Stowarzyszenie Monar i dwie haskie organizacje zajmujące się pomocą bezdomnym i uzależnionym podpisały wczoraj porozumienie o współpracy. Oba miasta - Warszawa i Haga - od kilku lat wspierają w tej dziedzinie.
- Mamy ogromne doświadczenie w pracy się uzależnionymi. Uczyliśmy się tego od dawna, bo Holandia zawsze była krajem, przez który przemycano narkotyki. Chcemy się podzielić naszą wiedzą - mówił Rob van Kleef z haskiego magistratu. W Hadze do władz miasta należy planowanie strategii pracy z uzależnionymi i bezdomnymi. Dbają o nich dwie instytucje: Parnassi - największa w Europie organizacja zajmująca się uzależnionymi oraz osobami z problemami psychiatrycznymi oraz Armia Zbawienia pracująca z bezdomnymi.
Paweł Wypych, dyrektor Biura Polityki Społecznej chce streetworkerów, którzy sami docierają do bezdomnych. - Holendrzy świetnie potrafią też współpracować z mieszkańcami i przekonywać ich do budowy w ich sąsiedztwie ośrodków dla niepełnosprawnych czy bezdomnych. My wciąż mamy z tym ogromny problem - przyznał dyrektor Wypych.
Przewodnicząca Monaru Jolanta Łazuga-Koczorowska podkreślała, że jej stowarzyszenie już korzysta z współpracy warszawsko-haskiej. Uruchomiło poradnię psychologiczno-prawną dla bezdomnych, wprowadza holenderski program pomocy osobom bezdomnym z zaburzeniami psychicznymi. Najmłodsi podopieczni wyjeżdżają na wakacje do Holandii, Monar wyposaża też swoje ośrodki w komputery.
W październiku oba miasta będą wspólnie pracować nad zapobieganiem i zwalczaniem przemocy domowej. W tym przypadku Holendrzy zamierzają korzystać z pomocy Warszawy.
- W Polsce system opieki nad osobami bezdomnymi jest mniej rozwinięty niż u nas, ale tu pracownicy ośrodków mają z nimi bliski kontakt, lepiej się rozumieją. My trochę się pogubiliśmy, próbując usprawnić naszą pracę, wprowadzając różne certyfikaty, itp. Nasi pracownicy mogą się od was uczyć sposobu pracy - chwalił Johan Koeman z Armii Zbawienia. Wtórował mu Rob van Kleef z haskiego magistratu: - Możemy się nauczyć, jak np. włączyć w pomoc uzależnionym całą rodzinę. Problem nie ogranicza się tu najczęściej do samego uzależnionego, zaangażowanie jego bliskich jest jednak bardzo trudne. Warszawskie organizacje robią to ze świetnym skutkiem. Spróbujemy przenieść wasze rozwiązania do Hagi.
Komentarze