TALK - Rozmowy [H]

[Glusio]

@Hashishoweeed Jeśli jeszcze kiedykolwiek tu wejdziesz, to zostawię na tę okazję delikatną sugestię by zrobić test przesiewowy w kierunku ASD. Twoje objawy pojawiające się w sytuacjach społecznych, nie znikające nawet po benzo, irracjonalne napady złości i przekonanie, że tak było od zawsze ("mam to w genach") mogą wskazywać ten kierunek

[patrzacinaczej]

@Glusio

Właśnie, powiedz mi, ja mam OCD, zaburzenia lękowe z depresją, osobowość unikająca - stwierdzone przez psychiatrę, natomiast byłem na terapi 6 miesiecy i terapeutka stwierdziłą, że jestem w spektrum autyzmu, nie wiem, w co wierzyć? - tzn asperger.. też biorę no lorazepam, ale niestety nie do końca wycisza moje lęki wśród ludzi, boje się przebywać wsród ludzi. Czasami nie rozumiem co oni do mnie mówią i mam problem z komunikacją, dużo czuje, ale trzymam to w sobie. Nie umiem wcale w kontakty społeczne, aktualnie jestem samotny, bo nie umiem rozmawiać z ludzmi, gdy ktoś mnie zaczepi to sie stresuje i nie wiem w ogóle co mówić i najlepiej bym uciekł. W głowie mam setki mysli co mówić i czy to jest "Dobre" co sądzić o tym, bo ja nie wiem sam.

[Szponciciel]

@patrzacinaczej
Spektrum autyzmu jak najbardziej mogą towarzyszyć dodatkowe zaburzenia takie jak OCD, lęki i depresja... A w dodatku jest na to jeszcze większa szansa niż u ludzi neurotypowych bo niestety autyzm sprzyja tego typu zaburzeniom.
Zauważyłem to z doświadczenia i obserwacji bo w moim otoczeniu jest sporo osób będących w spektrum no i sam też w nim jestem

[Glusio]

@patrzacinaczej Najłatwiejszym rozwiązaniem będzie chyba zrobienie formalnej diagnozy, będziesz wiedział w co wierzyć. Jeśli to niemożliwe, to polecam serdecznie testy AQ i "aspie quiz" dostępny w sieci. Ja swoją diagnozę zrobiłam w fundacji Pandora, bo według mojego rozeznania to na ten moment najtańsza z wygodnych opcji.
U mnie też była diagnoza OCD, już ponad 10 lat temu. Poza tym stwierdzano później zaburzenia lękowe i lęk uogólniony. Dopiero po latach terapeutka zauważyła cechy autystyczne, a ja i tak długo zwlekałam z oficjalną diagnozą, bo kolejne 3-4 lata (nieszczególnie mi się podobało utożsamienie z autyzmem).
To, o czym piszesz jest mi bardzo bliskie, ale też zbieżne z dziesiątkami relacji autystów, jakie czytałam w Internecie, żeby nie mówić - typowe. Benzodiazepiny nie są odpowiedzią na złe funkcjonowanie wśród ludzi, to znaczy u mnie zmniejszały stres, wiadomo, ale umiejętności społeczne były nadal mizerne, natomiast prawdziwie pomagała mi MDMA. MAPS zrobiło badanie autystów, które wykazało ogromną poprawę po stosowaniu emki w warunkach klinicznych, polecam zrobić rozeznanie. Ale przede wszystkim warto znać swoje możliwości, ograniczenia i ich przyczyny, będzie Ci łatwiej

[CloneserSztuki]

@Glusio
Podeślij Linka do tych badań klinicznych

[patrzacinaczej]

@patrzacinaczej Najłatwiejszym rozwiązaniem będzie chyba zrobienie formalnej diagnozy, będziesz wiedział w co wierzyć. Jeśli to niemożliwe, to polecam serdecznie testy AQ i "aspie quiz" dostępny w sieci. Ja swoją diagnozę zrobiłam w fundacji Pandora, bo według mojego rozeznania to na ten moment najtańsza z wygodnych opcji.
U mnie też była diagnoza OCD, już ponad 10 lat temu. Poza tym stwierdzano później zaburzenia lękowe i lęk uogólniony. Dopiero po latach terapeutka zauważyła cechy autystyczne, a ja i tak długo zwlekałam z oficjalną diagnozą, bo kolejne 3-4 lata (nieszczególnie mi się podobało utożsamienie z autyzmem).
To, o czym piszesz jest mi bardzo bliskie, ale też zbieżne z dziesiątkami relacji autystów, jakie czytałam w Internecie, żeby nie mówić - typowe. Benzodiazepiny nie są odpowiedzią na złe funkcjonowanie wśród ludzi, to znaczy u mnie zmniejszały stres, wiadomo, ale umiejętności społeczne były nadal mizerne, natomiast prawdziwie pomagała mi MDMA. MAPS zrobiło badanie autystów, które wykazało ogromną poprawę po stosowaniu emki w warunkach klinicznych, polecam zrobić rozeznanie. Ale przede wszystkim warto znać swoje możliwości, ograniczenia i ich przyczyny, będzie Ci łatwiej

To bardzo ciekawe, co napisałaś w tym aspekcie, wiesz najbardziej ciekawi mnie, czy te testy AQ, albo Aspie Quiz - są w miarę wiarygodne? ja miałem terapię, co tydzień przez pół roku i tak Pani stwierdziła, że tu jest spektrum autyzmu, opowiedziałem jej, że miałem problemy w szkole z nawiązywaniem relacji, mimo że jestem dorosły, to one sa nadal i to w dość znacznym stopniu, wiele rzeczy chciałbym by było idealnie, gdy się rozpada, to delikatnie zawala się "swiat" Ogólnie mam całkiem inne odczuwanie świata, trochę się z tym dziwnie niekiedy. U mnie również benzodiazepiny zmniejszają stres, napięcie, ale faktycznie umiejętności społeczne nadal są bardzo mizerne. Powiedz mi proszę, dostałaś jakiś certyfikat, że jesteś w spektrum autyzmu? nie wiem za bardzo jak to się przekłada na życie z tą łatką? - pozdrawiam, dziekuje.

[CandyNeko]

Aby jakiekolwiek testy np. psychologiczne były miarodajne i wiarygodne zależy od badanej osoby i tego na ile jest szczera w odpowiedziach. Dlatego często są pytania np "czy zdarzyło Ci się ukraść cokolwiek z pracy?" (Tu chodzi np o kartkę lub długopis, ale jednak kradzież to kradzież i w teście wychodzi czy kłamiesz czy nie). Druga sprawa to psycholog który takie testy przeprowadza, jego wiedza i obserwacja pacjenta, a nie tylko test. Jeśli chodzi o autyzm też nie jest tak łatwo go zdiagnozować, najlepiej to robić w warunkach szpitalnych, gdzie codziennie jest obchód lekarski a pacjent jeszcze jest pod kontrolą pielęgniarek i psychologów, którzy wzajemnie mogą wymieniać się i uzupełniać informacjami na bazie obserwacji.

[OjciecPio2]

Zgadzam się, że same testy bez szerszego kontekstu mogą być mylące. Wiele osób traktuje je jak „wyrocznię”, a przecież wynik bardzo zależy od samoświadomości, szczerości i nawet aktualnego stanu psychicznego osoby badanej. Czasami ktoś celowo coś ukrywa, a czasami po prostu nie rozumie jeszcze własnych mechanizmów i odpowiada tak, jak „powinien”, a nie tak, jak naprawdę się czuje.

Te pytania kontrolne faktycznie mają sens, bo pomagają wychwycić tendencję do idealizowania siebie albo odpowiadania pod oczekiwania. Ale właśnie dlatego ogromną rolę odgrywa specjalista — jego doświadczenie, umiejętność obserwacji i połączenia różnych informacji w całość, a nie tylko „odhaczenie testu”.

W przypadku spektrum autyzmu to jest chyba szczególnie ważne, bo wiele cech może nakładać się z innymi trudnościami: lękiem, ADHD, traumą, depresją czy nawet wieloletnim maskowaniem zachowań. Dlatego dobra diagnoza wymaga czasu, rozmów i obserwacji funkcjonowania człowieka w różnych sytuacjach, a nie jednej wizyty i formularza.

Mam też wrażenie, że obecnie ludzie często szukają szybkiej etykiety, która ma wszystko wyjaśnić, a psychika człowieka rzadko jest aż tak prosta.