REKLAMA




Żyją nadzieją

Młodzież w Katolickim Ośrodku Wychowania i Resocjalizacji Nadzieja, prowadzonym przez ks. Józefa Walusiaka nie ukrywa, że boi się o swoją przyszłość. Narodowy Fundusz Zdrowia zgodził się zrefundować w tym roku pobyt w ośrodku tylko siedmiu z nich. Obecnie leczy się 30 osób.

Anonim

Kategorie

Źródło

Dziennik Zachodni

Odsłony

1960

Młodzież w Katolickim Ośrodku Wychowania i Resocjalizacji Nadzieja, prowadzonym przez ks. Józefa Walusiaka nie ukrywa, że boi się o swoją przyszłość. Narodowy Fundusz Zdrowia zgodził się zrefundować w tym roku pobyt w ośrodku tylko siedmiu z nich. Obecnie leczy się 30 osób. Ks. Walusiak, który prowadzi placówkę od 14 lat mówi, że nigdy nie miał takich problemów. " Gdy likwidowano kasy chorych i powstawał fundusz, obiecano, że tego typu ośrodki będą miały wielką pomoc, bo narkomania to poważny problem. W ostatni dzień ubiegłego roku okazało się, jaka jest prawda " mówi smuto ks. Walusiak.

Prawie 20-letnia Magda z Garwolina przebywa w ośrodku od pół roku. Mówi, że "zdołowały" ją informacje, że fundusz nie chce daą pieniędzy. Narkotyki brała trzy lata. Zaczęło się niewinnie. Namówiła ją koleżanka ze szkoły średniej. Potem brała, by mieą lepsze stopnie. Boi się wracaą do domu. " Mogłabym znowu zacząą braą, a nie chcę " tłumaczy. Po rocznej terapii w ośrodku chciałaby jeszcze dwa lata zostaą w bielskim hostelu. " Dopiero wtedy będę miała siłę wrócią do domu " mówi. Siłę do walki z nałogiem znalazła dzięki Bogu. " Zawsze mogę tu iśą do kaplicy i pomodlią się jak jest mi ciężko " dodaje.

Terapeuta Bartłomiej Pawlak od 1 stycznia pracuje w placówce ks. Walusiaka bez żadnej umowy. Poprzednia skończyła mu się z dniem 31 grudnia 2003 r. " Mam nadzieję, że nie pracuję charytatywnie i sytuacja wkrótce się wyjaśni " mówi. O siebie nie boi się, bo jest młody, niebawem skończy teologię i da sobie radę w życiu. Martwi się o młodzież. " Na jakiej zasadzie mielibyśmy typowaą, które dzieci mają zostaą, a które nie. Wszyscy wychowankowie są przecież w trakcie terapii. Jeżeli fundusz nie da więcej pieniędzy, to niektórzy będą musieli wrócią na ulicę. Tam znowu zaczną braą narkotyki " tłumaczy. Z młodzieżą prowadzi m.in. warsztaty ceramiczne. Przygotowuje ich do normalnego życia.

Na razie placówka ks. Walusiaka pracuje normalnie, chociaż powoli zaczyna brakować pieniędzy na jedzenie. " Będziemy oszczędzać, ale zrobimy wszystko, by normalnie działaą " zapewnia ksiądz. Codziennie otrzymuje telefony od rodziców dzieci, które się u niego leczą. " Mówią, że skoro płacą składkę na ubezpieczenie zdrowotne, to chcą, by młodzież leczyła się w Bielsku-Białej. Nie wywiesimy na drzwiach wywieszki, że nieczynne do odwołania " dodaje. Niecierpliwie czeka na decyzje NFZ. Jeżeli fundusz nie da więcej pieniędzy, wówczas będzie musiał zamknąą również punkt konsultacyjny dla rodzin, dwa hostele " męski i żeński oraz telefon zaufania. Narodowy Fundusz Zdrowia negocjacje z takimi ośrodkami jak w Bielsku-Białej rozpocznie w najbliższych dniach. W biurze prasowym uspokajają, że nie ma mowy o tym, by młodzież pozostała bez leczenia. " Naszą intencją nie jest zamykanie takich ośrodków " zapewniła Aleksandra Szatkowska, rzecznik funduszu.

Oceń treść:

0
Brak głosów
Zajawki z NeuroGroove
  • Etizolam
  • Pozytywne przeżycie

Pokoj, sam z laptopem.

Postanowilem zrobic probe porownania Etizolamu (1mg) pomiedzy Japanska wersja Etizest a Indyjska Etilaam. Duzo informacji wskazuje na to ze Etizest jest lepszy pod wzgledem efektow. Jezeli ktos nie wie, etizolam ma bardzo krotkie polzycie w organizmie. Cos okolo 3.5h. Test zaczalem wczesnym popoludniem od tabletek Etilaam.

 

13:00 - 3mg przyjete, popite woda. Ostatni posilek zjadlem ok. godziny 9 rano.

13:30 - Zaczynam czuc efekty etizolamu, rozluznienie miesni, lekka euforia, chec rozmowy z kims i sluchania muzyki. Dorzucam kolejne 2mg.

  • Kodeina
  • Pierwszy raz

Miasteczko na mazurach, około 20 tysięcy mieszkańców. Nudy że klękaj Stefan, brak słów. Dostęp do substancji psychoaktywnych prawie zerowy, postanowiłem więc spróbować czegoś dostępnego w najbliższej aptece. Padło na kodeinę. Trochę poczytałem o odczuciach, dawkowaniu, sposobach itd. i jako że to miał być mój pierwszy raz jeśli chodzi o kodę wybrałem najprostszą z opcji: Thiocodin do gęby, rozgryźć, zapić. Od rana byłem jakoś dziwnie na to podkręcony a że miałem wolne - postanowiłem to zrobić. Ugadałem się z ziomeczkiem, na potrzeby TR będzie nazywany DDK. Spotkaliśmy się wieczorem, po drodze zaopatrzyłem się w Thio po czym udaliśmy się na poszukiwania jakiegoś buszka. Misja wykonana, siedzimy, czekamy na miejsce żeby móc w spokoju skręcić jointa.

19:30 : wychodzę z domu, idę spotkać się z DDK, po drodze zaopatrzam się w Thiocodin. 10 tabletek, myślę że na początek wystarczy nawet mniej

 

20:15 : siedzimy i czekając na bucha wrzucam do gęby 9 tabletek, rozgryzam je i popijam wodą, smak jest niemiły ale dzięki temu woda smakuje wręcz słodko

20:40 : czekam na efekty, dla zabicia czasu kopiemy piłkę pod blokiem, spalam papierosa.

  • LSD-25


uwaga: *[trip zostanie opisany z punktu widzenia Cogla]



  • Pozytywne przeżycie
  • Silene Capensis

Mocne zmęczenie, oczekiwania neutralne

Korzeń snów nie jest jakąś torpedą ani używką dla ludzi głodnych ekstremalnych wrażeń, aczkolwiek jest dość ciekawy w swoim działaniu, dlatego postanowiłem opisać moje doświadczenia z nim. Można podobno się nieźle ujebać, gdy zje się 3 gramy, lecz wolałem go dawkować powoli. Codziennie jadłem mniej więcej 0,7-1 gram, czyli niecałe pół łyżeczki korzenia. Przez sześć dni obserwowałem swoje reakcje. Szału, szczerze mówiąc, nie było, ale już wiem, gdzie popełniłem błąd. No i właśnie to chcę wam najbardziej przekazać- naukę na swoim błędzie, żebyście go potem wy nie musieli popełniać.

randomness