Hej,
Dziwne ,że nie ma jeszcze takiej tematu.
Moja bliska osoba cierpi na anoreksję, jest w wieku 14 lat. Do tego dodatkowo depresja + zaburzenia lękowe i problemy w kontaktach społecznych.
Wymiotuje to co zje, mdleje- często karetka przyjeżdża.. jest nieśmiała i w dodatku prowadzi ja lekarz który wypisał jej citalopram i hydroksyzynę.
Czy tak wyglada leczenie anoreksji?
Bóle somatyczne i matka która wstydzi się problemu, szukając problemu u innych specjalistów.
Proszę o poradę.

Wymioty wskazują bardziej na bulimię, niżeli anoreksję. Sama również cierpię na to zaburzenie od paru dobrych lat, mniej więcej odkąd miałam 15 lat właśnie. Początkowo bulimia łączyła się z anoreksją, epizody miałam na zmianę. Leczono mnie bardziej lekami SSRI, Aseritn/Seronil. Szczerze, niewiele one dawały. Sama farmakoterapia nie jest w stanie wyciągnąć kogoś z zaburzeń odżywiania. Mnie najbardziej pomogła terapia indywidualna, spotkania raz w tygodniu. Ważne jest znalezienie źródła problemu: brak samoakceptacji/wyśmiewanie przez rówieśników/obydwa.. Co osoba, powód może być inny. Może zbyt wiele obowiązków, ukierunkowanie na bycie zbyt perfekcyjną dla rodziców/otoczenia..?
Szczerze polecam terapię - rozmowa, rozmowa i jeszcze raz rozmowa. Otumanianie 14-latki lekami nic nie da. Tak młodą osobę trzeba ukierunkować na rozwiązywanie swoich problemów i słabości, nie ich pozorne eliminowanie. Najlepiej będzie porozmawiać z tą osobą, przygotować listę paru polecanych terapeutów, zaproponować nawet że ten pierwszy czy drugi raz pójdziemy z nią. Niech wie, że ma w kimś wsparcie. Matka w tej sytuacji raczej nim nie będzie..
Anoreksja czy też bulimia lubią wracać w sytuacjach stresowych (jest tak w moim przypadku).