TALK - Rozmowy [H]

[Maskaradore]

1) psychoterapia - niektórzy psychologie są zajebiści, szczególnie młodzi po studiach, czasem fajne dupy.
2) farma: Zomiren 2x dziennie 0,25mg SR albo 0,5mg SR + kofeina.

[greenz]

farma: Zomiren 2x dziennie 0,25mg SR albo 0,5mg SR + kofeina.

specjalista od leczenia depresji. ja pierdole :(

Probowalem juz rzucic cpanie, rzucilem na 4 miechy, uprawialem sport, dieta, medytacja (rekreacyjnie) ale powiem, ze gowno mi to dalo.

mozesz sprobowac maksymalnie wkrecic sie w medytacje i nlp, poza tym ZACZNIJ ODNOSIC SUKCESY!!!! jezeli to nie pomoze to pozostaje SSRI + terapeuta. jezeli to nie pomoze to pozostaje jeszcze imao i terapia grupowa.

wiem co jeszcze moze ci pomoc - zalicz z 10 panienek, takich przynajmniej 8/10 do konca tego roku.

[mr_obscene]

Probowalem juz rzucic cpanie, rzucilem na 4 miechy, uprawialem sport, dieta, medytacja (rekreacyjnie) ale powiem, ze gowno mi to dalo.

jak rzuciłeś ćpanie na 4 miechy to ciężko powiedzieć, że gówno Ci to dało. Mało kto potrafi odstawić jedną substancje na 4 miechy, a co dopiero wszystkie ;-)

nałóg to choroba nawrotów

[misiek210]

DXM jest dobry na depresje ale nie polecam poniewaz w takich stanach szybko idzie się od niego uzależnic.

[esoaric]

psycholog ma ta zalete ze bierze wszystko na serio. Przynajmniej ci z ktorymi sie zetknalem

[Vombat]

Ja mam nawracające od czasu do czasu stany depresyjne ale już się do tego przyzwyczaiłem, czasem trwa to jeden dzień czasem kilka wtedy luz ale bywa że i dwa miesiące wtedy jest już ciężko przejebane ale kumple, muzyka i ćpanie z umiarem pomagają mi jakoś ogarnąć sprawę. Przyjaciele to naprawdę ważna sprawa w życiu, ważne też żeby mieć jakąś pasję wtedy łatwiej się wygrzebać z dołka, a co do ćpania to zauważyłem że DXM przynajmniej w moim wypadku skutkuje około dwutygodniowym poprawieniem nastroju i zwiększeniem chęci do życia co przeważnie wystarcza mi żeby ogarnąć jako tako swoje życie na pewien czas, a jeśli po 2 tyg wszystko wraca do poprzedniego stanu to trudno nie wrzucam dexa po raz kolejny bo raz tak zrobiłem i skończyło się wyjątkowo beznadziejnym tripem.
Alko w małych ilościach i dobrym towarzystwie również pomaga trochę wrzucić na luz ale zalewanie się w trupa i picie do lustra zdecydowanie pogarsza sprawę. Koda na dłuższą metę potęgowała tylko uczucie pustki i bezsensu w życiu i kończyło się na odliczaniu kiedy znowu pójdę do apteki. Jaranie raczej nie miało określonego wpływu na mój stan czasem było mi lepiej czasem gorzej jednak bez jakichś krzywych akcji. Grzybienia w depresji nie polecam bo można się jeszcze bardziej niefajnie urządzić chyba że jesteśmy świadomi swoich problemów, kompleksów błędów i spierdolonych spraw w naszym życiu bo takie rzeczy lubią wychodzić na jaw gdy jesteśmy zgrzybieni ale jeśli jesteśmy świadomi to można dużo rzeczy dobrze przemyśleć i obrać właściwy kierunek do poprawienia swojego życia, mi akurat grzybowy trip pomógł w pozbyciu się obniżonego nastroju może nie na zawsze na dłuższy czas napewno.

[czajnikof]

DXM jest dobry na depresje ale nie polecam poniewaz w takich stanach szybko idzie się od niego uzależnic.

Z deszczu pod rynne. Chwilowa zajawka- na dłuższą metę pomysł do dupy. A potem co?

[CATCHaFALL]

Chcialbym abyscie polecili mi mniej wiecej najlepszy sposob na depresje, chodzi mi glownie o leki, bez zbednego pierdolenia.

Po mojej wizycie u psychiatry i stwierdzeniu depresji wypisał mi coś, co zawiera mianserynę.
Jako, że jestem dopiero na początku "leczenia", to nie jestem w stanie powiedzieć, czy coś mi to pomaga, czy nie.
Ale jeżeli minie jakiś kawałek czasu i faktycznie zauważę poprawę, to na pewno to tutaj napiszę.
Wiadomo, że na początku leczenia tymi wszystkimi gównami może się pogorszyć, ale cierpliwości, i byle do przodu... :)
Po recenzjach userów, z którymi gadałam na temat tego leku i biorąc pod uwagę żywy przykład, czyli kiedyś moją babcię, która też to jadła, to uczucia mam mieszane, lecz dopóki się sama nie przekonam, to nie uwierzę :P

Mysle nad psychologiem, ale w sumie wydaje mi sie, ze nie wezmie sobie tego na serio, a jest naprawde zle.

Mam to samo.
Poza tym ciężko samego siebie tak sprecyzować przed kimś pokroju psychologa, żeby doprowadzić go na odpowiednią drogę. A przynajmniej mi przychodzi to z trudnością. Potrafiłabym wypisać wszystkie psycho-dolegliwości, i jestem ich świadoma, jednakże stawiając mnie przed lekarzem z prośbą o przedstawienie problemu zwyczajnie nie jestem w stanie tego zrobić, przyczynia się do tego też nerwica i fobia społeczna, która mnie w znacznym stopniu ogranicza w takich kwestiach.
A na dobrego psychologa trzeba mieć farta. W sumie mogłabym spróbować. Nic nie stracę...
W ogóle był ktoś w takiej sytuacji? Jak to wygląda? Sama rozmowa, dalsze działania, etc...

Aha, dodać mogę jeszcze, że wszelakie problemy z tej dziedziny miały swój początek już pare lat wstecz, gdzie nie miałam kontaktu z jakimikolwiek narkotykami (ale to chujowo brzmi ), potem przez parę czynników i późniejsze ćpanie (w chwili obecnej naprawdę sporadycznie, jeśli w ogóle) to wszystko się pogłębiło, więc czarno widzę jakąkolwiek wizję tego, że mi to przejdzie, mimo tego, że bardzo bym chciała.

[anonimowy_uzytkownik]

Rozmowa z psychologiem wyglada tak, ze to ty masz mowic, a psycholog slucha, ewentualnie zadaje jakies ogolne pytania. Ale To jest raczej monolog, on tylko stara sie zauwazac rozne niescislosci (emocjonalne?) w tym co mowisz i subtelnie zwraca na nie uwage. Jednak generalnie to nie jest tak, ze zaczniesz wszystko opowiadac gosciowi/babce, on to wyslucha, powie jak to naprawic, pochodzisz kilka spotkan i koniec. Rola terapeuty jest maksymalnie ograniczona raczej w tych spotkaniach, nic nam nie narzuca.

[CATCHaFALL]

Rozmowa z psychologiem wyglada tak, ze to ty masz mowic, a psycholog slucha, ewentualnie zadaje jakies ogolne pytania. Ale To jest raczej monolog

Niech ssie w takim razie :)