Witam!:) mam takie pytanie, czy jest jakaś substancja, która wywołuje szał bojowy? kolega mówił że jest, ale nie wiedział jak sie nazywa...
z góry thx.
pozdro;)

zapewne chodzilo mu o aloes, mozna z niego robic szampon bojowy

Moze chodzi o muchomora czerwonego.Berkserkerzy (kasta skandynawskich wojownikow) przyjmowali przed walka miksture sporzadzona z muchomora czerwonego wlasnie
Szal bojowy mozna uzyskac rowniez po jabolu, czasem amfetaminie.Te mikstury stosuja wspolczesni rownie prymitywni wojownicy z duzych betonowych osiedli.W przeciwienstwie do berkserkerow odziewajacych sie w niedzwiedzie skory nosza oni ortalionowe spodnie i bluzy z kapturem.

wikingowie jedli czerwone muchomory przed walką, które przywoływały w ich ciała duchy najwaleczniejszych przodków i przy okazji wprowadzały ich właśnie w szał bojowy.

osobiście nie wiem jak można by było machać toporzyskiem po muchomorze...

Wojsko chyba brytyjskie prowadziło eksperymenty z lsd, wyniki podobno były przerażające, ponieważ żołnierze nie brali jeńców

chodzi o mieszanke kokainy i prochu strzelniczego
używana głównie w afryce coby tamtejsze plemiona mogły się łatwiej wybijać

Raczej Angel Dust, PCP.

Można, można... Zgrzybieni szamani syberyjscy potrafią tańczyć całe godziny w stroju ważącym 30 - 40 kg, więc toporem chyba też da się pomachać. Poza tym, o ile pamiętam, muchomor nie był jedynym składnikiem mikstury podawanej berserkerom.

No i przechodzili specjalistyczny "trening", czy raczej misteria. Długi okres spędzali poza ludzką ekumeną, nadzy lub odziani jedynie w skóry zwierząt, żywiąc się tym, co upolowali/znaleźli. Praktyka ta miała wyzwolić w nich najniższe, atawistyczne instynkty - kulminacyjnym punktem było, zdaje się, spożywanie ludzkiego mięsa. Szok wywołany złamaniem największego tabu, jakim jest zjadanie członków własnego gatunku + osiąganie odmiennych stanów świadomości pod okiem kapłanów "lewej ścieżki" (chtonicznego boga-alchemika, Wotana-Odyna, również patrona wojowników) miały za zadanie przemienić ich w dzikie bestie.

I tacy byli w boju. Niewrażliwość na obrażenia, połączona ze zwierzęcym wyciem, toczeniem piany z ust, wywracaniem białkami oczu i wgryzaniem się we własne tarcze wywoływała paniczny strach u najeżdżanych ludów. Leszek Słupecki, jeden z najwybitniejszych polskich badaczy dawnej Skandynawii postawił swego czasu tezę, że te i podobne praktyki dały początek podaniom o wilkołakach.

Co ciekawe, pogańskim Słowianom (przynajmniej zachodnim) również nie był obcy szał bojowy. Norweskie źródła donoszące o morskim rajdzie wojów z zachodniosłowiańskiego plemienia Ranów (zamieszkiwali Rugię) wraz z Polakami na Konungahelę (wówczas jedna z najzamożniejszych osad portowych w Norwegii) wspomina o toczących pianę z ust wojownikach rańskich, niepokonanych w bezpośrednim starciu - padali dopiero pod ostrzałem z łuków (z kolei w mitach celtyckich można spotkać się z opisem szału bojowego Cuhulainna, bliźniaczo podobnym do normańskich podań).

Więcej]http://www.rodman.most.org.pl/J.T.Babel2.htm[/url]

fuka?