Życiorys narkomana

Poznajesz stan odurzenia. Pierwszy kontakt następuje w gronie "przyjaciół". Zażywasz to co osoby w najbliższym otoczeniu, czyli środki wziewne i marihuanę. Bierzesz na przyjęciach, pod presją otoczenia, w weekendy. Masz bardzo łatwy dostęp do narkotyków. Poprzez środki gratisowe i nie kupowane łatwo ci dojść w stan odurzenia. Zachowanie twoje nie ulega znacznym zmianą, coraz częściej zaczynasz kłamać. Czujesz się lepiej niż przed zażywaniem narkotyków.

Stan odurzenia staje się dla ciebie dużą przyjemnością. Bierzesz chceąc wprawić się w dobry nastrój. Zażywać nowy towar: amfetaminę, barbituanę, środki pobudzające i uspokajające. Planujesz czas zakupu oraz spożycia narkotyków. Coraz częściej zażywasz samotnie, a konsumpcja zaczyna być potrzebą. Zaczynasz mieć ,, podwójne życie ". Zmieniasz towarzystwo, zamykasz się w sobie i co jakiś czas wpadasz w zły nastrój. Zaczynasz zaniedbywać swoje zainteresowania i pogarszają ci się oceny w szkole. Pojawiają się pierwsze " przerwy w życiorysie ". Zaczynasz posługiwać się slangiem, kłamać, kraść i zaciągać bezzwrotne pożyczki. Jesteś dumny z poczucia kontroli nad używaniem narkotyków. Doświadczasz maksymalnego stanu euforii w odurzeniu oraz łagodne stany dyskomfortu po ustąpieniu działania środka.

Stan odurzenia staje się dla ciebie celem nadrzędnym. Twoje życie staje się podporządkowane zdobywaniu narkotyków i przeżywaniu odurzenia. Zaczynasz sięgać po nowszy i mocniejszy towar typu: polska heroina, polski kompot + speedy (efedryna). Ceny towaru stale rosną. Narkotyki zażywasz codziennie i najczęściej samotnie. Próbujesz zmniejszyć dawki lub rzucić nałóg, ale bezskutecznie. Pojawiają się pierwsze przedawkowania. Zaczynasz przebywać w subkulturze narkomanów. Kradniesz, handlujesz narkotykami, wchodzisz w konflikt z policją. Porzucasz szkołę lub pracę i pogarsza się twój stan zdrowia. Odczuwasz bolesne poczucie wstydu i winy. Obniża ci się samoocena, nachodzą cię myśli samobójcze. Zaczynasz postrzegać stan odurzenia jako stan normalny.

Stan odurzenia staje się dla ciebie normą. Od kilku lat jesteś już narkomanem. Narkotyki są dla ciebie po prostu niezbędne do życia. Aby wyzdrowieć potrzebna ci pomoc profesjonalna i leczenie w ośrodku. Nie zmieniasz " towaru ". Narkotyki są bardzo drogie w porównaniu z poprzednimi fazami, zażywasz coraz większe dawki. Nie masz kontroli nad używaniem, nie potrafisz odróżnić stanu normalnego od odurzenia. Twój organizm jest widocznie wyniszczony fizycznie. Stajesz się agresywny wobec rodziny. Ogarnia cię poczucie żalu, wstydu i lęku. Poczucie własnej wartości jest zredukowane do zera. Nachodzą cię myśli samobójcze.