Więcej informacji: Dekstrometorfan w Narkopedii [H]yperreala
Bezpośrednio dekstrometorfan u osoby ze zdrową wątrobą z pewnością nie może być przyczyną uszkodzenia nerek. Jest jednakże mały mankament: wydaje się prawdopodobnym, że jednak może uszkodzić, a prędzej zaszkodzić nerkom za pośrednictwem pewnego mechanizmu.
Do rzeczy:
Nie wiem jak sprawa przedstawia się u pań (niech jakaś Shuudan czy Fever Ray się wypowie), ale u mężczyzn zdarza się, że wysokie dawki DXM powodują kompletne, kilkugodzinne zatrzymanie moczu. Sam nie raz nabawiłem się przez to badtripów, czując przeogromne parcie na pęcherz spędzałem wiele godzin w toalecie obkładając np przyrodzenie lodem aby sprowokować sikanie. Pomagało dopiero polewanie się kilkadziesiąt minut na przemian gorącym i lodowatym prysznicem i autosugestia typu: czuję że leje. Wiadomo równierz, że DXM jest dość silnie moczopędny, zwiększa częstotliwość i ilość oddawanego moczu. Stąd już niewielka droga do pierwszego wniosku: gdy DXM blokuje układ moczowy, w pęcherzu jest bardzo dużo moczu i bardzo szybko go przybywa. Co ciekawe jest to samonapędzający się mechanizm, gdyż rozrośnięty pęcherz może silnie uciskać moczowody zwiększając tym blokadę. Nie wiem co może być pierwotną przyczyną takiego stanu rzeczy. Być może DXM obkurcza przewody moczowe, a może powoduje tymczasowy przerost prostaty (problemy z orgazmem).
W każdym bądź razie długotrwałe zatrzymanie moczu nie jest zdrowe. Istnieje możliwość zablokowania moczowodów bezpośrednio wychodzących z nerek przez rozrośnięty pęcherz, co może doprowadzić do uwięzienia toksyn i moczu w nerkach, swoiste ich "zadławienie". W skrajnych przypadkach mocz z przepełnionego pęcherza mógłby podbić, cofnąć się do nerek poważnie je uszkadzając - takie przypadki zdarzają się u mężczyzn w podeszłym wieku z przerostem prostaty (słyszałem o takim przypadku leżąc w szpitalu). Jeśli istnieje ryzyko takiej sytuacji, wymagana jest interwencja lekarza, który przeprowadził by cewnikowanie cewki moczowej (brrr).
Stąd drugi wniosek: zatrzymanie moczu przy jednoczesnym zwiększeniu jego produkcji jest groźne dla nerek.
Kłamałem z tym u góry :)
mężczyzn zdarza się, że wysokie dawki DXM powodują kompletne, kilkugodzinne zatrzymanie moczu.
Po dzisiejszym robię przerwę
Jezus pisze:nigdy, przenigdy tak nie miałem, a znamy się z dexterem od prawie czterech lat i sporo się go swojego czasu zjadło.mężczyzn zdarza się, że wysokie dawki DXM powodują kompletne, kilkugodzinne zatrzymanie moczu.
SAMURAJOGURT.BLOGSPOT.COM
Pozdrawiam
Konkluzja : jeżeli miewacie kilkugodzinne blokady moczu na DXM to radzę udać się do lekarza . Sam DXM nie jest tutaj głównym winowajcą, to raczej zaniedbanie przez Was pewnych ważnych rzeczy . Sam DXM nie jest toksyczny, także to maly problem . Racząc się DXM należy ograniczyć też spożywanie alkoholu / Mnie on w sumie nie szkodzi zbytnio, ale komuś innemu oże zaszkodzić i to bardzo .
Ponoć DXM pwoduje powiększenie prostaty, przez co jest ucisk na moczowody i w konsekwencji blokada . Moczopędność plus blokada to intoksynacja własnym moczem . Trochę logiki i problem z głowy .
W żyły wtłoczę dekstrometorfan
Następnie pożrę Cię
I SIGMA ciałem się stanie
Raport: w Europie pojawiają się nowe narkotyki o większej sile działania
Dlaczego legalizacja marihuany jest lepsza od depenalizacji czy dekryminalizacji?
Gdy dilera zastępuje kasjer. Dlaczego po legalizacji nastolatkom trudniej o marihuanę
Badanie: LSD w mikrodawce poprawia koncentrację, ale tylko u kobiet
Badanie pilotażowe sugeruje, że niskie dawki LSD mogą odmiennie wpływać na zdolność utrzymania uwagi u kobiet i mężczyzn. Takie ustalenia przedstawiono na dorocznym kongresie Europejskiego Kolegium Neuropsychofarmakologii (ECNP) w Monachium. Mikrodawkowanie polega na przyjmowaniu bardzo małej ilości substancji psychodelicznej, czyli takiej, która zazwyczaj nie wywołuje typowych halucynacji, zaburzeń postrzegania czasu i przestrzeni czy gwałtownych zmian nastroju.
Jak media relacjonują badania nad psylocybiną – czego nie mówią nagłówki
Nowy przegląd systematyczny, opublikowany 20 października 2026 roku w JAMA Network Open, zestawił ze sobą dwa zbiory: badania kliniczne psylocybiny z lat 2014-2024 oraz artykuły prasowe o psylocybinie z okresu rozciągniętego o kilka dodatkowych miesięcy, do wiosny 2025. Wniosek zespołu kierowanego przez Kim Madden jest prosty i niewygodny dla branży medialnej: media piszą o korzyściach psylocybiny z większą pewnością, niż pozwalają na to same badania, a przy tym przypisują jej skuteczność w schorzeniach, których badania kliniczne praktycznie nie testowały.
Badanie: częstsze używanie substancji związane z większym obciążeniem psychicznym
Osoby częściej używające alkoholu, konopi lub stymulantów wykazywały więcej trudności psychicznych, które były też silniej ze sobą powiązane – wynika z badania polskich naukowców. Dotyczyło to m.in. stresu, impulsywności i doświadczeń przypominających objawy psychozy.
