TALK - Rozmowy [H]

[Fruktoza]

U mnie libido umarło do zera na pregabalinie.

[Ricardop]

Cześć, mam pytanie:
Czy ktoś stosowała Pregabalinę na OCD(ZOK) i Fobie społeczną w monoterapii? Szukam jakiejś alternatywy dla leków SERT po latach stosowania (Anafranil, Paro, Esci, Wenla, Dulo itd..) serotonina nie wpływa na mnie najlepiej. Znalazłem badania nt. stosowania monoterapii Pregabaliną w FS w dawce 600mg/d nie udało natomiast znleżć mi sie takich badań dla OCD (jedynie jako dodatek do SSRI).

Pozdrawiam

[hubii]

Jakbym wziął 600 to by mnie z butów wyjebało obok.

[pomasujplecki]

Utrata korzyści prospołecznych jest tak uderzająca że gdy nie wezmę następnego dnia to czuje się nie sobą
Ciekawi mnie czy to początek zespołu odstawiennego (który zresztą się rozkręca drugiego dnia) zwiększony lęk itp czy się tak przyzwyczaiłem do ekstrawertyzmu.

[bulku]

@pomasujplecki
Obserwuję cię uważnie stary. Do każdego cierpiącego po odstawieniu pregi mam masę empatii i moje serducho bije do was cierpiących, ale do ciebie nie będzie. Przypętałeś się do tego wątku jakiś czas temu, akurat gdy panowały nastroje silnie sceptyczne, opisałeś swoją sytuację, swój charakter, i byłeś ostrzegany na wszystkie sposoby, jak ciężko może potem być, ale wymigiwałeś się tylko i wyłącznie chęcią odstawienia opio. Kozacko przestałeś brać pregę i chwaliłeś się tu, jak łatwo ci to przyszło, i po dwóch dniach powiedziałeś, że wracasz do niej, ale nie dlatego, że musisz, tylko bo chcesz. Teraz po jednym dniu od ostatniej dawki 'czujesz się nie sobą'. Stary, obyś uniknął tego piekła, które tam czeka dla pewnego rodzaju osób odstawiających pregabalinę, ale jeśli nie unikniesz, cofnij sie o te sto stron, i przypomnij sobie, że koledzy z hajpka cię ostrzegali.

[Arabella841]

Jakbym wziął 600 to by mnie z butów wyjebało obok.

przesadzasz znaczy bez tolerki jo (a w sumie nie wiem czy masz :D) ale generalnie to nie jest jakaś kosmiczna dawka

[pomasujplecki]

Dziękuję za troskę.
Bardziej natomiast mi chodziło o to czy zespół odstawienny wpływa u was na utratę prospolecznosci w stopniu większym niż na trzeźwo czy bez zmian. Jest to dość kluczowe w moim dalszym leczeniu i ewentualnej zmiany leków bo szukam lepszego duetu do paroxetyny niż pregabalina którą dla homeostazy trzeba odstawiać weekendowo żeby tolerancja trzymała się jednej dawki a to bardzo niezręczne.

[hubii]

Jakbym wziął 600 to by mnie z butów wyjebało obok.

przesadzasz znaczy bez tolerki jo (a w sumie nie wiem czy masz :D) ale generalnie to nie jest jakaś kosmiczna dawka

Może trochę ale to bardziej taka rekreacyjna dawka niż lecznicza, nie wiem kto te badania robił.
Ja daję spokój narazie od 3 tyg. nie brałem w ogóle. Przespałem 1 dzień - miałem dreszcze i było bardzo zimno (mimo temp. jak na pustyni w pokoju). Brałem mało, ale długo. Trochę pomogło, ale nie liczcie na cuda.

[bulku]

Dziękuję za troskę.
Bardziej natomiast mi chodziło o to czy zespół odstawienny wpływa u was na utratę prospolecznosci w stopniu większym niż na trzeźwo czy bez zmian. Jest to dość kluczowe w moim dalszym leczeniu i ewentualnej zmiany leków bo szukam lepszego duetu do paroxetyny niż pregabalina którą dla homeostazy trzeba odstawiać weekendowo żeby tolerancja trzymała się jednej dawki a to bardzo niezręczne.

Dla mnie poziom prospołeczności po skonczeniu zażywania pregabaliny jest o wiele gorszy, niż przed nią. Masz w pamięci wspomnienie siebie na pregabalinie, lśniącego w każdej sytuacji socjalnej, i rozpierdala cię ono od środka. Dla mnie musiało minąć praktycznie pół roku głębokiego, bolesnego rozgrzebywania siebie, bym osiągnął spokój ducha, samoakceptację, i zawarł pokój z tym, że jako introwertyk, trudno mi jest czasami wyartykułować swoje myśli w rozmowie. Nie mam z tym już problemu. Uważam, że mam dużo do zaoferowania jako człowiek na inne sposoby, i jeśli katowałbym siebie za to, że często nie wiem co powiedzieć, niesprawiedliwie bym siebie upośledzał. Żadne proszki ci nie pomogą, bo jeśli pomogą, to i tak z czasem bedziesz sie na nie uodparniał, coraz bardziej roztrajając mózg. Tylko i wyłącznie praca, praca, praca nad sobą i trzeźwość. Musisz uniżyć się przed sobą, spokornieć, szczerze przyznać w czym tkwi problem i zacząć pracować nad nim, często ucząc się stawiać tak małe kroczki, że nikt ci nigdy za to nie pogratuluje, bo dosłownie uczysz się rzeczy, któryś dzieciaki uczą się na placu zabaw.

[pomasujplecki]

Bardzo chętnie bym z Toba podyskutowal bo po sposobie wypowiedzi widzę że jesteś mega osoba, ale mam tendencje do pisania ścian i to za duża inwestycja czasu a ja nie szukam już jego zapełnienia na tym forum w ten sposób jak dawniej bo tylko na tym tracę.

Bez rozwijania. Napiszę tylko tyle że źle podchodzisz do tematu leczenia. Ogólnie może też źle się rozumiemy. Ja też wiele uzależnień przeszedłem, w nie które wywaliłem bardzo bardzo dużo zdrowia i pieniędzy, na narkotyki zmarnowałem pół najpiękniejszego okresu w życiu więc dziwnie mi się czyta gdy ktoś z serduszkiem podchodzi do mnie w tej kwestii. Zawsze coś było powodem tego cpania i dopiero po rozpoczęciu terapii SSRI to sobie poukładałem i zrozumiałem. Zdobyłem też inny stosunek do leków.

Inna sprawa że akceptacja to taka trochę przegrana, dlaczego w imię jakiś egzystencjalnych zasad mam tracić to co sprawia że w końcu się zacząłem czuć sobą? Leczenie to bardzo dobra sprawa jeśli nie jest ćpaniem. Grunt to wyczucie dawki i trzymanie się jej, a w razie potrzeby reset co w przypadku tego leku jest łatwe. Już miałem okazję poczuć czym są konsekwencje wysokich dawek ale problem wynikał z potrzeby aktywizacji fizycznej co okazało się obłędem w przypadku pregaby.

Dzięki za odpowiedź lepsza niż bym dostał od kogoś innego. Teraz coraz bardziej się upewniam że z pregabaliny nie zejdę wogole. Prospolecznosc jest dla mnie niezwykle istotna gdyż to moja natura. Introwertyzm sprawia mi cierpienie gdyż jest cechą wyuczona i neurochemiczna.

Oznacza to wszystko mniej więcej tyle że leki potrafią ujarzmić nasza naturę, nauczyć jej i zmienić na lepsze po odstawieniu. To o czym Ty piszesz to już dawno leczenie nie było.