TALK - Rozmowy [H]

[Maheleta]

no niekoniecznie. chyba,że swoje dobre samopoczucie uzależniasz od innych.

[blau77]

Samotność jest hujowa, jeszcze jak nie ma się normalnych znajomych, tylko alko i narko to jeszcze bardziej. Ja ze swoją zjechaną psychą żadnego związku nie stworzę. No coż jest jak jest. We wszechświecie równoległym jestem lekarzem ( to mój wymarzony zawód i charakter pisma zdecydowanie to potwierdza, każdy mi mówi, że pismo jak u lekarza), założyłem rodzinę i wiodę normalne życie. Ten wszechświat jest już od dawna przegrany.

[Maheleta]

wszechświat sobie bez człowieka doskonale poradzi, my bez wszechświata nie bardzo. samotność nie jest hujowa. my jesteśmy jako gatunek ludzki, dlatego czasami wybieramy samotność.

[polymerase]

Większość zależy czy ktoś jest ekstra czy introwertykiem. Dla intro wystarczy fajne zainteresowanie lub kilka i czas leci, a to np. praca/szkoła, później odpoczynek i wspomniane wyżej zainteresowania i dzień mija... Gorzej jak ekstrawertyk jest samotny.

[ledzeppelin2]

Dla mnie samotność nie była nigdy problemem ale teraz zacząłem zauważać ze jest ona rezultatem mojej osobowości czy też cech charakteru.
Zaczynam dostrzegać że mam prawdopodobnie cechy socjopatyczne.
Nigdy się nie przywiązywałem do ludzi. O ile że znajomymi, związkami to mniejszy problem to najgorzej jak masz rodzinę która tyle uczuć wkłada w ty jesteś jakby obojętny.
Mozna wtedy naprawdę siebie znienawidzić. Ze jest się takim nieludzkim gadem.
Wierzę jednak w to że to też wymaga dużo pracy u staram się być lepszym człowiekiem każdego dnia. Zawsze się można też pomodlic o miłość w sercu.
Bez tego ciężko będzie zbudować dobre relacje.
Tak sobie myślę, że mógłbym mieszkać w szałasie i jeść suchy chleb byle mieć w sobie miłość do siebie i do innych ludzi

[RafalKoral]

Chyba lepiej jest być nieczułym dla otoczenia niż jak otoczenie ma ciebie ranić. To taka moja mała zasada.
Bardziej przyjaznym od ludzi jest pies, chyba jedyne stworzenie potrafiące kochać człowieka bezinteresownie. Szkoda tylko, że tyle zła zaznają od ludzi te piękne i niesamowite stworzenia. Naprawdę to one są zawsze samotne nierozumiane i umęczone. Kończące na sznurku jako zabawka dla bezmózgich wyjców.

[Blu]

Jak dla mnie lepiej czasem dać się zranić niż zajebać w sobie uczucia i totalnie zamkąć na świat i ludzi. W tym drugim przypadku cierpisz i tracisz dużo więcej, tak przynajmniej wynika z moich doświadczeń.
Mało kto świadomie wybiera samotność, zazwyczaj jest to skutek uboczny nałogów, traum, stylu życia albo zaburzeń psychicznych.

[RafalKoral]

Skutek takiego, a nie innego ukształtowania osobowości czy tam charakteru. Ale oczywiście masz rację, często nie jest to świadomy wybór. Samotność zazwyczaj jest przykra zła i destrukcyjna ale są ludzie którym służy i destrukcyjne są dla nich relacje z innymi ludźmi. Czasem wykańczające oraz wyniszczające. Tak się dzieje gdy człowiek ma zbyt wiele uczuć gdy jest nadto uczuciowy. Tacy ludzie bardzo często sięgają po używki, a nałóg tym szybciej się rozwija im więcej lęku im towarzyszy.

[ledzeppelin2]

Najgorsze jest uczucie takiej samotności, wyalienowania.
Coś na zasadzie bycia na tej planecie ale czujesz że to nie jest naturalne miejsce życia dla człowieka. Jakby ktoś nas tutaj uwięził.
https://www.odkrywamyzakryte.com/acedia-depresja-duszy/#

[hubii]

Mam wrażenie, że jesteśmy pierwsi, którzy żyją w czasach tak dużego rozwoju technologicznego, internetu, ułatwień życia. Wszyscy mordy w smartfonach. Nie mówię, że to złe, ale dziwne.
Natura podpowiada nam, aby szukać stada, a świadomość, że nie trzeba.

Dziwi mnie tylko, że natura pozwoliła nam się tak rozwinąć, ale to inny temat.