Pierwszy Kościół Cannabis w Indianie przegrał proces sądowy. Kościół, który twierdzi, że jego kongregacja używa marihuany w sposób sakramentalny, aby zbliżyć się do siebie w miłości, starał się uzyskać religijne zwolnienie od stanowego prawa dotyczącego marihuany na podstawie ustawy Indiany o wolności religijnej i reformacji (RFRA).
Chociaż oficjalnie kościół został uznany przez państwo i IRS, sędzia Jude Sheryl Lynch z Sądu Najwyższego Hrabstwa Marion orzekła, że kościół nie może palić marihuany jako sakramentu religijnego.
Stanowa ustawa RFRA, która oparta jest na federalnej RFRA, została podpisana przez ówczesnego gubernatora Mike’a Pence’a.
To prawo stanowe miało potwierdzić prawo człowieka do praktykowania religii. Ale najwyraźniej musi to być „właściwa”, err … „poprawna” religia. Sędzia Jude odrzuciła petycję, stwierdzając w swoim wyroku, że „bezsporne dowody wykazują, że zezwolenie na religijne zwolnienie z przepisów zabraniających używania i posiadania marihuany utrudniłoby egzekwowanie prawa antynarkotykowego w całym stanie i negatywnie wpłynęłoby na zdrowie i bezpieczeństwo publiczne”.
Dalej stwierdziła, że dla organów ścigania byłoby zbyt trudne, aby ocenić szczerość przekonań religijnych w tej sytuacji. Biorąc pod uwagę, że kościół ma miesięczne opłaty w wysokości $4.20, szef kościoła nazywa się The Grand Poobah, i że pomysł na założenie kościoła pochodzi z oglądania The Flintstones, możliwe jest, że sędzia ma rację.
Być może byłoby łatwiej, gdyby kościół przeniósł się do Kalifornii lub innego stanu, który zezwala na rekreacyjne używanie marihuany. Ale kościół nie jest zainteresowany łatwymi rozwiązaniami. Mocno wierzą, że jest to naruszenie ich Pierwszej Poprawki do prawa do swobodnego praktykowania religii, które jest chronione przez RFRA. Bill Levin, Wielki Poobah kościoła, zamierza walczyć z tą decyzją. Bądźcie czujni, aby zobaczyć, czy ta sprawa zostanie skierowana do „wyższego” sądu apelacyjnego.
Prawo dotyczące marihuany różni się w zależności od stanu. Zanim zapalisz, upewnij się, że jesteś na bieżąco z prawem obowiązującym w twoim stanie.
Spot do palenia z ziomkami, dobre nastawienie
Normalnie zapowiadający sie dzień, ugadaliśmy sie z ziomkami na wiaderko. Napisalismy do innego dilera bo ziomka który nam zawsze rzucał akurat nie było. Diler, pan X zaproponował nam ,,czeskiego” skuna, którego akurat dostał. Zgodziliśmy sie i po godzince mieliśmy juz palenie. Topek pachniał bardzo intensywnie, był zamkniety w paczce po gumach jak zawsze chowam jednak zapach wydostawał i ,,zostawał” na wszystkim czego dotknął. Z wyglądu nie zauważyłem niczego nadzwyczajnego po prostu topek.
Zaznaczam, że tekst ten nie ma na celu namawiania nikogo do zażywania narkotyków ani instruowania jak to robić. Tekst ten służy wyłacznie celom edukacyjnym i doinformowaniu.
Postanowiłem opisać jedno z moich najgorszych doświadczeń z narkotykami, którego nigdy nie chciał bym powtórzyć a jednocześnie patrząc na to z perspektywy czasu dużo mnie to nauczyło i pomogło mi zmienić moje nastawienie do życia. Nikomu też nie polecam powtarzania mojego czynu gdyż sam nigdy nie odważyłbym się zrobić tego ponowanie może to zaowocować chorobą psychiczną lub samobójstwem.
Pusty dom, sam, komputer, muzyka, internet (jaki był 15 lat temu), dużo wolnego czasu, popołudnie.
Zakupione w 3 róznych aptekach 3 opakowania Acataru Acti-Tabs, a więc łącznie 2160mg pseudoefedryny zmielone na pył, rozpuszczone w wodzie o odpowiedniej temperaturze, po pewnym czasie nierozpuszczony syf odsączony przy pomocy strzykawki 20ml z watą, raz, drugi, trzeci, następnie spora ilość nadmanganianu potasu rozpuszczona w wodzie, również osad odsączony, dalej - wiadomo - odpowiednia ilość octu, dodałem nawet kwasku cytrynowego (niedużo), zmieszanie, lodóweczka, czekanie, przygotowane strzykawki 5ml i 2ml oraz igły 0,4 do wkłuć dożyłnych, spirytus, waciki i pasek parciany. Czekanie.
Czytam te wasze trip reporty... no ciekawe to jest, nawet bardzo zachęcające. Więc ja opowiem o moim kontakcie z legalnym narkotykiem zatwierdzonym przez nasze jedynie słuszne kapitalistyczne państwo.
