Amerykańscy naukowcy przeprowadzili badania na temat działania psylocybiny, zawartej w niektórych gatunkach grzybów psychoaktywnych. Wnioski opublikowane zostały w "Nature Neuroscience". Jak się okazuje, związek ten może zmniejszać przewlekły ból i związane z nim ryzyko rozwoju depresji. Eksperymenty przeprowadzono na modelach zwierzęcych.<
Amerykańscy naukowcy przeprowadzili badania na temat działania psylocybiny, zawartej w niektórych gatunkach grzybów psychoaktywnych. Wnioski opublikowane zostały w "Nature Neuroscience". Jak się okazuje, związek ten może zmniejszać przewlekły ból i związane z nim ryzyko rozwoju depresji. Eksperymenty przeprowadzono na modelach zwierzęcych.
Jak donosi portal scitechdaily.com, przewlekłego bólu doświadcza nawet 1,5 miliarda ludzi na całym świecie. Im silniejsze i dłużej utrzymujące się dolegliwości, tym również większe prawdopodobieństwo rozwoju depresji. Ale pojawia się też zjawisko odwrotne. Zły stan emocjonalny wzmaga odczuwany ból. Okazuje się, że można przerwać ten cykl, stosując psylocybinę, zawartą w grzybach o działaniu psychoaktywnym.
Psylocybina to naturalny związek występujący w niektórych gatunkach grzybów. W organizmie przekształca się w aktywną substancję - psylocynę, która działa na receptory serotoniny w mózgu (5-HT2A i 5-HT1A). W przeciwieństwie do opioidów, psylocybina nie działa bezpośrednio na receptory bólu i nie uzależnia, ale wpływa na sposób, w jaki mózg przetwarza ból i emocje.
Zespół naukowców z Uniwersytetu Pensylwanii przeprowadził serię badań, w których myszom z przewlekłym bólem podano jednorazową dawkę psylocybiny. Wyniki zaskoczyły badaczy.
Już po jednym dniu ból u zwierząt wyraźnie się zmniejszył, a efekt terapeutyczny utrzymywał się ponad tydzień, mimo że substancja była podana tylko raz. Myszy przestały wykazywać objawy depresji - stały się bardziej aktywne i ciekawskie.
Dalsze testy pokazały, że istotną rolę odgrywa przednia kora obręczy - część mózgu, która odpowiada za emocjonalny aspekt bólu. Kiedy naukowcy wstrzyknęli psylocynę (związek powstający podczas metabolizowania psylocybiny) bezpośrednio do tego obszaru, ból także ustąpił. Natomiast gdy lek podano do rdzenia kręgowego, nie działał.
Inne ciekawe badania nad psylocybiną przeprowadzili naukowcy z Washington University School of Medicine. Wyniki opublikowano na łamach "Nature Neuroscience" (2024). Wykorzystano wówczas metodę diagnostyki obrazowej. Uczestnicy dostali 25 mg psylocybiny, a ich mózgi badano metodą rezonansu magnetycznego (fMRI).
Okazało się, że po zażyciu psylocybiny mózg zmienia sposób komunikacji między swoimi częściami. Sieci neuronowe, które zwykle działają w określonym rytmie, zaczynają pracować bardziej chaotycznie, ale w sposób, który umożliwia im późniejsze przeorganizowanie się. Ten proces naukowcy nazwali desynchronizacją (można go porównać do zresetowania komputera). Co ciekawe, zmiany te utrzymywały się nawet przez kilka tygodni po jednym seansie, a ich nasilenie zależało od intensywności przeżyć psychodelicznych uczestników.
HELlo !!! Zapraszam do przeczytania mojego trip-reportu!!! :)))
To już moje czwarte spotkanie z DXM. Dlaczego go biorę? Czemu
nie ćpam narkotyków (np. amfy) lub czemu nie palę trawy? Bo
bezpośrednio nie znam osób, które ćpają czy palą. Dopiero
poznaję takie osoby. A do apteki jest zawsze bliżej i łatwiej
skoczyć niż do jakiegoś dilera. Bo to jest tak, że niby
narkotyki są wszędzie: w domu, szkole, na ulicy :) ale żeby ćpać
trzeba znać pewnych ludzi.
Dobre towarzystwo, miejscówka spokojna, nastawienie pozytywne, tylko zmęczenie lekkie, bo spałem ledwie 6 godzin.
A więc tak- siedzę teraz tak spizdgany, jak nigdy. Tylko cudem udaje mi się nie popaść w obłęd. Tylko skupienie na czymś uwagi choć przez chwilę mnie koi. Strach i panika w obliczu tego wszystkiego, co nas tworzy.
W obliczu nowego oblicza otoczenia i mnie samego.
Set: dobrze nastawiony do życia, całkiem dobry humor Setting: spokojny listopadowy wieczór w moim pokoju
Listopadowy poniedziałek... godzina późno wieczorna, niektórzy powiedzieliby że to już środek nocy. Za oknem ciemno, a w powietrzu rozlane mleko tak gęsto że nie widać końca wyciągniętej przed siebie ręki.
Na biurku syf jak zwykle. Jedyni nazwą to bałaganem, ja nazywam to nieładem artystycznym. Sterta pustych butelek, kilkudniowa kolekcja kubków po kawie, paczka fajek, jakieś kartki i pełno różnych innych drobiazgów, a na środku szklanka zalana do połowy zimną wodą.
To było jakoś w czerwcu. Toruń. Kolejne piwo z sokiem malinowym, w gorącym, południowym słońcu, rozkosznie zniekształcało myśli i obrazy. Powoli zbliżaliśmy się do dość obszernego lasu pod Toruniem, z zamiarem zebrania w nim jagód. Wzięliśmy nawet ze sobą gliniane miseczki kocura, ale i tak jedliśmy na poczekaniu. Przeszliśmy kawałek tego lasu, Mruku, Kocur, Słoniu, Dominik, no i ja. Dominik, naturalnie nawet tutaj przytaszczył ten swój idiotyczny aparat. Miał taki zwyczaj podrywania dziewczyn i doprawdy ujmuje mnie jego wiara w to, że tu także może się przytrafić okazja.
