Izba Reprezentantów Stanów Zjednoczonych, w której większość stanowią demokraci, zdecydowała się przełożyć głosowanie nad legalizacją marihuany. Do głosowania nad legalizacją konopi miało dojść na początku przyszłego tygodnia, jednak politycy zdecydowali, że ustawa może poczekać, w szczególności w obliczu epidemii COVID-19.
Izba Reprezentantów Stanów Zjednoczonych, w której większość stanowią demokraci, zdecydowała się przełożyć głosowanie nad legalizacją marihuany. Do głosowania nad legalizacją konopi miało dojść na początku przyszłego tygodnia, jednak politycy zdecydowali, że ustawa może poczekać, w szczególności w obliczu epidemii COVID-19.
Według informacji, do których dotarł portal 420Intel, demokraci w pierwszej kolejności chcą zając się przepisami związanymi z COVID-19. Jeszcze przed głosowaniem nad legalizacją przedstawiciele większości w Izbie chcą poluźnić obostrzenia związane z epidemią koronawirusa.
W obozie demokratów pojawiają się głosy, że sprawa legalizacji marihuany to temat na następną kadencję. Warto zaznaczyć, że Izba Reprezentantów obraduje obecnie do 9 października, a gremium ma wrócić do obrad dopiero po dniu wyborów (4 listopada).
Teraz Izba Reprezentantów USA, aż do końca obrad w październiku ma zajmować się przepisami regulującymi sytuację prawną dotyczącą epidemii COVID19.
Rozczarowania decyzja polityków nie kryli aktywiści konopni, którzy jasno zaznaczyli, że każdy dzień zwłoki w sprawie głosowania nad legalizacją konopi indyjskich, to kolejny dzień niesprawiedliwości społecznej.
"To opóźnianie sprawiedliwości dla milionów Afroamerykanów, Latynosów i osób o niskich dochodach nieproporcjonalnie dotkniętych rasistowskim prawem marihuany w naszym kraju. Nie możemy nadal zmuszać tych społeczności do czekania na „wygodny politycznie” moment, podczas gdy nadal pozbawia się je możliwości zatrudnienia, mieszkań, edukacji, innych programów rządowych, a nawet ich dzieci czy statusu imigracyjnego" – alarmował aktywista konopny, Maritza Perez, dyrektor biura spraw narodowych w Drug Policy Alliance
Na czczo. Kilka dni przedtem dieta mocno ograniczona, bardzo lekka. Las. Głęboki spokój. Trans medytacyjny. Brak wiedzy o substancji. Brak oczekiwań. Waga 58 kg. Wzrost 175.
Mija kilka minut. Pierwszy oddział był gotów do wymarszu.
Generale, melduję, że smak jest ohydny...
Jak kania z indywidualną dla muchomora nutką smaku. Zjadłem wszystko z wielkim trudem. Pojawiło się uczucie ogromnej suchości. Pamiętam, że żułem wszystko bardzo długo, wiedząc, że ma to olbrzymi wpływ na efekt.
Już kiedy kończyłem ostatniego muchomora (jedzenie tego wszystkiego trwało dobry kwadrans) poczułem, że coś się zmieniło, ale nie potrafiłem powiedzieć, co.
Ogólnie neutralne samopoczucie, nijakie. Miejsce: dzika przyroda, jezioro.
Pojechałem samotnie nad mało uczęszczane jezioro z cudownym soczkiem z wywarem z ostatnich kilku gram grzybków które mi zostały. Rozbiłem namiot nad samym brzegiem, perfekcyjnie osłonięty przed obserwacją z naprzeciwległej strony brzegu dzięki gałęziom drzew uginającym się w stronę wody i tworzącym swoisty parasol. Jest tam też spróchniała stara wędkarska kładka na którą dało się wejść. Moim sąsiadem był bóbr, około 15 metrów ode mnie, co okazało się dopiero na drugi dzień po zażyciu. Często odwiedzały mnie też różne ptaki (o których bardzo dziwną obserwację napiszę później).
Postanowiłem napisać coś o rucie, co mam nadzieję przyda się innym podrożnikom, jako że
osobiscie prawdopodobnie nie spotkam sie z nią już więcej. Brałem Rute stepową (Peganum harmala)
kilka razy w dawkach 3-8g. Najpierw opiszę swoją ostatnią podróź, którą przebyłem parę dni temu.
Noc, wystylizowany do podróży pokój, odpowiedni strój, podniecenie i duży niepokój związany z dawką.
No i w końcu do tego doszło, lata czytania neurogroove oraz serwisów pokrewnych wreszcie doprowadziły mnie do mojego własnego trip raportu.
Miał to być mój 4 raz z tryptaminami, a drugi raz z 4-ho-met i stwierdziłem, że dalsze bawienie się w próbowanie dawek traci już sens, jeśli rzeczywiście chcę zacząć DOŚWIADCZAĆ, a nie ślizgać się po powierzchni doświadczenia. Można powiedzieć, że byłem gotów na wszystko, od totalnej euforii, do najgłębszego badtripa (którego oczywiście prorok mi nie poskąpił, hehe).
