Oprócz tego że muszę brać lekarstwa, to czuję się często prawie zdrowy i te stany zdarzają się często. Ale mam poważny problem zwłaszcza w rodzinie w postaci ojca i jego matki, czyli babci. To są osoby z innego świata, babcia widziała Stalina w telewizji (ponad 80 lat wiek) a ojciec, były alkoholik z cukrzycą, często ogarnia moje bomby negatywne, ale też za często wkurwia się na mnie i często ta reakcja wywołuje u mnie sprzężenie zwrotne i mam taką kurwicę że trzaskam drzwiami i napierdalam pięścią w ścianę, nie mówiąc już o rzucaniu wiązankami, Stany normalne przeważają i najczęściej jest spokój, ale jak jest impuls sytuacyjny to normalnie mam atak schizofrenii chyba. Często wydaje mi się że używam niewłaściwych słów, czyli jakby problemem jest gramatyka i ortografia, bo na przykład mówię coś do babci z pokojowymi intencjami, i chyba mówię nie tym tonem bo babcia, często myli to z pyskowaniem i znowu występuje to sprzężenie zwrotne. W rodzinie mam pedagogów i nauczycieli a nawet siostrę zakonną i jakoś z nimi jest spoko, ale jak jest lobby babcia-ojciec to wracam do chaosu schizofrenicznego, a naprawdę często mam zdrowe stany samopoczucia. Ma ktoś podobne problemy, lub przemyślenia na takie tematy? :wall: :wall: :wall:

post tak jakby napisal to pol90 .

A do tematu to: nie, nie mamy tak

To się nazywa wkurwianie się a nie schizofrenia.

Dzięki tabletkom którymi się leczę. :finger: :motz: :old:

Kurde jak to czytam, to wiele się pozmieniało, już nie napierdalam pięścią w ścianę, i sytuacje adrenalinowe są naprawdę incydentalne, leki biorę dalej, ja już chyba mam dożywocie farmakologiczne, ale zauważyłem że lepiej zapisuje mi się w mózgu skuteczna myśl że jak mam się uspokoić to to działa, i niejednokrotnie, ode mnie wychodzi pomysł rozwiązania problemu, jak ktoś napisał, może nie jest to schizofrenia, ale nerwica na pewno.