Siemanko :)
Będzie to połączenie trip raportu wraz z przemyśleniami do jakich doszłem.
Bundestag jednogłośnie zatwierdził w czwartek (19.01.2017) ustawę, na mocy której ciężko chorzy pacjenci mają prawo do medycznej marihuany. Koszty musi pokryć kasa chorych.
Bundestag jednogłośnie zatwierdził w czwartek (19.01.2017) ustawę, na mocy której ciężko chorzy pacjenci mają prawo do medycznej marihuany. Koszty musi pokryć kasa chorych.
Ciężko chorzy w Niemczech będą mogli niedługo otrzymać na receptę medyczną marihuanę. Po wieloletniej dyskusji odpowiednią ustawę przygotowaną przez ministra zdrowia Hermanna Gröhe (CDU) zatwierdził w czwartek (19.01.2017) niemiecki parlament. – Ciężko chorym ludziom trzeba pomóc w jak najlepszy sposób – podkreślił minister Gröhe.
Według nowych przepisów lekarz będzie mógł przepisać preparaty z medycznej marihuany, jeżeli uzasadni, że spodziewa się ich pozytywnego wpływu na przebieg leczenia. Chodzi m.in. o pacjentów cierpiących na stwardnienie rozsiane, przewlekłe bóle czy uboczne skutki chemoterapii.
Dla wielu osób zmiana ta będzie ogromną ulgą, powiedziała Marlene Mortler (CSU), pełnomocniczka rządu federalnego ds. uzależnień – Komu marihuana rzeczywiście pomaga, ten powinien móc ją otrzymać i to w odpowiedniej jakości i z możliwością refundacji przez kasę chorych – zaznaczyła Mortler.
Wbrew panującym w Bundestagu zwyczajom, także opozycja bardzo pozytywnie oceniła ustawę. Nie ma co marudzić – stwierdził ekspert Lewicy ds. uzależnień Frank Tempel a ekspert Zielonych skwitował krótko: „Chylę czoła, pani Mortler”.
Do tej pory pacjenci korzystający z medycznej marihuany musieli uzyskać specjalne zezwolenie Federalnego Instytutu Leków i Produktów Medycznych (BfArM). Wydano je dotąd blisko tysiącu osób. Koszty preparatów pacjenci muszą opłacać z reguły sami.
Inaczej też, niż przewidywał pierwotny projekt ustawy, pacjenci nie muszą mieć za sobą zakończonego leczenia, żeby sięgnąć po marihuanę. Lekarz ma prawo stwierdzić, kiedy „czas dojrzał”. Ponadto na terapię medyczną marihuaną ciężko chorzy mają czekać najwyżej trzy dni a nie tygodnie, jak dzieje się to w przypadku innych form leczenia. – Pacjenci potrzebują szybkiej i niebiurokratycznej pomocy – wyjaśniła sekretarz stanu w ministerstwie zdrowia Ingrid Fischbach (CDU).
Uprawa medycznej odmiany konopi ma być nadzorowana przez państwo. Agencja działająca przy BfArM, po potwierdzeniu odpowiedniej jakości roślin, będzie je skupowała i przekazywała producentom preparatów z marihuany i aptekom. Do czasu uruchomienia w Niemczech upraw nadzorowanych przez państwo, konopie będzie importowane.
Działanie medycznej marihuany ma być też lepiej zbadane. W tym celu lekarze mają dostarczać BfArM anonimowych danych pacjentów. Dla pacjentów udział w tych badaniach jest obligatoryjny, jako warunek pokrycia kosztów terapii przez kasę chorych.
Jako narkotyk marihuana pozostanie nadal zabroniona. Konopi nie wolno uprawiać nawet osobom chorym. Ustawodawca tłumaczy to troską o jakość roślin i niemożność ich sprawdzenia.
Szereg posłów z zadowoleniem podkreślało oddzielenie podczas dyskusji w Bundestagu kwestii zastosowania marihuany jako leku i marihuany jako środka odurzającego.
– Nie chodzi o jaranie na receptę – zaznaczyła posłanka chadecji Karin Maag. Równie pozytywnie podsumował dyskusję jej kolega z SPD Burkhard Blienert mówiąc o depenalizacji tematu. Ustawę o legalizacji medycznej marihuany musi jeszcze zatwierdzić Bundesrat. W marcu br. ustawa ma wejść w życie.
Miasto, pks, dom, strych, łazienka w galerii, park.
Siemanko :)
Będzie to połączenie trip raportu wraz z przemyśleniami do jakich doszłem.
Płytka rzeka o dość spokojnym nurcie. Dwójka wieloletnich znajomych. Nastawienie pozytywne
Wstęp
Na miejscówkę dojechaliśmy nieco po południu. Dość szybko uporaliśmy się z przygotowaniem noclegu, wypiliśmy po piwie i spakowaliśmy najpotrzebniejsze rzeczy. Pogoda była niezła, ludzi w okolicy niewielu, problemów w glowie zaś żadnych. Warunki na tripa były naprawdę dobre.
Treść właściwa
Do samego tripa nastawiony byłem bardzo pozytywnie, przed zjedzeniem popytałem wielu znajomych, którzy wcześniej mieli kontakt z psychodelikami — szczególnie grzybami — o m.in. czas działania, przebieg, możliwe problemy, dawkowanie itd. Wszystkie informacje pokrywały się ze sobą, więc czułem się pewnie i zdecydowanie. Grzybki miały zostać zjedzone na terenie bardzo spokojnej dzielnicy na obrzeżach dużego miasta — kilka bloków, w większości szerokie ulice i domki jednorodzinne. Znajduje się tam niewielki park, wieczorem i w nocy praktycznie zawsze pusty, w którym często przesiadujemy paląc ziółko i nigdy nie było tam żadnego przypału, a więc idealne miejsce na początek tripa. Tamta noc była w miarę chłodna - około 10 stopni na plusie, ale byłem ciepło ubrany, miałem również plecak a w nim 3 litry wody, chusteczki do nosa i trochę jedzenia. Ulice w tej okolicy po zmroku są cały czas puste, rzadko spotyka się nawet pojedynczy samochód, a co dopiero pieszego. Jest to w miarę zielona okolica, przy prawie wszystkich ulicach rosną drzewa i krzaki, jest też kilka parków i skwerów.
Czekałem na tę chwilę od dobrych kilku dni, od kiedy kolega (dalej będzie nazywany B.), który swoją drogą zawsze bał się psychodelików, nigdy nie brał i unikał ich, po raz pierwszy przyjął u znajomego łącznie około 4 gramów nieznanego gatunku grzybów — najpierw 1,5g, a po wejściu fazy kolejno 1,5 i 1 na dorzutkę. Po tamtym wieczorze skontaktował się ze mną i oznajmił, że nigdy w życiu nie przeżył czegoś tak niezwykłego — że jest to stan nieporównywalny do MDMA, amfetaminy, koksu, zioła ani niczego innego co kiedykolwiek próbowałem.
Set z pozoru pozytywny, setting taki sobie.
"Go banging about with a psychedelic drug for a Saturday night turn-on, and you can get into a really bad place, psychologically. Know what you’re using, decide just why you’re using it, and you can have a rich experience." - PiKHAL
"Eee tam." - ja
---