Niewykluczone, że już w przyszłym roku większość holenderskich coffee shopów będzie musiało zwinąć się z rynku. Wszystko za sprawą niewinnego z pozoru zarządzenia.
O tym, że coffee shopy - magnes dla turystów - mogą paść ofiarą antytytoniowej legislacji, poinformowały holenderskie media. Nowe prawo antytytoniowe, które wejdzie w życie 1 stycznia 2004 r. zobowiązuje pracodawcę, by zapewnił swym pracownikom przestrzeń wolną od dymu papierosowego (lub marihuanowego). A coffee shopy - wbrew nazwie - nie żyją bynajmniej z serwowanie kawy i ciastek tylko ze sprzedaży miękkich narkotyków, w tym głównie marihuany.
Trudność nie wynika ona tylko z prostego faktu, że tam gdzie się pali jest pełno dymu. Coffee shopy zajmują z reguły maleńkie lokale w starych kamieniczkach w centrum miast i trudno wygospodarować w nich przestrzeń "wolną od dymu".
- Równie dobrze możemy zamknąć interes - tak na łamach dziennika "Trouw" skomentował antytytoniowy przepis Dick Langereis, właściciel jednego z kilkuset sprzedających marihuanę kafejek w Amsterdamie.
Holenderskie ministerstwo zdrowia zaprzecza jakoby przepis wymierzony był w biznes coffeshopowy. Właściciele kafejek nie wierzą jednak w zapewnienia rzecznika resortu Bosa Kvika. Teoretycznie coffee shopy będą mogły dalej sprzedawać drobne ilości "trawy" tyle że klienci będą zmuszeni wypalić na zewnątrz - czyli w najlepszym wypadku przed wejściem. Tym samym mogą się narazić na nieprzyjemności ze strony policji. Co więcej kafejki oferujące marihuanę żyją głównie z tego, że turyści przyjeżdżając po to, by wypalić sobie "skręta" przy okazji zjadają drobne posiłki czy zamawiają ciepłe bądź zimne napoje.
Sytuacja coffee shopów jest o tyle trudna, że raczej nie będzie obowiązywał ich okres przejściowy - dodatkowy rok na wprowadzenie antytytoniowych przepisów, który rząd podarował zwykłym restauracjom i barom. Była to najpewniej reakcja na alarm ze strony holenderskiego stowarzyszeni restauratorów, zdaniem których wprowadzenie nowych regulacji stawia pod znakiem zapytania przyszłość sektora dającego pracę 50 tys. ludzi i generującemu obroty rzędu 1,3 mld euro rocznie! W przypadku samych coffee shopów skala jest dużo niższa. W całej Holandii jest ich nieco ponad tysiąc, a ich roczne obroty szacuje się na 300 mln dol.
pozytywne nastawienie, ekscytacja. Niepewność i lekki strach. Bardzo chciałem doświadczyć halucynacji które odbiorą mi mowę, liczyłem na przyjaznego tripa bez szkieletów, zombie i innych straszydeł. Najdłuższą i najistotniejszą część tripa spędziłem w lesie. Wziąłem ze sobą tylko papierosy, wodę, coś do jedzenia i koc. Spotkałem (jak mi się wydawało) parę osób.
Halucynacje są dla mnie czymś naprawdę intrygującym. To z jednej strony duże pole do popisu wspaniałego organu jakim jest mózg, a z drugiej duża zagadka. Pod wątpliwość podchodzi czym jest świat i wszystko wokoło, gdy ich doświadczamy. Możnaby powiedzieć, że dla ludzi świat jest reakcją chemiczną w ich mózgach. Takie rozumowanie towarzyszyło mi przy podejmowaniu decyzji o zakupie opakowania tantum rosa po uprzednim przeszperaniu hypera i neurogroove.
wielka chęć na doświadczenie psychodeliczne, pozytywny nastrój, początek lata, upał i żar lejący się z nieba, namiot a w namiocie coś około 35 stopni C.
Był piękny i gorący czerwcowy dzień, a ja od samego rana czułem, że będzie on niezwykły jako że zamierzałem zapodać niezwykłego miksa. Tak pięknej pogody szkoda było marnować na tripowanie w domu, a dzień wcześniej postanowiłem, że jeśli pogoda dopisze, to wybiore się pod namiot na polanę pod lasem( oddaloną ok 2 km od miasta, w którym mieszkam), więc jak zaplanowałem tak też uczyniłem.
kolejny trip, podroz setki ksztaltow,wiecie o co chodzi,ci ktorzy mieli do
czynienia,
wiedza,ze z czasem zatraca sie potrzebe dzielenia tym z kimkolwiek.Dlatego
bedzie krotkie
i troche bezsensowne bo doswiadczenie niezwykle osobiste, jak zwykle u
mnie -samotne.
Dzienne :) Wizualnie -nieprawdopodobne. Emocjonalnie - grzybowe.
Slowa w eter.
Zimowy dzień, który dość szybko zamienił się w wieczór, a potem noc i w końcu ranek. Początek w lesie, później w mieszkaniu kumpla, parku i ostatecznie w knajpie. Kondycja i ogólny nastrój - tego konkretnego dnia w miarę nieźle, choć w szerszej perspektywie bez szału. W podróży towarzyszyli mi: P i S, z którymi tripowałem już kilka razy, oraz H i J, z którymi odbyłem jednego delikatnego tripa dwa miesiące wcześniej.
Wstęp: Trip był testem nowej substancji, dlatego też zaczynałem ostrożnie. W czasie zbierania informacji o DOCu, natknąłem się na informację, że 3mg to zalecana dawka. Wywnioskowałem, że 2mg też powinno dać jakieś efekty, zapewniając jednocześnie komfort, który dobrze mieć kiedy bierze się coś po raz pierwszy. Zwłaszcza zimą w lesie. Z nielicznych opisów wynikało, że DOC jest dosyć podobny do LSD. Moje oczekiwania były zatem wysokie. Opis jak zwykle po długim czasie (3 lata).
Komentarze