@loggan
Jak miałeś 4 miesięczną psychozę to już ona sama w sobie powinna dać ci popalić i obrzydzić to gówno. Zaszła jakaś zmiana w twoim OUN i miej świadomość że brnięcie w bk masz zwiększone ryzyko nawrotu lub nabawienia się czegoś gorszego, twoje życie ja bym stanowczo odpuścił.
Słuchaj bądź chłop miej jaja obracaj że w kręgu fajnych koleżanek znajomych nie cpaj weź się za sport i i idź na terapię tyle mogę ci powiedzieć. Jak psychoterapia nie przyniesie efektów no to do dobrego magika będzie trzeba zawitać. Subiektywna rada ja bym tak zrobił. Mordko ale pokreślę to jeszcze raz sport!!!

Cześć! Zszedłem z kodeiny, został diazepam. Zszedłem z 15 mg na 10 mg, później z 10 mg na 5 mg, ale zaczęły się częściowe napady padaczkowe (tylko od pasa w dół). To nawet nie dokuczało mi tak bardzo. Dopiero w nocy zaczęło być bardziej nieprzyjemnie. Obudziłem się z bardzo realistycznego koszmaru sennego (śniło mi się – jak dawniej w ciągach alkoholowych – opustoszałe miasto spowite czerwoną mgłą, a w nim bliskie osoby, które faktycznie widziałem ostatniego dnia) i było mi bardzo gorąco. Myślałem, że nie włączyłem klimatyzacji na noc, ale okazało się, że bez zarzutów cały czas pracowała. Złamałem się, żeby zasnąć, i wziąłem 10 mg. Dziś jestem połamany jak cholera, ale może to współistniejące przeziębienie, bo takie objawy pamiętam raczej ze szpitalnej odstawki oksykodonu (te dotyczące odstawienia benzodiazepin były inne, bez tych ciepła i zimna, bez tego połamania – raczej tachykardie, bezsenność, zjebany nastrój i lęki). Jestem trochę wariat i chciałbym wszystko od ręki, ot, brałem 15 mg, to trzy dni i jesteśmy na zerze. Jak polecacie to rozpisać? Kroić też rolki, żeby mieć 2,5 mg? Chwilowo nie mam jak skołować dwójek. Dziękuję.

Przy benzo największy błąd to właśnie schodzenie za szybko, bo organizm potrafi zareagować bardzo brutalnie nawet przy pozornie „małych” dawkach. Skoro pojawiły się częściowe napady i takie jazdy nocne, to znak, że OUN jeszcze się nie ustabilizował i warto naprawdę zwolnić tempo zamiast cisnąć na siłę do zera.

Przy benzo pośpiech to chyba najgorszy doradca. Człowiek patrzy na liczby i myśli „eee, to przecież tylko kilka mg”, a OUN potrafi mieć na ten temat zupełnie inne zdanie Jak już pojawiają się takie akcje jak nocne jazdy czy objawy przypominające częściowe napady, to organizm ewidentnie mówi „zwolnij trochę”.

Szacun za zejście z kodeiny i próbę ogarnięcia wszystkiego, ale serio czasem wolniej = finalnie szybciej, bo bez odbijania się od ściany.

post nic nie wnosi do dyskusji napisałeś to co już wyżej jest opisane, akceptuje ze względu na to że chcesz wyrazić swoją opinię, na przyszłość staraj się rozwinąć dyskusje wnosząc coś do niej

Serek

Po majówce przestałem pić, palić i brać do nochala. Wybrałem leki. Dziękuje do widzenia :)

@Rokison
Jakie leki?

Dziękuję, @NeonKitsune i @NeuroRogue. W tej chwili biorę już 5 mg co 2,5 dnia. Nadal trochę porywczo, ale już bez ekstremizmów. Wykształciłem cykl, którego przez jakiś czas będę się trzymał. W tej małej stabilizacji odpuściły już koszmary i napady rzekomopadaczkowe. Gdyby nie kłopoty ze snem w trzeciej dobie od ostatniej dawki, wszystko by było w porządku. W tej chwili mam tylko trazodon, po którym zawsze się czułem fatalnie, ale podczas najbliższej konsultacji z lekarzem poproszę o hydroksyzynę i kwetiapinę ad hoc. Deprywacja snu powoduje, że zaczynam za dużo czytać o mało przyjemnych rzeczach (jak na przykład niemieckie tortury na warszawskim Pawiaku). Takie robienie sobie samemu terroru. Dlatego jak na razie te 5 mg jeszcze co 2,5 dnia jest i nie wiem, kiedy zejdę – partnerka mówi, żebym nie spinał się z terminem, bo nikt mnie nie goni. Będę uważał. Dzięki raz jeszcze.

I przy benzo i przy opio, moim zdaniem pośpiech nie jest wskazany, szczególnie jeśli ktoś jest np. na substytucji buprenorfiną, pacjent powinien omawiać swój stan z lekarzem na rutynowej wizycie kontrolnej biorąc pod uwagę czynniki środowiskowe, zewnętrzne, stres, czy ogólny stan zdrowia. Często napięcie uniemożliwia zmniejszenie dawki i nie ma co robić tego na siłę, każdy powinien znać swoje tempo i dążyć w nim do 0 mg.