny w Korei Południowej, UE i USA, ale już teraz firma pracuje nad zatwierdzeniem swojego preparatu w Japonii.
Doktor Peter Grinspoon ma jednak nadzieję, że firmy farmaceutyczne nie porzucą badań nad medyczną marihuaną z pobudek finansowych. Wówczas istnieje wielkie prawdopodobieństwo, iż medyczny potencjał konopi nigdy nie zostanie poznany. Tym samym wiele chorób może nadal pozostać nieuleczalne.
co:lsd
co jeszcze: tabsy i skun (plus swojski bronek w ilosci nieokreslonej)
ile?: baba na rowerze holenderska raz, krzyże 3 i pół gieta dzielone na trzy osoby
czas: kwachu - kolo 5, tabsy 12:00, skun przez cały czas co jakis czas:), piwo jak wyżej
Set & setting: ja (wiek: 20) - pozytywne nastawienie pomimo przemoknięcia po deszczu; Towarzysz (17) - niepewność, ciekawość; namiot rozstawiony pod drzewami na granicy odludnego lasu i urokliwej polany, noc, towarzystwo A.L., dla mnie Dziewczyny, dla Towarzysza siostry.
Nastawienie pozytywne, ciemny pokój ze świecą, w mieszkaniu studenckim w Krakowie, tradycyjnie poświęcany psychodelicznym podróżom (dexojaskinia).
Pierwszy raz mieliśmy spróbować hometa. Substancja, o której długo czytałem, nareszcie zagościła w naszych skromnych progach, doniesiona przez pana listonosza.
Siedzimy wieczorem i postanawiamy spróbować co to ten 4-ho-met z głową robi. Gasimy światło, włączamy muzykę (Asura), zapalamy świecę i dzielimy dawkę. Odmierzamy z tripkompanem po ~20 mg 4-ho-meta i pod język, jak mxe.
Nie będę pisał tego raportu w tradycyjny sposób, z podziałem czasowym, T+x itd, chciałbym po prostu wylać z siebie myśli, które otaczają dzisiejszą noc z prorokiem i metoksetaminą.
Słowem wstępu: przygodę z kodeiną zaczęłam parę miesięcy temu, początkowo dwie - trzy tabletki Antidolu lub Thiocodinu na łatwiejsze zaśnięcie i żeby zlikwidować wieczorny głód. Z czasem tabletek było więcej, aż wreszcie zaczęłam robić ekstrakcję. Najpierw z 1,5 opakowania, potem z 2. Ale w sumie nie było to nic ciekawego - po prostu wychillowanie na wieczór. A wczoraj uznałam, że muszę wreszcie coś naprawdę mieć z picia tego obrzydlistwa, więc wzięłam trzy opakowania...
