Redakcja [H] nie zajmuje stanowiska w kwestii prawdziwości podanych w poniższym artykule z Interii informacji. Niemniej... nie próbujcie tego w domu.
Pakistańczycy - bo oni głównie specjalizują się w "jaraniu" skorpionów - podchodzą do tematu ze sporym znawstwem. Martwego skorpiona suszą na słońcu przez kilka, kilkanaście godzin (niektórzy robią to nawet przez parę dni) ewentualnie przypiekają żywego osobnika na rozżarzonym węglu, aż do uzyskania pożądanego efektu.
Następnie wysuszonymi szczątkami skorpiona nabijane są fajki i lufki, a dym trafia do płuc palaczy. Jako, że to ogon zawiera najwięcej trucizny, niektórzy kruszą go i mieszają z haszyszem i tytoniem, przygotowując w ten sposób wyjątkowo zabójczego "skręta".
W 2007 roku w książce "Narkotyki w Afganistanie" socjolog David MacDonald opisał przypadek spotkania na swojej drodze człowieka uzależnionego od odurzania się skorpionami. Tak opisał swoje wrażenia z obserwacji:
Efekt był natychmiastowy. Jego oczy robiły się czerwone, podobnie cała twarz, o wiele bardziej niż u kogoś, kto pali tylko haszysz. Wyglądał na mocno strutego, lecz jednocześnie był nadpobudliwy i czujny. Gdy próbował wstać, przewrócił się kilkukrotnie. Zapach spalonego skorpiona był słodszy niż zapach haszyszu, choć jednocześnie wydawał się nieczysty. Samo odurzenie trwało o wiele dłużej, niż w innych przypadkach.
Narkotyczny haj trwa nawet do dziesięciu godzin. Pierwsze sześć potrafi być bolesne, bo organizm walczy z obcą substancją i przyzwyczaja się do niej. Następnie jednak ból ustępuje, przeradzając się w przyjemne uczucie relaksu i intensywnej przyjemności. Wszystko wokół zdaje się tańczyć. Ulice, pojazdy, wszystko, co mam przed oczami- relacjonuje 74-letni Sohbat Khan, który w młodości był uzależniony od tego rodzaju inhalacji.
Najpierw kupował pajęczaki od ulicznych sprzedawców. W szczytowym momencie uzależnienia, gdy nie miał grosza przy duszy, sam przeczesywał okolice w poszukiwaniu żywych skorpionów. Bywało, że poszukiwania kończyły się fiaskiem. Wtedy wyruszał w podróż do Peshawaru, aby tam dostać swój narkotyk. "To była najgorsza forma uzależnienia" - wspomina dziś Khan.
Eksperci nie polecają tak ekstremalnych zabaw, przekonując że jad skorpiona jest niezwykle niebezpieczny dla ludzkiego mózgu. O wiele bardziej, niż "konwencjonalne" narkotyki. Niebezpieczeństwo wzrasta zwłaszcza podczas inhalacji.
"Palenie powoduje halucynacje, stan w którym ludziom wydaje się, że widzą coś, co w rzeczywistości nie istnieje" - tłumaczy doktor Azaz Jamal i dodaje, że eksperymenty z paleniem skorpionów mogą prowadzić do zaburzeń apetytu, snu, a nawet urojeń.
Uzależnienie takie jest niezwykle trudne do wyleczenia, gdyż w Pakistanie nie istnieją oficjalne dane, czy statystyki na ten temat. Podobnie jest z badaniami naukowymi, czy w końcu regulacjami prawnymi.
"Potrzebujemy zmiany przepisów. Musimy przestać zabijać skorpiony" - komentuje jeden z byłych pracowników wydziału kontroli narkotyków w prowincji Khyber Pakhtunkhwa, podkreślając że narkomani mogą znacznie utrudnić badania nad prozdrowotnym wykorzystaniem tych pajęczaków.
W większości krajów świata palenie skorpionów brzmi, jak jakaś kompletnie ekstremalna forma zabawy. Jednak w Pakistanie, a także Afganistanie i Indiach, to tani sposób na odlot i podniesienie poziomu adrenaliny.
"Mieliśmy sporo sukcesów w walce z dilerami alkoholu, opium, syropu na kaszel, czy heroiny. Ale teraz młodzi ludzie odkryli szaleństwo palenia skorpionów. Z tym też musimy sobie poradzić" - mówi anonimowo oficer policji z miasta Bharuch.
Dla wielu nieświadomych entuzjastów nowej, quasi-narkotycznej mody negatywnym przykładem igrania z używkami może być Umer Gul. Człowiek kompletnie wyniszczony przez najtańszą dostępną lokalnie używkę.
Umer miał kiedyś normalne życie, był urzędnikiem w armii, dziś błąka się samotnie po ulicach Karak, wpatrując w pustkę i mamrocząc coś pod nosem.
Najpierw popalał haszysz z przyjaciółmi. Nie sądziłem, że to coś złego. Ale potem przerzucił się na skorpiony i zupełnie postradał zmysły. Opętany nałogiem rzucił pracę i wpadł w narkotyczny trans. Skorpiony są niezwykle toksyczne. Dlatego mój brat spędza teraz większość swojego czasu na wałęsaniu się bez celu po okolicy- mówi ze smutkiem w głosie Mohammed, brat Umera.
Czy palenie skorpionów może prowadzić do śmierci? Na to pytanie nie można udzielić jednoznacznej odpowiedzi, jako że nie zarejestrowano jeszcze oficjalnie takiego przypadku. Jednak na filmie umieszczonym na YouTube przez użytkownika kwkn08 w 2008 roku widzimy mężczyznę palącego skorpiona z fajki. Opis wideo jest krótki "Mój przyjaciel zmarł następnego dnia". I nawet, jeśli to nie jest prawda, to my nie potrzebujemy lepszej przestrogi.
Nie mogę się doczekać, było już parę prób palenia (dopiero po pewnym czasie nauczyłem się jak się zaciągać), nastawienia pozytywne, chętnie zdobycia nowego doświadczenia. Palenie na łonie natury, zimny marzec, ja oraz grupa 3 kolegów mających już doświadczenie w jaraniu
Od kiedy kolega wspomniał że posiada dojście do MJ to nie wahałem się i chciałem spróbować. Aura czegoś zabronionego i trudno dostępnego dodatkowo mnie przyciągała. Pierwsza próba była wraz z nim niestety nieudana miał tylko jedną lufkę zioła i postanowił zrobić wodospad, on jako pierwszy wciągał i niefortunnie prawie wszystko wciągnął (niewiele dla mnie zostało), nie umiałem też wtedy się zaciągać wiec efekty były bardzo słabe na pograniczu placebo.
Oczekiwanie na dobrą zabawę, lekki strach, że umrę,
Dzień tripa - 27/10/2017 ( Piątek )
Waga: około 50kg
Tego dnia byłem z paroma ziomkami, nazwijmy ich X , D i F ( z nas wszystkich DXM braliśmy tylko ja i X)
Przed wzięciem byłam raczej przybita, zdołowana, zmęczona. To był męczący tydzień i uciążliwy dzień. Nie miałam siły, byłam rozdrażniona. Tego dnia nie planowałam brać, miałam za sobą tydzień intensywnego grzania i serce powoli zaczynało odmawiać posłuszeństwa. Bolała mnie głowa, serce kołatało przy każdym pokonywaniu schodów, do tego nasilające się uderzenia w skroń i znacznie osłabiona wydajność płuc...
Swoje przeżycia z DXM zaczęłam około pół roku temu. Większość moich tripów zawsze wahała się pomiędzy drugim i trzecim plateau, jedynie raz doszłam do czwartego. Dawkowanie ograniczam zawsze do 150mg, ze względu na to, że mam 1,68m i ważę 42kg. Przez ostatni rok brałam ketoprofen, tramadol w silnym dawkowaniu. Do tego morfina i dwukrotna długa narkoza.
Wstęp
Przyjmowane na pusty żołądek (ostatnia "potrawa" - kanapki zjadłem koło północy dnia aktualnego, zaczynam o 12:15), tolerancja zerowa, 2 tyg temu zrobiłem gram 3cmc, co nie powinno mieć żadnego wpływy na ten lot, w tym roku przystopowałem z używkami, ledwie dwadzieścia-parę razy jadłem RC. [++ dodane +4 h jak się okazało po 4 godzinach, było to postępowanie bardzo słuszne i wynikają z niego warte wyczekiwania - profity++]. Rok studencki zaliczony, brak poważniejszych obowiązków, chęć poznania nowej substancji, lekkie podjaranie zakupem pakietu RC pierwszy raz od dawna, oczekiwania średnie-duże, na hajpie kilka osób wielbiło ten środek, kilka minus dwie twierdziło, że to chujnia (raczej doświadczeni fani alfy PVP), zdecydowałem się po to sięgnąć ze względu na rzekomą dużą aktywność w niskich dawkach. Mieszkanie prywatne w bloku z wielkiej płyty, praktycznie pozbawione dźwięków z zewnątrz, brak powodów do niepokoju. Temperatura - 26 stopni Celsjusza, niebo przejrzyste, pogoda sprzyjająca udać się na jakiś zbiornik wodny, do biegania na stymulantach nadająca się raczej średnio, do testowania w mieszkaniu nowego stymulanta, przy akompaniamencie wentylatora- idealnie
MDPHP BARDZO DOBRE JEST!
Podciągam ten TR pod "substancję wiodącą" - MDPV, ze względu na podobny profil działania, jeśli moderator, który to czyta znajdzie odpowiedniejszą grupę, to proszę o przeniesienie, lub po prostu stworzenie nowego odnośnika do MDPHP.
