TALK - Rozmowy [H]

[ledzeppelin2]

Określenie - ćpanie
to tak naprawdę
-sranie w banie

[ledzeppelin2]

No, wiadomo, ayałaska i sajkodeliki to mistyczne substancje, tego się nie ćpa.

1) Jak bierzesz substancje psychoaktywną w celu rekreacyjnym, to ją ćpasz
2) Jak bierzesz substancję psychoaktywną wyłącznie w celu terapeutycznym, to jej nie ćpasz
3) Legalność substancji nie ma tutaj nic do rzeczy, każdy dobrze wie co to znaczy "ćpać"

Jak rozróżniasz branie rekreacyjne od terapautycznego ??
Jeżeli ktoś bierze co tydzień psychodelik , w swoim mniemaniu biorąc terapeutycznie, to jak go rozpatrzyć |??

Wg. mnie żyje w swojej bańce, która ochrania jego ego od tego że jest ćpunem.

Psychodeliki mają przez lata wypracowaną łatkę .

Wg. mnie to jest ćpanie jak każde inne.

Jak masz ciśnienie na tripa , to już ciężko uwierzyć, że to w celach terapeutycznych. Psychodeliki brałem niejednkokrotnie, i ciśnienie na zmianę świadomości jest podobne jak na innych dragach.

To samo się tyczy mj. W społecznej świadomości maryśka ma obecnie status " leczniczy ".
To jest zagrożenie.

[STR88]

Ale "narkoMAN" implikuje manię, skoncentrowanie na kolejnej działce itd.

Miałem tutaj na myśli stricte narkomanię, czyli uzależnienie.
Nie uważam, żeby słowo narkoman było obraźliwe, podobnie alkoholik czy nikotynista.

Dyskusja "my psychodeliczni nie ćpamy, tylko zażywamy" vs. "nie ma różnicy, czy wciągasz spida, czy gryziesz karton" jest stara jak świat. Wątpię, żebyśmy znaleźli tu odpowiedź. Sportowi zawsze czują się lepsi od hardkorów, hardkorowcy zawsze chcą utrzeć nosa sportowym.

No dla mnie ani ćpanie na sportowo, ani bycie wjebanym, nie jest powodem do jakichkolwiek przechwałek.
Ćpuny to ludzie, nie są gorsi, bo ćpają.
Oczywiście wśród ćpunów znajdą się śmieci, którzy by sprzedali własną matkę za ćwiarę, ale sugerowanie, że wśród jakiejkolwiek grupy społecznej nie ma śmieci.
O to chodzi mi ze zmianą społeczeństwa, a nie słownika.

---

@ledzeppelin2

Masz raka i bierzesz opio przeciwbólowo? No to bierzesz terapeutycznie.
Masz lęki i bierzesz benzo doraźnie, przeciwlękowo? No to bierzesz terapeutycznie.
Masz problemy psychiczne i sądzisz, że psychodeliki ci pomogą? Sam się nad sobą zastanów. Zastanów się czy rzeczywiście bierzesz je wyłącznie dla poprawy swojego stanu.

/To nie jest zwrot ściśle do Ciebie, led.

To pytanie jak rozróżniam trochę nie pasuje, bo nie rozróżniam, jak ktoś oszukuje sam siebie, no to cóż, przykro mi.

Sorki jak trochę chaotycznie piszę, jestem naćpanym ćpunem

[Dratewka]

Każdy alkoholik i każdy nikotynista to narkoman, a każdy narkoman to ćpun. Dodatkowo jeszcze uzależnienie behawioralne i społeczne np. od środowiska Hyperreala...

"Grupa substancji, których nadużywanie prowadzi do uzależnienia fizjologicznego jest niewielka. Najważniejsze z nich to (w przypadku dwóch pierwszych substancji, w nawiasie nazwa choroby polegającej na uzależnieniu od danej substancji):

- nikotyna (nikotynizm),
- alkohol etylowy (alkoholizm),
- opioidy (heroina, morfina i inne),
- barbiturany (pochodne kwasu barbiturowego) stosowane jako leki nasenne,
- niektóre steroidy,
- benzodiazepiny (grupa leków psychotropowych).

Większość narkotyków – jeśli używa się ich względnie często i względnie systematycznie – wywołuje wystąpienie zależności (uzależnienia) na poziomie psychicznym. Niemożliwa jest sytuacja wystąpienia objawów zależności fizycznej przy braku uzależnienia psychicznego, często natomiast zdarza się sytuacja odwrotna. Szczególnie ma to miejsce w przypadku nadużywania substancji nie powodującej trwałej adaptacji organizmu (komórek), jak np. THC, czy niektóre psychodeliki.

Uzależnienie psychiczne, znane też jako psychologiczne, to nabyta silna potrzeba stałego wykonywania jakiejś czynności lub zażywania jakiejś substancji, której niespełnienie jednak nie prowadzi do poważnych fizjologicznych następstw. Zależność psychiczna to stan, w którym osoba dotknięta tą chorobą nie potrafi bez pomocy z zewnątrz przerwać zachowań kompulsywnych związanych ze zdobywaniem i konsumpcją. Obecnie nie są znane skuteczne metody leczenia uzależnienia psychicznego od substancji chemicznych. Możliwe jest zatrzymanie kompulsywnych zachowań. Do niedawna za uzależnienie od narkotyków obarczano tylko i wyłącznie tzw. słabą wolę osób uzależnionych. W świetle współczesnych badań wiadomo, iż owo osłabienie nie jest istotą tej choroby.
Przezwyciężenie uzależnienia fizjologicznego w walce z uzależnieniem od substancji psychoaktywnych to niewielkie osiągnięcie. Głównym czynnikiem powodującym, że narkomani wracają do uzależnienia, jest jego psychiczny aspekt."



Tutaj o "ćpaniu" szkiełkiem i okiem:

Spoiler:

"Problem ze zbudowaniem ścisłego modelu uzależnienia bierze się m.in. z nie do końca poznaną budową oraz działaniem mózgu ludzkiego oraz trudnością w ścisłym zdefiniowaniu uzależnienia jako takiego, co dość trafnie opisuje definicja zaproponowana przez Burglassa i Shaffera według którego:

Pewna grupa osób zażywa pewne substancje w pewien sposób, który w pewnych okresach historii jest nie do zaakceptowania przez pewną grupę osób z powodów pewnych i niepewnych.

Miejsca oraz częstość występowania słowa „pewny” pokazują kontrowersje związane z problemem zdefiniowania uzależnienia w sferach naukowych, społecznych, moralnych, prawnych czy wręcz filozoficznych. Należy podkreślić, iż mimo ogromnego postępu, żadna z poniżej przedstawionych teorii nie opisuje w sposób kompletny problemu zależności psychicznej od substancji psychoaktywnych.

Jedna ze starszych hipotez powstawania uzależnienia jest teoria Edwarda Khantziana oraz Dawida Duncana oparta na hipotezie samoleczenia, która ściśle wiąże przyjmowanie środków uzależniających z potrzebą zmniejszenia dyskomfortu psychicznego pojawiającego się w odpowiedzi na określone stresujące sytuacje życia codziennego. Środki uzależniające stosowane z wyboru zmniejszają poczucie dyskomfortu psychicznego i stanowią istotny sposób radzenia sobie z bolesnymi doznaniami i odczuciami. Słabym punktem hipotezy Duncana jest problem odróżnienia osób uzależnionych od okazyjnie zażywających oraz niezgoda środowiska medycznego na używanie terminu samoleczenie dla zachowań w istocie destrukcyjnych.

Większość nowoczesnych farmakologicznych teorii powstawania uzależnienia potwierdzają hipotezę wysuniętą przez Di Chiara G., North R.A., a później rozwiniętą przez Robinsona i Berridga, iż nagroda ma dwie fazy: fazę aktywną poszukiwania i oczekiwania przyjemności (np. zdobywanie jedzenia, podrywanie-flirt-seks) oraz fazę pasywną zaspokojenia (stan po najedzeniu się, stan po orgazmie). Faza druga podlega habituacji w OUN (ujemnemu sprzężeniu zwrotnemu), a faza pierwsza nie. Faza pierwsza związana jest z odruchami warunkowymi opartymi na układzie dopaminergicznym, podlegającymi warunkowaniu środowiskowemu oraz uczeniu asocjacyjnemu. Faza druga oparta jest na układzie opioidowym i odruchach bezwarunkowych.

Gdyby nie zjawisko habituacji można zrobić sobie krzywdę jedzeniem lub seksem. Narkotyki właściwie nie podlegają zjawisku habituacji w mózgu a dodatkowo mają zdumiewającą właściwość uczulania go na oczekiwanie przyjemności (nagrody), czego nie potrafi żadna fizjologiczna przyjemność. OUN próbuje się bronić przed działaniem narkotyku obniżając przyjemność z konsumpcji poprzez fizjologiczne mechanizmy kompensujące (np. zmiany wrażliwości receptorów, produkcje MAO), przez co dochodzi do coraz większej różnicy między przyjemnością oczekiwaną a uzyskiwaną. Następuje coraz silniejszy wzrost napięcia związany z oczekiwaniem nagrody – faza pierwsza, która paradoksalnie nie może zostać zaspokojona – faza druga. Wyuczenie takiego zachowania i niemożność osiągnięcia fazy zaspokojenia prowadzi do obsesji brania i uzależnienia. Hipoteza ta również dość dobrze tłumaczy dlaczego myszy zmuszane do picia wody z kokainą (przy braku alternatywy) znacznie trudniej się uzależniają niż myszy, które same mogą wybierać między czystą wodą a wodą z kokainą. W tym drugim przypadku tzw. nienormalne uczenie asocjacyjne opisane przez Di Chiare ma właśnie miejsce. To właśnie aktywny wybór samopodawania narkotyku prowadzi do wbudowania się tej czynności w układ nagrody zwierzęcia, a w konsekwencji do choroby mózgu – uzależnienia. Doświadczenia na myszach mają swoje przełożenie kliniczne, znane są przypadki osób przyjmujących biernie morfinę (zaordynowana przez lekarza oraz podawana przez pielęgniarki), które poddają się procesowi terapii z dużą skutecznością (ponad 95%). Z drugiej strony osoby, które same zdecydowały o samointoksykacji i aktywnie samopodawały narkotyki, leczą się bardzo trudno (4-10%). Proces podejmowania decyzji o samopodawaniu narkotyku wydaje się być kluczowym dla powstawania zależności psychicznej u zwierząt oraz ludzi, a nawet dla samego działania narkotyku np nikotyna działa nagradzająco przy samopodawaniu i awersyjnie przy biernej intoksykacji.

Hipoteza Di Chiary tłumaczy również dość dobrze nieodwracalność tego procesu, czyli praktyczną „nieuleczalność” uzależnienia. Wytworzone wskutek plastyczności mózgu nowe połączenia neuronalne w OUN, jak i nienormalna emocjonalna pamięć działania narkotyku pozostają do końca życia zwierzęcia, jak również i człowieka. Właśnie ta pamięć jest przyczyną częstych nawrotów osób uzależnionych. Jest ona odpowiedzialna za pobudzanie ciała migdałowatego i kory przedczołowej w mózgu osoby uzależnionej. Ośrodki te z kolei pobudzają jądro półleżące oraz pole brzuszne nakrywki (VTA) wymuszając zachowania poszukiwawcze narkotyku właściwie z pominięciem woli uzależnionego a czasem nawet i świadomości. Leczenie uzależnienia polega zatem na wyuczaniu nowych odruchów i nawyków w procesie terapii. Zachodzące w jej trakcie neuronalne zmiany w mózgu równoważą i przeciwdziałają starym zachowaniom."

[sfiksowany]

jak się porobiles cos wziales to sie nacpales proste jak jebanie
cpac brac brac cpac i tak w kółko aż do śmierci

[furyofpatientman]

Czy tego chcecie czy nie wszyscy jesteśmy narkomanami i jeżeli ktoś się do tego jeszcze przed sobą nie przyznał to znaczy, że jeszcze nie dorósł do tego momentu. I tak samo wśród nas nie ma lepszych i gorszych "ćpunów" (w przysłowiu bo wole okreslenie narkoman), wszyscy bierzemy narkotyki i wszyscy jestesmy sobie rowni. No moze nie jesli chodzi o dawki

[JimmySlide]

@furyofpatientman wszyscy są równi powiadasz? Czyli osoba która wali sporadycznie jest tak samo narkomanem jak ktoś kto wali w opór i jest wrakiem człowieka? Ćpun to dla mnie ktoś, kto żyje tylko dla ćpania.

[furyofpatientman]

Narkoman to narkoman, nie wiem czy ty ale ja biore nazywam siebie narkomanem czy tez lekomanem bo wlasnie tego naduzywam. Rozumiem twoj poglad i szanuje ale dla mnie nie ma znaczenia czy bierzesz sporadycznie czy walisz do upadlego - bierzesz. Sa ci co sa szczesliwi i ci ktorzy cpaja, ja naleze do tych drugich.

[JimmySlide]

Domyśliłem się, że należysz do tych drugich. Zdajesz sobie sprawę, że przesadzasz i nazywasz się narkomanem ale w żadnym wypadku "tym gorszym". Twoje podejście jest trochę aroganckie i próbujesz się w jakiś sposób usprawiedliwiać.

[furyofpatientman]

Bo nie ma gorszych narkomanow, kurwa stary osoba ktora kiedykolwiek zetknela sie z narkotykami jest narkomanem czy tego chce czy nie, kofeina to uzywka, fajki,herbata, twoj ojciec jak na manieczkach walil ciastka z MDMA tez korzystal z uzywek albo juz nie koniecznie ciastka ale zwykly alkohol. Chce dojsc do tego ze wszyscy jestesmy narkomanami bez wyjatku i moze zgodzilbym sie z toba, ze sa w tym pewne "stopnie" ale napewno nie zgodze sie z tym ze sa lepsi i gorsi uzytkownicy srodkow psychoaktywnych. I co do tego, ze mam aroganckie podejscie sie z toba zgodze bo mam, i tez czasami szukam usprawiedliwnia dla swojego cpania ale przymajmniej znam jego powod, zreszta mniejsza z tym.