Dorzucę coś od siebie - paliłem 10 lat, z czego połowa czasu pewnie prawie codziennie. Studiowałem też temat - sprawdzałem co mówią badania. No i tak:
Plusy są takie, że trawka odblokowała mnie i nauczyłem się więcej czuć i przetwarzać emocje. Ale nie stało się to samo - jarałem i oglądałem filmy i seriale z konkretnym nastawieniem obserwacji dotyczących emocji i umiejętności interpersonalnych. Miałem bardzo silną intencję zbadania siebie oraz nauczenia się tego wszystkiego, więc nie każdy tych plusów doświadczy.
Minusy
1. Paliłem z wapka, ale stan zapalny w płucach i tak się pojawił
2. Depresja i stany lękowe. Niestety wskazują na to badania i sam tego doświadczyłem. Było ciężko.
3. Ta depresja i lęki bierze się z tego co wielu tutaj sygnalizuje, czyli to, że po mj pojawia się masę myśli na różne tematy i to negatywnych. Mają tak osoby o wyższym poziomie neurotyczności i dla takich osób mj jest szczególnie niebezpieczna.
4. Energia. A raczej jej brak. Zespół amotywacyjny to nie bajka dla niegrzecznych dzieci. Po pierwsze - trawka zabiera ci energię, szczególnie jeśli masz tak jak w punkcie 3. A jak nie, to i tak ci zabiera. Do tego wytwarza pewien dystans do życia, nazwijmy to "wyjebongo". Z tym po prostu niewiele w życiu osiągniesz, raczej będziesz wegetował. Bardzo ciężko z tego wyjść - podobno trudniej niż z samego uzależnienia.
5. Zdrowie. Długotrwałe palenie odbija się wyraźnie na stanie skóry, widać do wyraźnie na twarzy.
6. Uzależnienie. Chyba nikt nie lubi być niewolnikiem czegokolwiek...

Jak z tego wyjść? Dobre efekty daje psychoterapia połączona z hipnoterapią (w nurcie OMNI). Albo nawet sama hipnoterapia.

Jak jarałem w Holandii 2-3g dziennie to paliłem blunta z 0,5g i nic nie czułem.
Byłem tak samo trzeźwy jak przed jaraniem.
Wkurwiające jak huj.

"jaranie co wieczór" byłoby dla mnie wyzwaniem i ogranieczeniem zuzycia lol
Średnio 3 (x ~0.12-0.15 g=max. 0.45 g chyba że np 4x doba)
Wyzwaniem, które planuje niebawem wprowadzić dla ograniczenia zużycia materiału.
0.11-0.15 g/doba to moja dawka docelowa (czyli raz na noc)

Hej. Ostatnio przegiąłem po całości. Wieczorne jaranie tak mocno się wkręciło, że granica „wieczoru” zaczęła się przesuwać i zaczynałem coraz częściej. Zdarzało mi się nawet w ciągu dnia zajarać, a wtedy dwie drogi - albo już dopalać do końca dnia, albo się drzemnąc godzinkę i „zresetować”. Anyway, tolerka i tak wzrosła, bo mocne jaranie robiło mnie na 20-30’ , a słowo „robiło” to i tak nadużycie. Porobiony to byłem dopiero po 5-6 blantach solo, które jarałem w odstępach 20-30 min. Psychodeliczno-kreatywna magia ziółka przepadła. Każda czynność wymagała blanta, inaczej była nuda.
Miałem już różne przerwy, miałem różne okresy intensywnego jarania, ale to ostatnie.. masakra. Bardzo mocno schudłem - gdyż rozwaliłem sobie kompletnie metabolizm, apetyt mialem tylko raz dziennie, w nocy, na gastro. Śniadań prawie nie jadłem, w ogóle przez dzień zero apetytu, a gdy czułem głod - dwa trzy kęsy i dość.
To właśnie utrata wagi mnie przeraziła. Co to, to nie… wyjaralem wor do końca, wróciłem na siłkę (zaprzestałem ćwiczeń z lenistwa), przetyrałem się porządnie i nagle apetyt wrócił. Nie jaram hmm trzeci? Czwarty tydzień, tyram na siłce i w ciągu dnia pochłaniam ogromne ilości kcal. Waga powoli wraca, samopoczucie? Już następnego dnia po pierwszym treningu zmiana o 180st, a z każdym dniem coraz lepiej. Wróciła motywacja do innych rzeczy, wróciły sny. Wyrwałem się z letargu przyjebania - tylko tym razem ten letarg był najgorszy ever, bo uderzył bezpośrednio w moje ciało, a na to pozwolić sobie nie mogę.
Odziwo, tylko pierwszej nocy kiepsko spałem. A że czuje same pozytywy, w ogóle mnie nie ciągnie do zioła. Doceniłem trzeźwość umysłu. Dodatkowo pojawiła sie miłość w życiu - a bylem przekonany, ze nikt kijem nie tknie potheada.
Powrót do normalności po intensywnym jaraniu jeszcze nigdy nie był tak bezproblemowy, jak teraz.

Mam bardzo podobne obserwacje przy codziennym, wieczornym paleniu człowiek niby funkcjonuje, ale jednak cały czas jest lekko spłaszczony poznawczo. Tolerancja rośnie niepostrzeżenie, a to co kiedyś było pół jointa, z czasem przestaje robić różnicę. Najbardziej uderzające są dla mnie sny i pamięć snu: po odstawieniu wracają szybko i pokazują, jak bardzo THC wpływa na regenerację.

Ja np. nie mogłem palić przed snem bo gonitwa myśli mi nie pozwalała zasnąć. Nie wiem, czy to kwestia siupy, czy głowy.