Więcej informacji: Dekstrometorfan w Narkopedii [H]yperreala
Bezpośrednio dekstrometorfan u osoby ze zdrową wątrobą z pewnością nie może być przyczyną uszkodzenia nerek. Jest jednakże mały mankament: wydaje się prawdopodobnym, że jednak może uszkodzić, a prędzej zaszkodzić nerkom za pośrednictwem pewnego mechanizmu.
Do rzeczy:
Nie wiem jak sprawa przedstawia się u pań (niech jakaś Shuudan czy Fever Ray się wypowie), ale u mężczyzn zdarza się, że wysokie dawki DXM powodują kompletne, kilkugodzinne zatrzymanie moczu. Sam nie raz nabawiłem się przez to badtripów, czując przeogromne parcie na pęcherz spędzałem wiele godzin w toalecie obkładając np przyrodzenie lodem aby sprowokować sikanie. Pomagało dopiero polewanie się kilkadziesiąt minut na przemian gorącym i lodowatym prysznicem i autosugestia typu: czuję że leje. Wiadomo równierz, że DXM jest dość silnie moczopędny, zwiększa częstotliwość i ilość oddawanego moczu. Stąd już niewielka droga do pierwszego wniosku: gdy DXM blokuje układ moczowy, w pęcherzu jest bardzo dużo moczu i bardzo szybko go przybywa. Co ciekawe jest to samonapędzający się mechanizm, gdyż rozrośnięty pęcherz może silnie uciskać moczowody zwiększając tym blokadę. Nie wiem co może być pierwotną przyczyną takiego stanu rzeczy. Być może DXM obkurcza przewody moczowe, a może powoduje tymczasowy przerost prostaty (problemy z orgazmem).
W każdym bądź razie długotrwałe zatrzymanie moczu nie jest zdrowe. Istnieje możliwość zablokowania moczowodów bezpośrednio wychodzących z nerek przez rozrośnięty pęcherz, co może doprowadzić do uwięzienia toksyn i moczu w nerkach, swoiste ich "zadławienie". W skrajnych przypadkach mocz z przepełnionego pęcherza mógłby podbić, cofnąć się do nerek poważnie je uszkadzając - takie przypadki zdarzają się u mężczyzn w podeszłym wieku z przerostem prostaty (słyszałem o takim przypadku leżąc w szpitalu). Jeśli istnieje ryzyko takiej sytuacji, wymagana jest interwencja lekarza, który przeprowadził by cewnikowanie cewki moczowej (brrr).
Stąd drugi wniosek: zatrzymanie moczu przy jednoczesnym zwiększeniu jego produkcji jest groźne dla nerek.
Kłamałem z tym u góry :)
mężczyzn zdarza się, że wysokie dawki DXM powodują kompletne, kilkugodzinne zatrzymanie moczu.
Po dzisiejszym robię przerwę
Jezus pisze:nigdy, przenigdy tak nie miałem, a znamy się z dexterem od prawie czterech lat i sporo się go swojego czasu zjadło.mężczyzn zdarza się, że wysokie dawki DXM powodują kompletne, kilkugodzinne zatrzymanie moczu.
SAMURAJOGURT.BLOGSPOT.COM
Pozdrawiam
Konkluzja : jeżeli miewacie kilkugodzinne blokady moczu na DXM to radzę udać się do lekarza . Sam DXM nie jest tutaj głównym winowajcą, to raczej zaniedbanie przez Was pewnych ważnych rzeczy . Sam DXM nie jest toksyczny, także to maly problem . Racząc się DXM należy ograniczyć też spożywanie alkoholu / Mnie on w sumie nie szkodzi zbytnio, ale komuś innemu oże zaszkodzić i to bardzo .
Ponoć DXM pwoduje powiększenie prostaty, przez co jest ucisk na moczowody i w konsekwencji blokada . Moczopędność plus blokada to intoksynacja własnym moczem . Trochę logiki i problem z głowy .
W żyły wtłoczę dekstrometorfan
Następnie pożrę Cię
I SIGMA ciałem się stanie
Polska 2026 wygląda jak Stany Zjednoczone w 1996
O polskim systemie leczenia uzależnień opioidowych - z perspektywy pacjenta po dziewięciu ośrodkach.
Konopie wygrywają z opioidami w badaniach klinicznych
Marihuana a demencja. Nowe badanie przyniosło zaskakujące wyniki
Zgrzany worek w plecaku rowerzysty nie wystarczył. Policjanci wyczuli temat
Narkotyki miał w termicznie zgrzanym worku, ale uwagę policjantów zwrócił zapach marihuany. Kontrola 24-latka jadącego rowerem elektrycznym zakończyła się odkryciem kilkudziesięciu porcji mefedronu i marihuany w jego plecaku. Mężczyzna trafił na miesiąc do tymczasowego aresztu.
Marihuana a palenie papierosów. Co ujawnia badanie?
Próbują rzucić palenie papierosów i wybierają marihuanę. Jak często? Nowy sondaż zestawia ją z lekami i wskazuje na ważne zastrzeżenia.
Kontrolowane światłem opioidy mogą znosić ból bez skutków ubocznych?
Opioidy to jedne z najskuteczniejszych środków przeciwbólowych, ale ich działanie trudno jest ograniczyć do konkretnego miejsca. Morfina czy fentanyl pobudzają receptory opioidowe μ, które są obecne m.in. w mózgu, nerwach obwodowych czy jelitach. Jednak te same receptory odpowiadają za skutki uboczne. Konsekwencjami mogą być zaparcia, rozwój tolerancji czy uzależnienie. Szczególnie niebezpieczne jest zatrzymanie oddychania. Wielkim wyzwaniem jest zachowanie siły przeciwbólowej opioidów przy jednoczesnej kontroli miejsca i czasu działania.
