Pierwszy w woj. świętokrzyskim ośrodek terapii dla narkomanów już w styczniu przyjmie pierwszych pacjentów. Wcześniej w Morawicy powstanie oddział detoksykacyjny.
Ośrodek powstaje w miejscowości Luta koło Stąporkowa, będzie w nim 35 miejsc. Budynek po zlikwodowanej szkole przekazałą na ten cel gmina. Pierwszych pacjentów skieruje Poradnia Uzależnień prowadzona przez Stowarzyszenie Nadzieja Rodzinie.
Do tej pory narkomani z woj. świętokrzyskiego nawet do kilku miesięcy czekali na zwolnienie miejsca w ośrodkach w innych regionach.
Jeszcze w tym roku w Morawicy powstanie oddział detoksykacyjny dla narkomanów. Pobyt tam ma być wstępem do długoterminowej terapii w ośrodku. W regionie świętokrzyskim będzie brakować jeszcze tylko hostelu, gdzie wyleczeni narkomani przechodziliby rehabilitację, ucząc się powrotu do życia
Autor: Mr. blonde
Wiek: 19 lat
S&S: ulice miasta, w którym mieszkam, park, okolice
Substancja: 170ug LSD, kolega G 115ug
Doświadczenie: grzyby(P. semilanceata i P. cubensis), DOC, bromo-dragonfly, LSA, szałwia divinorum, marihuana, haszysz, MDMA, MDPV, amfetamina, metamfetamina, efedryna, pseudoefedryna, metkatynon, kodeina, tramadol, benzydamina, dxm, nikotyna, alkohol, kofeina
Bardzo dobry, spotkanie ze znajomym z myślą o fajnym wieczorze.
Jest to mój pierwszy TR więc jak będą jakieś błędy proszę o info :D
A więc tak, był to grudniowy wieczór. Czekałem na znajomego(w raporcie opisany literą A) aż przyjedzie pociągiem, w planach mieliśmy zapalić buszka, posłuchać muzyki i pograć w jakieś gierki, jednak znajomy przywiózł niespodziankę :D
T +0
Jestem po udanym, po sylwestrowym seksie z moją kobietą życia, którą odprowadziłem do domu po dwudniowej imprezie.
Z góry przepraszam gdyby mój język był zbyt zawiły, bo jeszcze ze mnie schodzi i nie myślę zbytnio normalnie :P. Piszę to teraz specjalnie po to, by zrozumieć i zilustrować działanie ludzkiego mózgu, aby w przyszłości wykorzystać tą wiedzę w psychologii, tworząc własną metodę leczenia.
Fruwając między neuronami w moim mózgu kminie sobie od czego zacząć, hmm...
Opowiem w skrócie coś o sobie:
Własny dom, późne lato, godzina ~17:00, ciepło, ale nie gorąco. W głowie mętlik, plus ciekawość i lekki strach przed nieznanym.
Dawno to było, wyciągam wspomnienia z archiwum, więc mam nadzieję, że ząb czasu ich za bardzo nie nadgryzł. Właśnie teraz, w sierpniu, przypada czwarta rocznica naszej znajomości. Powiedzieć, że jest niezwykle owocna, to jak nic nie powiedzieć, ale o tym możecie się przekonać sprawdzając moje poprzednie TR.
