Jest sobie człowiek X, który ma nietypowe problemy z histaminą. Objawiają się one w następujący sposób i rozpoczęły się w wieku 8 lat:
- bardzo gęsta wysypka na całym ciele, często przekształcające się w ogromne, czerwone placki (głównie okolice szyi, za uszami, okolice oczu, czoło oraz skalp, dochodzą nadgarstki);
- towarzyszy swąd, kłucie - który potrafi się przekształcić w ból ("wbijanie szpil);
- uczucie gorąca;
- w najgorszych wypadkach mdlenie oraz wstrząsy anafilaktyczne;
Objawy te występują w momentach:
- najczęściej pod wpływem zmiany temperatury (z naciskiem na z zimnego na ciepłe, ale również w odwrotną stronę, ale z mniejszym nasileniem);
- podczas ruchu, wysiłku fizycznego (przebiegnięcie 100 m truchtem już tutaj wystarczy)
- stres
- kąpiel w wodzie o skrajnych temperaturach (jezioro lub wanna z gorącą wodą; ciekawostka: wejście do basenu o temperaturze 36,6 stopni Celsjusza nie wywołała objawów);
- różnice temperatur w różnych miejscach ciała (przykładowo: ciepło wydobywające się z płaszcza przy braku założonych rękawiczek, czapki i podobnych peryferiów; "ciepło wydobywające się spod ubrania w kierunku na przykład nieosłoniętej szyi na mrozie powoduje skrajne wysypki");

Leki antyhistaminowe zarówno II, jak i III generacji nie przynoszą pełnych efektów (człowiek X nie przypomina sobie, aby brał antyhistaminy I generacji). Człowiek X zażywa aktualnie loratadynę (40 mg/dzień) i "można wtedy żyć, wysypki są średnie" - ogólnie antagoniści H1 nie przynoszą spodziewanych efektów. Rupatadyna i bilastyna nie działają w ogóle. Ciekawostka: był okres (równo jeden miesiąc), kiedy wysypki nie pojawiały się wcale lub były bardzo znikome (nawet wziąwszy pod uwagę powyższe czynniki etiologiczne). Przez ten czas człowiek X zażywał lek, który nazywał się rzekomo "Alerton" (ktoś kojarzy? wie co to jest?). Mówi, że jednym ze składników była rupatadyna i coś jeszcze. Lek ten potem podobno wycofano. Wyszukiwanie leku w duckduckgo pokazało wyniki, które nie są zgodne z opisem człowieka X (tamten lek miał żółte opakowanie).
Wapń pomaga w łagodzeniu objawów. Ciężko stwierdzić z kwercetyną, ponieważ dopiero wdrożyliśmy ten pomysł. Kurkumina (jako prawododobny antagonista H1 i H2) nie przyniosła efektów, aczkolwiek brana była krótko (3 dni). Nie próbowaliśmy antyhistamin I generacji.

Z objawów ośrodkowego układu nerwowego (niekonieczne związane, aczkolwiek moje doświadczenia z histaminą mogą to potwierdzać):
- zmęczenie ("wieczne";
- brak motywacji;
- czasami trudności w skupieniu;


Alergolodzy i inni lekarze rozkładają ręce.

Moim zdaniem, ten człowiek ma mutację genetyczną, która znacznie zwiększa wrażliwość na działanie histaminy lub o wiele zwiększa jej produkcję z histydyny - aminokwasu wymaganego do produkcji białek. Ja bym dobrał dietę, która ma jak mniej histydyny i szukał jak najlepszego specjalisty w dziedzinie alergii, oraz przeprowadził testy genetyczne. Do tego, mutacja w receptorach histaminowych wyjaśniałaby słabą reakcję na antyhistaminy - ich siła wiązania jest prawdopodobnie o wiele obniżona.
Dodam do tego, że może to również być choroba autoimmunologiczna, gdzie stany zapalne są mediowane przez inne przekaźniki niż histamina - to by wyjaśniało resztę symptomów oraz kiepską odpowiedź na antyhistaminy.

Też mam reakcję histaminową na wzrastającą temperaturę, jednak w mniejszym stopniu - u mnie występuje tylko okropne swędzenie całego ciała, ale pomaga mi po prostu wychłodzenie. Poobserwuję jak się temat dalej potoczy

Moja teoria się sprawdziła. Co prawda, nie dysponowałem lepszym noradrenergikiem niż mefedron, ale poddaliśmy Człowieka X wielu testom, jak wysiłek, zmiany temperatur. Pojawiła się wysypka, ale nie było negatywnych efektów psychicznych - kłucia, pieczenia. Podanie większej dawki (euforycznej) zniwelowało całkowicie(!) wysypkę. Zniknęła całkowicie. Dodam, że Człowiek X nie miał wcześniej do czynienia z narkotykami (nawet z marihuaną). W tej chwili jest etap błogostanu (co normalne), ale najważniejsze, że zniknęły WSZYSTKIE efekty negatywne. Całe ciało było w wysypce. Aktualnie absolutne zero. Wszystko zniknęło po jakichś 15-20 minutach od donosowej dawki mefedronu w większej dawce. Normalnie wysypka utrzymuje się gdzieś 3 godziny. Dodam, że mefedron jest bardzo słabym noradrenergikiem.

Dalsze plany:
- wprowadzenie na stałe leków, podnoszących poziom noradrenaliny. Myślę o doksepinie lub wenlafaksynie. Jestem ciekaw efektów. Jestem otwarty na propozycje.

Będę na bieżąco informował, co dalej.

PS Dopaminę wykluczam. Ciekawostką jest, że mimo dużej dawki (euforycznej) źrenice minimalnie się powiększyły, coby potwierdzalo niedobór noradrenaliny. Serotoninę tutaj wykluczam, chociaż ktoś może mieć odmienne zdanie. Chętnie wysłucham, jestem otwarty na propozycje.

Serio dałeś kolesiowi nie zazywajacego narkotyków mefedron żeby potwierdzić swoją teorię ? Gratuluję kurwa braku mózgu.

Zaczynaliśmy od małych dawek. Wszystko było pod kontrolą. Nie muszę mówić o ewentualnym zapleczu farmakologicznym. Regularnie mierzony puls, ciśnienie. Efekty mówią same za siebie. Dziękuję za mózg. ;)

Skoro celujesz w swojej teorii w podniesienie nor., to mała sugestia. Doxepina to straszny zamulacz, a wenla ma szerokie spektrum działania na oun, częste są więc e. ub. W zasadzie czystym nri jest reboksetyna. Przekonasz się wtedy, czy masz rację.

Jemu raczej nie chodziło o brak ostrożności, a o sam fakt możliwego wjebania niećpającej osoby w dragi. Nie pomyślałeś, że mógłby po tym zacząć chcieć więcej i częściej?

Kontrowersyjny metoda diagnostyczna, to fakt.

Jak objawy zobaczyłam to od razu z obrzękiem naczynioruchowym się połączyło. Jeszcze to o genetyce. A badał sobie ten enzym?

Tylko czy lokalizacja pasuje - głowa, kończyny, gonady? W rodzinie występowało?

Naciągane to bardzo - szereg się zgadza, ale i część nie - ale - zebrano tutaj, co by omówić...