Gdy ktoś bierze lub pije, chora jest cała rodzina.
Człowiek biorący narkotyki lub pijący alkohol robi wszystko, aby odrzucić problem. To wszystko, co dzieje się z nim zrzuca na rodzinę. Istnieje ciągłe poszukiwanie problemów i obarczanie nimi środowiska. Alkoholizm, narkomania - to choroby duszy i ciała opierające się na iluzji kłamstw i zaprzeczeń.
Ponoć alkoholicy to najlepsi aktorzy na świecie. Potrafią doskonale grać, wzbudzając współczucie u lekarzy - psychologów, psychiatrów. Dobrze kłamią w szkole, w miejscu pracy. Doskonale oszukują żony i dzieci. Trudno też wytłumaczyć, dlaczego żona czy matka nadużywającego alkohol wybacza mu setki razy.
- Jest to problem współuzależnienia - mówi Lucjan Wojcieszak, terapeuta z Tczewa. - Rodzina to system kół zębatych, gdy jedno z nich jest uszkodzone, kuleje cały mechanizm. Dotyczy to pijącego ojca, matki lub biorącego narkotyki dziecka.
To paradoksalne, ale rodzina pomaga tkwić w nałogu osobie uzależnionej. Po to są w ośrodkach grupy wsparcia dla uzależnionych. Na początku rodzina nie widzi problemu. Potem wyszukuje coraz lepsze powody, aby tłumaczyć osobę chorą. Na przykład jedna z mam wchodząc do domu widziała jak jej syn z kolegami dzielili się amfetaminą. Zapytała, co robią? Odpowiedzieli zgodnie, że na stole rozsypał się cukier. Kazała posprzątać. Doskonale wiedziała, że są to narkotyki. Potem przyszło poczucie współwiny.
Często, gdy dziecko zaczyna brać narkotyki, rodzice rozpoznają problem dopiero po dwóch latach. Wtedy narkoman jest już w nałogu.
Chory do pewnego czasu wytwarza wokół siebie system zaprzeczeń, kłamstw, oszukiwania.
- Przychodzi jednak chwila, że czuje się tym zmęczony - mówi Lucjan Wojcieszak. - Zaczyna pozostawiać ślady w postaci tak zwanych "czerwonych" sygnałów. Specjaliści wymieniają ich ponad 200.(józ)
Spalono 1,2 g mieszanki (stosunek 1:1) Lobelia Inflanta i Ganjii (a
jednak :)). Nastepnie 40 mg SD i 3,2 g wysuszonego i skruszonego Peyotla
(biedaczek zmarl dwa dni temu, zostalolo jeszcze 6 roslin o ktore bardzo
dbam, no i San Pedrosy sztuk 6, wielkie jak.... niewazne jak co wielkie :)).
Mój pokój, letni wieczór, sama w mieszkaniu, przygaszone żółte światło lampki, dwa piwa do towarzystwa
Z racji niedużej masy ciała (<50kg), braku jakiejkolwiek tolerancji na substancję i lekkiego napięcia związanego z jej zażyciem (pierwszy raz), oraz ogólnej podatności na działanie środków psychoaktywnych - chcąc delikatnie zapoznać się z 4-HO-METem, dzielę 50g na 4 ścieżki (~12.5mg) i wciągam jedną. Następnie czekam...
...i tak, niby wiem, że tryptaminy potrzebują chwilę na załadowanie, ale gdy po kwadransie jeszcze nic nie czuję, na wszelki wypadek dorzucam odrobinę, też donosowo. Tak na oko, całościowo porcja mogła dojść do 20mg. Jeszcze chwila... i zaczęło się.
Pamiętam mojego któregoś_już kwasa [gdyby nie otępiające piguły nie zastanawiałbym się teraz, czy było ich już ponad 15, czy 30 - w każdym razie - było dużo :) ] - czarny kryształ, na którego namówiłem się sam. No i wkręciłem w niego również T. ,która bardziej się bała, niż chciała rzeczywiście spróbować. Pamiętałem jak opowiadała o swoich niektórych bad tripach grzybowych, poza tym ma paranoiczno-histeryczną osobowość i bardzo często sama sobie coś wkręca ;-)
Komentarze