TALK - Rozmowy [H]

[motylos]

Pisze to do kogoś komu brak chęci do życia. Odejdz od komputera, zdrowo się odżywiaj, pobiegaj, zacznij robić cokolwiek, tylko nie mów że ci się nie chce. Zacznij coś robić ze swoim życiem, ewentualnie zafunduj sobie lekką psychodeliczną terapie pod czyimś okiem, może wtedy zobaczysz siebie z góry i dostrzeżesz błędy.

[too]

...idealnie by było być naturalnym i spontanicznym w swoich odczuciach, emocjach, reakcjach na to, co Cię spotyka... W życiu są powody do radości i smutku...sztuką jest umiejętność odczuwania...
... w chwili obecnej zazdroszczę Wam, może nie braku chęci do życia, ale tego "doła", smutku, poczucia utraty... (żeby była jasność: nie zazdroszczę życia w nałogu!)

...ja odczuwam tylko pozytywne emocje... niezależnie od tego, co mnie spotyka... każde negatywne wydarzenie w moim życiu ulega szybkiej racjonalizacji; uczucia smutku, żalu czy samotności zostają odrzucone, po to by zaraz na twarzy zagościł uśmiech nr 1 i 34...

... słabo jest nie potrafić już płakać...

[ponololo]

too, mam pytanie, nie popijasz czasami GBL?

ja właśnie w okresie jak regularnie sobie polewałem odczuwałem takie coś, dosłownie jakbym czytał swoje myśli.
stwierdziłem, że GBL nie jest dla mnie i już go nie tykam i już w sumie wszystko wróciło do normy ;)

jak ktoś nie doświadczył takiego stanu to pewnie sobie pomyśli, że to musi być wspaniałe ale uwierzcie, że niewiele jest gorszych rzeczy, niż taki stan psychiczny.
byłem 8 miesięcy w ciągu na opio i nie wywołało to takiego spustoszenia w moich emocjach jak 2 tygodnie na wcale nie takich dużych i częstych dawkach GBL.

[TheLight]

...idealnie by było być naturalnym i spontanicznym w swoich odczuciach, emocjach, reakcjach na to, co Cię spotyka... W życiu są powody do radości i smutku...sztuką jest umiejętność odczuwania...
... w chwili obecnej zazdroszczę Wam, może nie braku chęci do życia, ale tego "doła", smutku, poczucia utraty... (żeby była jasność: nie zazdroszczę życia w nałogu!)

...ja odczuwam tylko pozytywne emocje... niezależnie od tego, co mnie spotyka... każde negatywne wydarzenie w moim życiu ulega szybkiej racjonalizacji; uczucia smutku, żalu czy samotności zostają odrzucone, po to by zaraz na twarzy zagościł uśmiech nr 1 i 34...

... słabo jest nie potrafić już płakać...

Jak na pozytywną osobę udało Ci się spłodzić całkiem dołującego posta, jak chcesz to potrafisz :-) Podejmowałaś próby opanowywania negatywnych emocji w inny sposób? Długo trwasz w tym stanie? Obawiam się, że nie dasz rady okłamywać się do końca życia, prawda cały czas gdzieś tam tkwi. Zauważ, że masz świadomość przykrych przeżyć zanim je odrzucisz lub zamaskujesz, nie jesteś więc od nich wolna. Jak Cię w końcu dopadną całą brygadą ta metoda może być niewystarczająca. Na Twoim miejscu zacząłbym działać w kierunku zmiany nastawienia.