Jakie są alternatywy SSRI?
http://pl.wikipedia.org/wiki/Mianseryna
http://pl.wikipedia.org/wiki/Mirtazapina
Kilka alternatyw do TCA/SSRI/SNRI:
- inhibitory MAO (w miarę popularne/do zdobycia: Selegilina, Moklobemid) - bardziej odczuwalne niż SSRI, bez chujowych sideów, zaniku emocji itp.
- Mirtazapina ("Remeron" itp.), mianseryna prawie to samo, tylko słabsze, na mnie Remeron nie działał ale te leki mają dużo lepszą opinie niż SSRI
- Trazodon ("Trittico", mniej efektów ubocznych niż SSRI, jeden z niewielu leków, którego działanie poczułem)
- Tianeptyna ("Coaxil", SSRE, na mnie nie działał)
- NDRI ("Buprioprion", chyba rzadko u nas wypisywany, jeden z niewielu poza iMAO antydepresantów działających bezpośrednio na gosp. dopaminową)
- Agomelatyna ("Valdoxan", nowy typ leku AD, jak możesz zaryzykować 200zł/miesiąc)
- Jak zioła to od dziurawca lepsza już kanna
Wszystko ma tu swoje wątki.
Naproksen i LSD w bałtyckich krabach. Jak leki trafiają do morza?
Rekordowe konsultacje: Polacy mają dość karania za roślinę.
Mundur nie izoluje od rzeczywistości. O hipokryzji, która pęka na komisariatach
Cały grzyb a czysta psylocybina: co naprawdę pokazał model obliczeniowy
Pytanie krąży po literaturze od dekady: czy psylocybina wyjaśnia całe działanie grzyba, czy tylko jego część? Praca zespołu z University of the Free State, opublikowana 16 marca 2026 roku w Scientific Reports, próbuje odpowiedzieć na nie narzędziami chemii obliczeniowej.
Ibogaina a uzależnienie od ketaminy: co pokazał jeden opis przypadku
Recenzowany opis przypadku opublikowany w „Frontiers in Psychiatry” opisuje 30-letniego mężczyznę, u którego po podaniu ibogainy ustąpił jednoczesny głód ketaminy, kokainy i alkoholu, a abstynencja utrzymała się przez 17 miesięcy. To relacja o jednym pacjencie (n=1), a nie badanie kliniczne — i właśnie od tego ograniczenia trzeba zacząć, żeby dobrze zrozumieć, co ta praca wnosi, a czego nie rozstrzyga.
Rozebrali LSD na części. Zostało działanie bez wizji
Zespół z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Davis podszedł do LSD tak, jak inżynier podchodzi do urządzenia, którego nie rozumie: rozłożył je na części i sprawdził, bez których nadal działa. Praca ukazała się we wrześniu 2026 roku w „Proceedings of the National Academy of Sciences”, a jej autorem korespondencyjnym jest David E. Olson, dyrektor Institute for Psychedelics and Neurotherapeutics.
