Gdy ktoś bierze lub pije, chora jest cała rodzina.
Człowiek biorący narkotyki lub pijący alkohol robi wszystko, aby odrzucić problem. To wszystko, co dzieje się z nim zrzuca na rodzinę. Istnieje ciągłe poszukiwanie problemów i obarczanie nimi środowiska. Alkoholizm, narkomania - to choroby duszy i ciała opierające się na iluzji kłamstw i zaprzeczeń.
Ponoć alkoholicy to najlepsi aktorzy na świecie. Potrafią doskonale grać, wzbudzając współczucie u lekarzy - psychologów, psychiatrów. Dobrze kłamią w szkole, w miejscu pracy. Doskonale oszukują żony i dzieci. Trudno też wytłumaczyć, dlaczego żona czy matka nadużywającego alkohol wybacza mu setki razy.
- Jest to problem współuzależnienia - mówi Lucjan Wojcieszak, terapeuta z Tczewa. - Rodzina to system kół zębatych, gdy jedno z nich jest uszkodzone, kuleje cały mechanizm. Dotyczy to pijącego ojca, matki lub biorącego narkotyki dziecka.
To paradoksalne, ale rodzina pomaga tkwić w nałogu osobie uzależnionej. Po to są w ośrodkach grupy wsparcia dla uzależnionych. Na początku rodzina nie widzi problemu. Potem wyszukuje coraz lepsze powody, aby tłumaczyć osobę chorą. Na przykład jedna z mam wchodząc do domu widziała jak jej syn z kolegami dzielili się amfetaminą. Zapytała, co robią? Odpowiedzieli zgodnie, że na stole rozsypał się cukier. Kazała posprzątać. Doskonale wiedziała, że są to narkotyki. Potem przyszło poczucie współwiny.
Często, gdy dziecko zaczyna brać narkotyki, rodzice rozpoznają problem dopiero po dwóch latach. Wtedy narkoman jest już w nałogu.
Chory do pewnego czasu wytwarza wokół siebie system zaprzeczeń, kłamstw, oszukiwania.
- Przychodzi jednak chwila, że czuje się tym zmęczony - mówi Lucjan Wojcieszak. - Zaczyna pozostawiać ślady w postaci tak zwanych "czerwonych" sygnałów. Specjaliści wymieniają ich ponad 200.(józ)
Na zewnątrz, chęć ostrej jazdy
Witam, dziś postaram wam sie opisać przeżycie osoby chorej na politoksykomanie, z której już wyszedłem, po donosowym zaaplikowaniu 2 gramów pewnego euforycznego proszku...
13:00
Odbieram z paczkomatu paczke z 3gramami N-etylonorpentedronu. Idę do najbliższej klatki. wysypuje na oko 2 gramy proszku. Wciągam zwiniętym banknotem.Wychodzę, piję wodę, palę papierosa. Nie czuć efektów prawdopodobnie przez zjechane błony śluzówe po może tygodniowym ciągu na cmc`kach.
13:30
Siedzę z dziewczyną w pokoju i stwierdzam, że to chyba najciekawsze rozwiązanie niedzieli.
To nie miało sensu co ja powiedziałem.
T0= 20:46
Do T + 30 min przestrzeń u skraju mojego pola widzenia uległa znacznemu rozciągnięciu, nic więcej szczególnego prócz głupawki się nie wydarzyło. Aż do teraz.
Najczęściej na noc
W tym trip-raportcie postaram się streścić najważniejsze informacje o moich doświadczeniach z tramadolem w wersji o opóźnionym działaniu (retard), tj. tabletek rozpuszczających się powoli w żołądku - nawet do 10h*. Brzmi jak wstęp do rozprawki gimbusa...
Mam regularny dostęp do tramadolu (50mg retard) i korzystam z tego w pełni. Od razu jednak przyznam, nie ma co spodziewać się jakichś fajerwerków czy kolorków - co więcej, po wszystkim ma się wrażenie, że substancja to nic specjalnego, jakże mylnie. Typowy "trip" wygląda tak:
Komentarze