TALK - Rozmowy [H]

[Demis]

@Arabella841, co z tego jak pewnie do czasu będzie Ci wybaczał Twoje ćpanie mnie też pewnie moja by w dupę kopnęła gdyby się dowiedziała, że napierdalam dosłownie wszystko co mi w łapki wpadnie

[Arabella841]

@Demis znaczy, mój chłop wie o wszystkim na temat tego co i kiedy biorę, akurat od ponad roku jestem jedynie sportowym ćpunem (ostatnio wręcz raz na 2 miechy wrzucam jakieś opio, benzo częściej :P), ale wiem, że to pewnie nie potrwa wieczność. no a jak się wpierdolę to... sama nie wiem, narazie nie chcę o tym myśleć. Aczkolwiek mój chłopak jest tu kolejnym bodźcem, który sprawia, że ćpam mniej, rzadziej - bo wgrałam sobie z mózg taki mechanizm, że jak coś wezmę, to z automatu zakładam, że będę musiała mu się do tego przyznać. I mówię całą prawdę, zawsze. A że widzę, że cholernie się o mnie martwi, to ograniczam to do minimum.
WIĘC PRZESTAŃ MNIE NAMAWIAĆ DO WSPÓLNEGO OPIO-PARTY BO CAŁY MISTERNY PLAN PÓJDZIE W PIZDU ;_; nie no żarcik, ale jak już, to proponuję spotkanie na trzeźwo

[Demis]

@Arabella841, na trzeźwo to ogólnie ciężko, ale to jest też pomysł, spotkajmy się

No ja często mam takie fazy ostatnio, głównie po że koniec końców trwam w swoim uzależnieniu, twardo trwam. I Ty jesteś w porządku, ok, bo się przyznajesz, ja nie przyznaje. Tylko jedno nas łączy, wjebanie się w dragi

[hubii]

Ja sobie naprawdę zdaję sprawę, że dla kogoś z boku sprawa jest wręcz banalna i powinniśmy kopnąć w dupę laski, które niszczą nam życia, ale tak się zwyczajnie nie da. Syndrom sztokholmski, współuzależnienie, nazywaj to jak chcesz. Ja nazywam to toksycznym poczuciem odpowiedzialności za drugą osobę. Niby wiesz, że to jest dorosły człowiek, za którego nie musisz poświęcać swojego życia, ale żywisz jakieś pojebane rodzicielskie uczucia, które nie pozwalają Ci się uwolnić.

Czy to nie piękne?
Nawet Cię nie dotyka, ale jak ją zaatakujesz to będziesz się skręcał ze smutku cały dzień. To jest moc.

Aha, ta laska to był chodzący chaos i nieogar życiowy, gorszy nawet niż ja.

Taki nieogar, że rzuciłeś dla niej laskę, z którą byłeś 12 lat. Pewnie twoją laskę łatwiej się kontroluje i wolisz mniejszą linię oporu.

Niewykluczone, że trafiłem na mniej przejebany przypadek, laska po prostu miała jeszcze trochę autorefleksji i na tyle sumienia, żeby pierwsza powiedzieć "stop" i oszczędzić mi gorszych męczarni. Wcześniej zdążyłem się wywiedzieć, jak traktowała poprzednich facetów, no ale musiałem wtedy jeszcze myśleć bardziej chujem, niż głową.

Poddała się. Głupi nie jesteś.

EDIT: zakończę ten post cytatem z babki, u której w wieku dopiero 38 lat zdiagnozowano BPD. Sama o sobie pisze, że jest typem wysokofunkcjonującym, ale dużo istotniejsze jest jak jej się to udaje (pogrubienie kluczowego fragmentu tekstu moje):

I used to think BPD was curable. Now I see that while it is manageable, I’m always going to live with being emotionally sensitive and extreme. Thankfully, I have an understanding network of friends and loving daughters. Without them, I doubt I would be so highly functioning

Zestarzała się. Z wiekiem opadamy z sił. Wydaję mi się żeby czytać ludzi i żonglować skrajnymi emocjami potrzeba dużo prądu. Napisała o rodzinie żeby było ślicznie.

Przegniesz jeszcze bardziej pałę, to sam z siebie zaangażuję jakiegoś moda żeby poczyścił wątek z tego syfu.

Trochę odleciałeś. Jakby jakiś mod tak zrobił to mnie tu nie ma już.

Ogólnie tylko niewielki odsetek borderów osiągnie kiedyś względną normalność, albo chociaż kontrolę nad swoimi jazdami, ale jeśli tak ma się stać to imo ta osoba powinna mieć partnera, który właśnie będzie normalny, będzie ciągnął ją ku górze a nie sprawiał, że będą wzajemnie się nakręcać. Oczywiście taki partner nie może być zbyt uległy i co najważniejsze: musi stawiać twarde granice. Granice, granice, granice, to podstawa w dilowaniu z borderem.
Często widzę posty na jakichś grupkach wsparcia na fb jak borderzy szukają wśród innych borderów znajomych lub nawet partnerów i przyznam, że ostro mnie to rozpierdala, bo osobiście nigdy dobrowolnie nie wdałabym się w żadną relację z innym borderem.

Zainponowała mi ta wypowiedź. Jesteście mądrymi ludźmi. Kłaniam się.

Niepokoi mnie tylko to:

No ja jestem niezwykle ogarniętym borderem właśnie dlatego, że mam zajebistego chłopaka na którym mi zależy

Nie wiem czemu

[Arabella841]

@Demis no tak żem myślała, że możesz mieć opory na trzeźwo, ewentualnie jak chcesz to zjedz sobie coś dobrego a ja tylko kameralnie małą alperkę pod język włożę, co by się nadmiernie nie stresować spotkaniem z racji bycia lękowcem :P

@hubii szczerze mnie ciekawi, co w tej wypowiedzi takiego niepokojącego :D to, że - tak jak wspomniałam - gdybyśmy się rozstali, to znowu wylądowałabym w ciemnej, borderowej dupie bez dna i się zniszczyła? czy coś innego miałeś na myśli? chętnie wysłucham objaśnień :D

[hubii]

@hubii szczerze mnie ciekawi, co w tej wypowiedzi takiego niepokojącego :D to, że - tak jak wspomniałam - gdybyśmy się rozstali, to znowu wylądowałabym w ciemnej, borderowej dupie bez dna i się zniszczyła? czy coś innego miałeś na myśli? chętnie wysłucham objaśnień :D

No.. nie wiem.. haha w jakim sensie ogarniętym borderem? Nie wpadasz w skrajne emocje? On je hamuje za wczasu? Czy wchłania je jak już się rozkręcisz? Co on ma w zamian? Ja jestem skromnym ziomkiem, nie chcę się wypowiadać na wszystko.
Co rozumiesz przez borderową dupę bez dna? Nieakceptację ze strony ludzi? Ciągle pogorszony nastrój? Mało kasy?
Blisko mi do bordera, ale dzięki lekom zwalczam te emocje w sobie, ale planuję przeprowadzić eksperyment jak nazbieram kasy
Moja starsza siora jest borderem (matka to zauważyła i u mnie trochę to zahamowali, ale nie mi o tym decydować) i jej mąż wszystko wchłania, ale jest duży ogar ma własną firmę, mają chatę i dzieci itd. Ona też nie jest głupia wg mnie.

Nie wiem, nie chcę się wypowiadać na tematy, które mogą mnie przerastać

EDIT:
Jak nazywasz siebie niezwykle ogarniętym borderem (w pierwszym zdaniu odrazu i to poraz drugi chyba) to WG MNIE organizm broni czegoś srogo Nikt nie mówił, że nie jesteś. Wg kogo jesteś? To ciekawi mnie, ale nie wiem czemu, może to ślepy trop. Powodzonka.

[Pompejszyn]

@3eyewideopened
Jak mniej wiecej zrobiles wywiad nt. osoby? Ostatnio mialem przypadek, ze typiara do ktorej startowalem, zaczela weszyc i robic wywiad. Mozliwe, ze paranoje zlapalem, ale jestem 100%, ze szukala na mnei brudow. Ciekawi mnie to

[igla83]

@Arabella841 arabelus ty jesteś słońcem w szary dzień, bardzo ładnie piszesz o życiu z chorobą i swoim związku, ściskam Cię i całuje chciałem was zapytać jakie są podobieństwa i różnice między tymi dwoma zaburzeniami, mianowicie bordeline a choroba dwubiegunowa, które z nich jest w cudzysłowie,,gorsze,, bardziej dezorganizuje życie, jest trudniejsze w leczeniu, gorzej rokuje, i tak dalej, czy można to w ogóle porównywać?

[blokowiska666]

Czyli ,mam bordera, jestem zjebany. Ide sie powiesic, bo leczyc sie nie chce, probowalem, ale nie. Wierze, ze cos sie zmieni za pare lat, a poki co wole cpac XDD

Przykro mi ale nie da się wyleczyć, 33 lata będąc borderem, po wielu lekach i pracą nad sobą, wielu związkach itd. mogę stwierdzić, że wszystko chuj, ten jebany border ciągle jest przykryty kilkoma psychotropami, na co dzień niby schowany ale wystarczy lekki trigger i wyłazi na wierzch.

Cóż, pozostaje jebać bo kochać się nie da.

[Arabella841]

@igla83 również ściskam i odsyłam buziaka zawsze uśmieszek pojawia się na mojej buzi po czytaniu Twoich odpowiedzi :3

@hubii wpadam w skrajne emocje, ale to jest tak - nie mamy kontroli nad swoimi emocjami, ale mamy nad tym, co postanowimy z nimi zrobić. a ja skrajnych emocji zwykle nie manifestuję - i to nazywam ogarnięciem, a jak już to na sobie, wyrządzam sobie jakąś krzywdę (ja jestem bardziej typem "cichego" bordera, nie wyładowuję się na innych) albo zwyczajnie ulatniam się z domu na jakiś czas aż ochłonę. nie rzucam w jego stronę wyzwiskami ani talerzami, nigdy. nie manipuluję (choć na samym początku związku miałam z tym duży problem), zawsze mówię prawdę o tym co czuję nawet jeśli moje uczucia wydają się być nieracjonalne, ale robię to na spokojnie.
no ale moje emocje są też od dawna mocno stłumione przez SSRI, więc nie mam z tego typu akcjami za często problemów.
borderową dupą nazywam stan, w którym nie robię nic, żeby poprawić swoje życie, a wręcz przeciwnie - np. wyprowadzam się z powrotem do rodziców, staczam w otchłań pełną używek, jem raz dziennie, a większość życia przesypiam albo jestem na bombie.