Tysiące więźniów federalnych jest obecnie zwalnianych ze względu na zmiany w wytycznych dotyczących wyrokowania w sprawach przestępstw narkotykowych. Wpisuje się to w szersze przewartościowanie w myśleniu o praktykach wypracowanych w czasie trwania wojny z nakotykami.
Tysiące więźniów federalnych jest obecnie zwalnianych ze względu na zmiany w wytycznych dotyczących wyrokowania w sprawach przestępstw narkotykowych. Wpisuje się to w szersze przewartościowanie w myśleniu o praktykach wypracowanych w czasie trwania wojny z nakotykami.
Decyzja o zmianie wytycznych - i zastosowaniu ich z mocą wsteczną - została podjęta w zeszłym roku, ale samo zwolnienie więźniów zostało opóźnione aż do ostatniego weekendu.
Przewodniczący w Departamencie Sprawiedliwości poparli zmiany. Zastępca prokuratora generalnego Sally Yates powiedział niedawno Kongresowi, że mitem jest, że do więzień federalnych trafiają tylko najgorsi z najgorszych. Zaznaczył, że jeśli chodzi o przestępstwa narkotykowe tylko 16 procent więźniów federalnych dopuściło się przy ich okazji użycia broni.
Oto co jeszcze trzeba wiedzieć o zwolnieniach, który rozpoczęły się piątek i będą kontynuowane do poniedziałku:
W sumie chodzi o około 6.100 więźniów - głównie mężczyzn latynoskiego i afro-amerykańskiego pochodzenia, osadzonych za przestępstwa związane z handlem narkotykami.
W ubiegłym roku Komisja Wyroków USA, który określa wytyczne dotyczące przestępstw federalnych, postanowiła obniżyć proponowane kary więzienia dla tych, którzy popełniają przestępstwa związane z handlem narkotykami i zastosować te zmiany z mocą wsteczną wobec tych, którzy zostali już uwięzieni.
Uprawniony więzień musiał wystąpic z wnioskiem o przedterminowe zwolnienie i otrzymać dotyczącą jego sprawy opinię sędziego, który po dokonaniu oceny potencjalnego zagrożenia dla bezpieczeństwa publicznego podpisywał się pod zmniejszeniem kary. Średnio sędziowie ujmowali w ten sposób dwa lata z wyroków więźniów.
Nie. Około 4300 osób (spośród 6100) zostanie zwolnionych z więzień, ośrodków resocjalizacji i aresztów domowych. Z tych 4300, około 80 procent umieszczono w ośrodkach resocjalizacji lub areszcie domowym na czasie ostatnich kilku miesięcy, aby ułatwić im powrót do społeczenstwa – tym samym nie wychodzą oni na wolność wprost z więzienia.
Najliczniejsi są więźniowie z Teksasu, Florydy, Kalifornii, Karoliny Północnej i Illinois.
Amerykańskie Biuro Probacyjne będzie obserwować tych więźniówprzez określony czas, do czego przygotowuje się od ponad roku. Urzędnicy twierdzą, że zatrudnili więcej kuratorów – ukierunkowując swoje zasoby na więźniów stwarzających największe ryzyko - i rozpoczęli pracę z nimi już jakiś czas temu.
System nie jest doskonały. Ośrodki resocjalizacji są przepełnione, gdy zarazem nakłady pieniężne zostały zwiększone w niewielkim stopniu. Owarte pozostają pytania o faktyczną jakość usług świadczonych w tych ośrodkach w zakresach takich jak farmakoterapia czy pośrednictwo pracy.
Około 1700 z więźniów stanowią nielegalni imigranci, którzy nie zostaną zwolnieni federalnej kurateli.
Osoby te zostaną przekazane pod opiekę Służby Imigracyjnej i Celnej USA (Immigration and Customs Enforcement), która rozpocznie postępowania w sprawie deportacji wielu z nich.
Niektóre z tych osób mogą być poszukiwani za inne przestepstwa przez władze stanowe lub lokalne, zatem urzędnicy sprawdzają swoje bazy danych pod kątem.
Niektórzy członkowie Kongresu, jak prezes komisji sądowej w Izbie Reprezentantów, Bob Goodlatte, republikanin, zadają już teraz pytania o nielegalnie przebywających w USA więźniów oczekując zapewnienia, że zostaną oni szybko usunięci z kraju.
Niekoniecznie. Są to ludzie, którzy odbywali kary w systemie federalnym, a prokuratorzy federalni na ogół nie angażują się w przypadki zwykłego posiadania narkotyków. Ci więźniowie byli zwykle skazywani za przestępstwa związane z handlem. Oni sami lub ich wspólnicy mogli użyć broni.
Sędziowie rozważali wszystkie te czynniki przy podejmowaniu decyzji o wcześniejszym zwolnieniu. I w około trzech przypadkach na cztery zatwierdzali wnioski.
Urzędnicy wymiaru sprawiedliwości uznają, że zawsze jest to problemem. Tym niemniej, jak mówią, zdecydowana większość tych więźniów wyszłaby wcześniej czy później, niezależnie od nowych wytycznych; jeśli nie teraz, to w ciągu dwóch, trzech, czterech lat. Zapewniają, że zwolnieni będą uważnie obserwowani.
Komisja Wyroków przeprowadziła około pięciu lat temu badania współczynnika recydywy u użykowników cracku, w których okazało się, że byli oni w istocie nieco mniej skłonni do powrotu na drogę przestępstwa, niż ogół więźniów.
Po 2 dni wcześniejszym zapoznaniu mnie z benzydaminą przez kumpla (po 1,75 na głowę) i ciekawych, delikatnych lotach byłem żądny przygód po większej dawce. Nastawienie pozytywne,byłem podekscytowany przed seansem 5D ;) Miałem wielką nadzieję zobaczyć jakąś postać. Towarzyszył mi kolega, który na swoje barki wziął niebanalną dawkę 4,4 g(90kg). Pokój niedoświetlony, lekki półmrok, wiele przedmiotów w zasięgu wzroku, w lewej ręce jogurt pitny ( polecam, zmniejsza prawdopodobieństwo pawia ) w drugiej latarka na wszelki wypadek( daje poczucie bezpieczeństwa, chociaż żałuję że z niej korzystaliśmy ).
Po godzinie od zażycia poczułem lekkie ogólne znieczulenie i odrętwienie, poruszając ręką zobaczyłem za nią ciemną poświatę, doświadczyłem też efektu nieostrości widzenia. Litery w czasopiśmie zmieniły się w chińskie znaczki, które po 20 minutach były nie do odczytania nawet przy maksymalnym świetle. Po spojrzeniu na sufit, na żyrandol, zaczął on wyciągać w moją stronę swoje listki i powolutku pełznąć po suficie, odebrałem to jako przyjacielski gest przytulenia się .
Codzienna depresja
Po ostatnim dekszeniu i raportach o kosmitach, delirium, piekle (https://neurogroove.info/trip/delirium-piek-o-kosmici-i-naprawianie-lini...) i pożegnaniu się z DXM (https://neurogroove.info/trip/nihil-novi-czyli-kiedy-prze-y-e-ju-wszystk...) nadal nie deksiłem, choć pokusa jest. Przeglądając [h], natrafiłem na rozmowy o odpowiedniku K-Hole osiąganym za pomocą DXM/DXO.
Sobotni wieczór. Pierwszy naprawdę ciepły w tym roku. Jestem 120km od domu, przyjechałem dzień wcześniej pomóc przyjacielowi w zakupie samochodu. Obydwoje jesteśmy nieco przygnębieni, bo ów samochód po dojechaniu pod dom zdążył się zepsuć. Wracamy od kolegi, mam zamiar zaraz zbierać się do siebie. W ciągu paru minut zapada spontaniczna decyzja, że zarzucamy kwas, który czekał na nas już od dawna i ciągle przekładaliśmy jego przyjęcie. Wcześniej z psychodelików mieliśmy doświadczenie z grzybkami, z resztą bardzo pozytywne doświadczenie. Zarzucamy z przyjacielem (R.) kartonik na pół.
Pozytywne nastawienie do nowej substancji, wycieczka do lasów z dwoma kumplami - jednym dobrze obeznanym - B i jednym nowicjuszem próbującym po raz pierwszy tak jak ja - W. Większość podróży w otoczeniu natury, wiosna, maj, przez cały czas lekko padał deszcz. Spontaniczna, niezaplanowana podróż.
Należałoby zacząć opis od tego, że raport pisany jest po upływie około 2,5 roku od podróży. Niestety część rzeczy już zapomniałem a same odczucia też nie są "na świeżo", ale zdecydowałem się na spisanie tego co mi wciąż pamiętam zanim wszystko wywietrzeje mi z głowy. Zdaję sobie sprawę, że TR jest trochę przydługawy, ale początkowo pisałem go raczej dla siebie i osób uczestniczących w tripie po prostu na pamiątkę. Opisywaną podróż uważam za swoje pierwsze psychodeliczne doświadczenie z prawdziwego zdarzenia.
