Wawoj pisze:

Opia, nos do gory. ) Odplyw checi do zycia na wiosne przeczy prawom natury.

slasher1995 pisze:

"Trzymamy za Pana kciuki wraz z Sylwią" - powiedziała aptekarka o blond włosach, dodając " Więcej już Panu nie będziemy Antidolu sprzedawać", na co klient odpowiedział "To ja jutro przyjdę po thiocodin", na co aptekarki uśmiechnęły się ponętnie i serdecznym uściskiem pożegnały kupca 6ciu paczek. Wszystkie te wydarzenia były dokonane po 5cio minutowej rozmowie, w której pytały się o problemy, i czy mogą pomóc, na co kupiec spytał się o lek na bezsens egzystencji, który zapoczątkował kolejną debatę, tym razem w gronie całego personelu, a wszystkiemu przyglądała się sponiewierana staruszka. "Sylwia?" - zapytał. "Zapamiętam tę imię, jeszcze tu wrócę" - odparł wychodząc i zamykając za sobą drzwi :).
Pomimo ciągłego ciągnięcia ze mnie wała i namowy na terapię, to sytuacja całkiem spoko - wreszcie człowiek był w centrum zainteresowania, trzymając w ręku boski atrybut :).

Wawoj pisze:

Opia, nos do gory. )

Wawoj pisze:

Odplyw checi do zycia na wiosne przeczy prawom natury.

Wawoj pisze:

Opia, nos do gory. ) Odplyw checi do zycia na wiosne przeczy prawom natury.

slasher1995 pisze:

[
Wy też nie możecie się doczekać dwusetnej strony tego tematu i widniejącego na nim ostatni post z Waszym nickiem? Przyznam się że w zmorzyłem czujność, aby nie zostawić tego jakiemuś tam przypadkowi.. :D

Opia pisze:

Wawoj pisze:

Opia, nos do gory. ) Odplyw checi do zycia na wiosne przeczy prawom natury.

Dopiero co miałam trzy tygodnie wiosennej euforii jak byłam w domu. Pisałam zresztą wtedy też. To ostatnie trzy dni mi się tak mocno dały we znaki. Chyba tak dla równowagi... Boli mnie samotność w tłumie, totalna nieporadność towarzyska. A najbardziej nieszczęśliwa miłość, a zarazem utracona przyjaź (ta sama osoba), którą codziennie od kilku miesięcy obserwuję zadowoloną z każdym i wszędzie tylko nie ze mną. Jestem właściwie ignorowana (z epizodami lekkiej poprawy co jakiś czas, co ogólnie jeszcze bardziej mi miesza w głowie), a najlepsze jest to, że nie doszło do żadnej kłótni czy czegokolwiek, co pozwoliłoby mi takie zachowanie jakoś sobie tłumaczyć. Nic dosłownie. To niezrozumienie, bezradność i niejasność sytuacji nie daje mi w spokoju żyć. Ech, wiem, że pierdolę smuty, ale serio nie mam z kim gadać. Przepraszam, już kończę. I tak Was to chuj obchodzi.