TALK - Rozmowy [H]

[DexPL]

U mnie bite pól roku równo z kalendarza wyjęte. Paradoksalnie deprecha znikła z dnia na dzień. Nie było żadnego powolnego schodzenia, mieszanych, lepszych i gorszych dni. Po prostu była i nagle się zorientowałem, że od 2 dni już nie mam doła. Na początku myślałem, że to będzie chwilowe, że wróci, ale nic nie wróciło. Oczywiście kilka razy potem się złamałem i zaćpałem (3 razy łącznie przez 2 lata), ale sytuacja w której nie ma tej jebanej deprechy to największa przyjemność jakiej można doświadczyć (oczywiście mix majki z fentem jest przyjemniejszy;).

[pomasujplecki]

Iamyourfather Za bardzo jednak oceniasz być może przez lustrzane odbicie. W narkomani jest taki efekt w stylu wyparcia ale to nic złego. Wszyscy jesteśmy tu po to samo. Nie ma się co wstydzić.

Opio już nie biorę, jestem czysty fizycznie, mental już sobie tak ogarnąłem żeby nie wracać tylko ta depresja poopiatowa to straszne dziadostwo wielu się z nią zmierzało ciekawiło mnie co u nich.
A co do benzo biorę teraz już tylko bromka 1 tabletkę co jest odpowiednikiem połówki alpry która się polubiłem w zeszłym roku i scinam stopniowo bo tak jednak zdrowiej więc nie mówmy już o wjebaniu. Zaraz będę czysty i szkoda żeby opio zostawiło ślady w głowie w momencie kiedy powinienem jak najwięcej działać aktywnie w życiu.

No ale co wycpalem w życiu to moje czasem w miesiącu blancik też wleci albo piwko ze znajomymi ale to już nie te lata.

Co do SSRI nadmienie tylko żeby ktoś nie wyciągnął złych wniosków, oczywiście one pomagały na depresję i to w sposób całkiem przyzwoity ale dla mnie to wciąż był syntetyczny wykastrowany stan nie dający szczęścia i w sumie w moim przypadku wiązał się w jakiś sposób z politoksy, cóż.. bywa.

@DexPL no pamiętam właśnie jak o tych pól roku pisałeś ale to Cie tak męczyło cały czas czy już działałes aktywnie?
Złamać się niestety zawsze można ale lepiej mieć w mózgu zapamiętany ten ostatni raz jako zło wcielone że skrętem. Bo żadne opio nie da tego szczęścia co bez niego (i bez depresji) to gówno zabija emocje. 3 lata jednak potrzebowałem żeby to zrozumieć, szczególnie że mechanizmy brania są zgoła inne totalnie po za kontrola niż inne używki. No to cóż, życzę powodzenia, nie wracaj więcej, po co sobie nowej sejwy wgrywać do głowy i jeszcze ta myśl że skret to hoho daleko od jednego.

[DexPL]

Tak. działem. Pracowałem, normalne życie rodzinne prowadziłem. Niestety to było takie poste życie. Jakbym Sima prowadził w grze. Dużo mi forum pomogło wtedy. Pamiętam, że miałem mnóstwo wolnego czasu bo nic nie dałem radę poza pracą robić i to dawało mi taki cel. Dużo poradników popisałem, sporo ludziom pomogłem na ich draki.

PS. Co do tego, że potrzebowałeś 3 lata. Pamiętam jak jeszcze wyśmiewałeś nas, że ćpamy opio i że jesteś lepszy, bo tego nie robisz... HEHE. No, ja już wtedy byłęm czysty akurat. Uśmiało mnie to konkretnie. Dawne czasy

[JohnyXXX]

Depresja po opio to jakaś tragedia.

Jeśli do tego dodać okazjonalne branie typu weekend na miesiąc i perspektywe, że ma trwać to pół roku .

Siłownia, praca pozatym leżenie. Z lenistwa wywołanego depresja wieczorem nawet nie mogę się zmusić żeby coś zjeść, wolę spać głodny .

MPH pomaga w pracy, ale odstawilem go jakoś 2tyg temu, wcześniej może 3 razy w tyg po max 36mg na dzień.


Mam teraz dextroamfetamine pod postacią lisdexamfetaminy (50 I 70mg odpowiadającym 20 I 30mg dextroamfetamine)

Myślę, że może to pomoc, pytanie tylko jak do tego podejść? Czy pod odstawieniu tego po kilku miesiącach brania 3-5x w tyg nie będzie kolejnego problemu? Muszę jakos przebić te depresję bo praca w moim wykonaniu to obecnie prawie nic nierobienie a na to nie mogę sobie pozwolić.

I tak powininen to brać na ADD, tylko sam na dobra sprawę nie wiem, czy sam sobie nie wmówiłem tej choroby z zamiłowania do leków

W tle leci duloksetyna 60mg ale nie przebija się zbytnio.

W planach też psycholog raz w tygodniu.

[DexPL]

To się zdecyduj, czy odstawiasz, czy po prostu redukujesz dawki? Bo jak chcesz tą depresję przejść, to branie co jakiś czas tylko ją wydłuży. Albo ćpasz, albo odstawiasz i walczysz z depresją.
Duloksetyna pomocna jest, ale przede wszystkim musisz zmienić podejście, bo z obecnym to nigdy deprechy opioidowej nie przeskoczysz.

[pomasujplecki]

Bo jak chcesz tą depresję przejść, to branie co jakiś czas tylko ją wydłuży

Podpisuje się recoma i nogoma.
Rób detox całkowity i wytrwaj bo inaczej przedluzysz agonię depresyjna. Niestety też robiłem ten błąd że redukowalem robiąc wrzutkę co tydzień bez mocnego napadu skręta i za każdym razem depresja jak by od nowa.

A jak musisz grzebać w różnych dodatkowych środkach spróbuj pregabaliny, wg mnie po przetrwaniu jej pierwszych dni zamuly i przy trzymania stałych dawek jest świetnym motorem na tą depresję.
Niestety uzależnia silnie szczególnie jak będziesz chciał przedobrzać to skręt jest przechujowy :/ no ja nie polecam ale z kilkorga diabłów, jest rekomendowana pod tym kątem.
Ma potencjał w każdym razie.

PS. Co do tego, że potrzebowałeś 3 lata. Pamiętam jak jeszcze wyśmiewałeś nas, że ćpamy opio i że jesteś lepszy, bo tego nie robisz... HEHE. No, ja już wtedy byłęm czysty akurat. Uśmiało mnie to konkretnie. Dawne czasy

Zabawne jest to że ja dalej gardziłem opiowrakami co polecieli wyżej niż apteka, mimo że mialem "belke w oku". Niestety ostatnie miesiącu tamtego roku sprawiły że w sumie to bylem taki sam.

No dawne czasy. Zachowanie użytkowników biorących opio jest bardzo charakterystyczne, na forum wyraźnie, sam byłem tego okazem. Myślę że dziś wspólnie można się z tego po prostu pośmiać. I miejmy nadzieję że nikt nie zostanie ostatni.

[Trampkowicz]

Czym tą depresja poopiatowa która pojawia się po całkowitym detoksie można zdjąć.
Nie działa wzmaganie endorfin, wogole z łóżka mi się nie chce wstać.

Czy zostają tylko SSRI lub MPH?
Tanie dopalacze od magika na recke nic nie dają. Kawa daje tylko koncentrację nic więcej. Witaminy uzupełniam, odżywiam się, spie co najmniej 8 godzin.
Ilekroć wyjdę z domu się z kimś spotkać to już mam ochotę wrócić do domu się położyć. Jeszcze pal licho gdyby leżenie dało odpoczynek.
Rowerki subtelnie dalej dają się we znaki.

Pregabalina wiem że zdziałałaby cuda ale niespecjalnie podoba mi się ten lek, zamulić czasem od kaprysu potrafi. Do tego uzależnia bardzo nieprzyjemnie. Miałem z nim kiedyś długo do czynienia wiem.

Widzę kolego, że jesteśmy prawie takiej samej sytuacji. Ja jestem 17 dzień po detoxie od Tramalu, jadę na pregabalinie 3x dziennie i niby wszystko był ok, fizycznie spoko, mimo tego, że rowerki dalej się pojawiają w nocy, ale psychicznie tak samo jak u Ciebie. Nic mnie nie cieszy, zero przyjemności z czegokolwiek, wracam z pracy i jedyne na co mam ochotę to wypić browara, wziąć leki nasenne i pójść spać. Niestety właśnie dzisiaj spierdoliłem sprawę, z tej frustracji walnąłem 250mg kodeiny i oczywiście teraz jest pięknie, ale nie chcę się znowu w to wpierdolić. Boję się, dostanę skręta po tej kodzie. Chcę, być czysty, do Tramalu mnie W OGÓLE nie ciągnie, ale ta jebana kodeina kusi. Wiem, że to był błąd, ale życie jest teraz tak cholernie nijakie, szare, że nie mam pojęcia jak czerpać niego jakąkolwiek radość, a nie chcę się wpierdolić w alkohol lub benzo. Ma ktoś radę jakąś? Jakieś antydepresanty, cokolwiek co by pomogło utrzymać "czystość"?

[Syn Bozy]

Czytając tylko Wasze komentarze o depresji poopioidowej dochodzę do wniosku, że pogodzenie się z tym, że buprą to wyrok do końca życia było dobrą decyzją. Nie wiem czy bym przetrwał pół roku ostrego nawrotu, nie mówiąc już o jako takim funkcjonowaniu czy trzeźwości.

[alexastone2122]

Szczerze? Próbowałam
ze wszystkich sił a wpieprzona jestem głównie w OXy, w razie 'W' idzie bupra...i cóż jak do tej pory nie udało mi się a prób było wiele. Rzecz jasna, nie chcąc nikogo dołować to tylko mój przypadek. Skłaniam się ku temu, że poza uzależnieniem, życie, które toczy się wespół z moim jestestwem nie jest na tyle dobre i 'perspektywistyczne' by mózg podpowiadał' BĘDZIE DOBRZE, WYJDZIESZ Z TEGO¡ bo? SAM ODWYK to połowa sukcesu. Abstrahując od tego musisz mieć cel, ogromne zaparcie i max przekonanie, że dasz radę funkcjonować na czysto. To jest bardzo istotne. U mnie? Tego nie ma. Wręcz przeciwnie...prochy to jedyna ' mocna ręka', która trzyma mnie w pionie....jako tako. Jak stary pierdziel powiem tak"""CO CZŁOWIEK TO HISTORIA....mimo tego iż wyjść z opio jest ciężko i każdy wieloletni opiatowiec dobrze to wie. Co za tym idzie, oprócz samego detoksu fizycznego, NIESTETY, 'poza' tym bagnem istnieje wiele innych składowych, które przyczyniają się albo do Naszego sukcesu albo do porażki. Wydaje mi się, że o wiele łatwiej mają te osoby, które wpieprzyły się w opio ' zabawowo' czyli...z ciekawości? towarzycho, itd. Znacznie gorzej z kolei mają ludzie, którzy zaczęli brać bo tak bolało... wewnętrznie tudzież duchowo, że opio potraktowali jako serotoninową deskę ratunku, czyt. mój przypadek. Co do samego przebiegu detoksykacji wiem, że najlepszym sposobem na to by przetrwać ten parszywy okres cold turkey dobrym wspomagaczem są benzo. Naprawdę wyciszają i człowiek nie sra ogniem gdzie i tak czujesz się jak w piekle. Anyway' robiąc odwyk z ' samego siebie', olbrzymiej chęci bycia czystym i przyszłościowo szczęśliwym człowiekiem to mega dobry znak i wielki plus na powodzenie przedsięwzięcia....... Odwrotność? gorzej, o wiele gorzej jest wtedy kiedy genetycznie jesteś depresantem i chcesz ale 3/4 głowy to czarnowidztwo i szare życie plus brak wsparcia, które nie dają Ci poczucia sensu bycia czystym. Bo? Co z tego, że będziesz czysty jak Twoja ' smutna' osobowość weźmie górę i w efekcie skończysz z ciocia depką na ramieniu? Wszystkim niedoświadczonym mogłoby się wydawać, że ok! ---- robię detoks, dwa tygodnie męczarni a później powstaję jak nowonarodzony, w pełni szczęśliwy i harmonijny gość! Hmmm.....fajnie by było i czasem tak jest jednakże czy to skala większości czy mniejszości? Szczerze? Nie wiem. Jedno jest pewne, tak jak powyżej, wrażliwcom jest o wiele trudniej, osobowościom z pogranicza również....ludziom, którzy są pogrążeni w życiu, które egzystencjalnie i uczuciowo przygniata, również WIĘC? to wszystko skłania się ku temu, że każdy odwyk czy to od opio czy od innego specyfiku to wbrew pozorom temat rzeka. Plus te cholerne czasy gdzie zwykłemu człowiekowi trudno związać koniec z końcem a wszelkie marzenia to tylko marzenia Zbierając to wszystko w jedną całość, POWTARZAM, odwyk to nie tylko usuwanie toksyn z organizmu ale przede wszystkim gromadzenie, szczere i nie naciągane CELU samego w sobie plus wiary w to, że Ty czy Ty później będziesz szczęśliwy/wa....i raz jeszcze-temat rzeka, niestety bądź stety bo warto o tym pisać, warto otworzyć umysł nie tylko na sam detoks ale na SAMEGO SIEBIE. Bo? Czy oczyszczenie się chemiczne to wszystko w temacie? Nie!...i każdy doskonale zdaje sobie z tego sprawę. Amen. Więc cóż, po tym wszystkim co napisałam pozostaje mi pozdrawić Wszystkich wojowników i tak czy siak trzymać kciuki za Was, czyli ludzi którzy CHCĄ! i którzy są pretendami do zwycięstwa czego każdemu z osobna życzę alexa.

[Syn Bozy]

Ja zacząłem na sportowo, a skończyło się na traktowaniu potem opio jako leku na GBL-skreta, a finalnie ból duszy. Jeszcze po drodze rozjebał mi się wieloletni związek i popłynąłem jeszcze bardziej (a już w samym związku obydwoje waliliśmy sporo).
Wydaje mi się, że przejście z "na sportowo" do "na ból duszy" to w większości przypadków naturalna kolej rzeczy - opio po prostu wybitnie pasuje ludziom uszkodzonym, niekompletnym. Kiedyś pod jakimś filmem opowiadającym o odstawce H wyczytałem post typa który napisał, parafrazując, że "walenie H to jak wpadnie w ramiona matki gdy byłeś dzieckiem, kiedy ona mówi Ci, że wszystko będzie dobrze - a Ty jej wierzysz"
Wiem, że trochę zalatuje przeromantyzowaniem, ale którz z nas nie romantyzuje uzależnienia.